Over dikke mensen bestaan tal van vooroordelen. En die nemen ook nog eens in kracht toe. Hoe reken je af met die bias, zodat je jouw selectie op betere gronden baseert?
Toen ik, ruim 10 jaar geleden, voor mezelf begon woog ik 130 kilo. Inmiddels is daar zo’n 45 kilo vanaf. En dat merk je. In de manier waarop mensen naar je kijken. En in de manier waarop mensen je behandelen. Een paar voorbeelden:
- Ik word niet meer ineens gevraagd om een mop te vertellen (dikke mensen zijn grappig toch?);
- Ik word niet meer standaard bij elk concert en elke voetbalwedstrijd gefouilleerd (vroeger was er een 100% kans dat ik bij een ‘random‘ controle eruit gehaald werd);
- Ook word ik niet meer standaard als agressief gezien. Mijn opmerkingen zijn niet meer altijd een aanval (ik ben volgens sommige mensen zóveel vriendelijker geworden);
- Vrouwen komen niet meer bij me schuilen als een dronken idioot in de kroeg vervelend doet (‘het is niet alsof die dikzak denkt dat hij een kans bij me kan maken’);
- Ik ben niet meer gevraagd of mijn kinderen al het huis uit zijn (toen ik begin 30 was).
Read this article in full
Become a Werf& member for unlimited access to all articles, research and exclusive insights into the labour market.
No obligations Cancel anytime Secure payment