Jarenlang fietste hij door de wijken waar de rest van Den Haag nauwelijks komt. De rafelranden, de outskirts, de achterkant van de stad die achter de statige gevels en politieke schijn vaak anoniem en onzichtbaar blijft. Daar wonen veel mensen met verhalen die gehoord moeten worden, merkte Boy Zandbergen. Maar het systeem waarin zij vastzitten, werkt hen eerder tegen dan vooruit, zag de oprichter van Onzichtbaar Den Haag, een organisatie die via ervaringsdeskundigen mensen in de ‘systeemwereld’ laat kennismaken met een wereld die letterlijk om de hoek is, maar die ze vaak helemaal niet (echt) kennen.
‘Verandering? Daar was vaak geen ruimte voor. Geen geld, geen tijd.’
Zandbergen werkte ooit zelf in het sociaal domein, maar liep daar al snel tegen de grenzen van het systeem aan. ‘We hielden mensen met z’n allen in een cirkel. Ze wilden vooruit, maar zaten vast in regels en protocollen. Verandering? Daar was vaak geen ruimte voor. Geen geld, geen tijd’, blikt hij terug. Telkens weer stuitten zijn ideeën op gesloten deuren. Dat vrat aan hem. ‘Ik werd boos, trok me terug, maakte verkeerde keuzes. Tot ik besefte: ik moet dit anders aanpakken.’
Lees dit artikel volledig
Word lid van Werf& voor onbeperkte toegang tot alle artikelen, onderzoeken en exclusieve inzichten over de arbeidsmarkt.
Geen verplichtingen Opzegbaar per direct Veilig betalen
