Alle artikelen

Interview

Arjan Elbers op de Monkey Rock: ‘Talent moet altijd op 1, de rest komt later wel’

Wat maakt recruitment écht waardevol? Voor Arjan Elbers begint het antwoord altijd bij mensen, zegt hij in de Monkey Rock-podcast. 'Talent is nooit een sluitpost, maar altijd het vertrekpunt.'

Peter Boerman Geschreven door Peter Boerman
Gepubliceerd op 17 november 2026
Arjan Elbers op de Monkey Rock: ‘Talent moet altijd op 1, de rest komt later wel’

Al 25 jaar beweegt hij zich met zichtbaar plezier door de recruitmentwereld, van zijn eerste plaatsing tot nu zijn gastheerschap bij BNR at Work, de Recruitment Unicorns in Pathé-tour en Stichting Guruz. In de nieuwste Monkey Rock-podcast, gepresenteerd door Tjesca Honnef-Kuytenbrouwer (EN HR solutions) en Geert-Jan Waasdorp (Intelligence Group), pleit hij voor een prominentere plek voor recruitment in de boardroom, meer waardering voor het mbo en slimme oplossingen voor het opleiden van vakmensen. En A.I.? Dat kan volgens hem heel veel werk overnemen, maar niet de kern van recruitment.

Het begon voor hem trouwens ooit allemaal achter de bar van een kegelcentrum. Arjan Elbers was pas 12 jaar toen hij daar zijn eerste – toen nog – guldens verdiende. Hoeveel precies? Geen idee. ‘Volgens mij kreeg ik gewoon een paar gulden mee aan het einde van de avond. Die werden zo in je zak geduwd.’ Maar belangrijker dan het geld was het plezier dat hij er had, blikt hij terug. Rondlopen, mensen spreken, een beetje drukte om je heen: hij vond het fantastisch.

Als intercedent wist hij dat hij zijn bestemming had gevonden: ‘Dit is mijn wereld…’

Na zijn studie Facilitair Management bleef hij nog een paar jaar hangen in de horeca. Tot de werktijden hem begonnen op te breken en hij op zoek ging naar iets commerciëlers. En, dacht hij, misschien ook iets rustigers. Het werd een baan als intercedent bij uitzendbureau Content, in 2001. Zijn eerste plaatsing herinnert hij zich nog precies: een jonge vrouw die op de binnendienst van een klein installatiebedrijf in Helmond aan de slag ging. ‘Ik was zo trots, jongen!’ Binnen een week wist hij dat hij zijn bestemming had gevonden. ‘Dit is mijn wereld.’

Van harder rennen naar slimmer vooruitkijken

Een kwart eeuw later heeft Elbers een behoorlijke bekendheid opgebouwd. Hij is bedrijven begonnen, heeft duizenden mensen toegesproken en talloze recruitmentorganisaties geadviseerd. Wat hem drijft, is steeds dezelfde overtuiging: goed recruitment kan een organisatie vooruithelpen, mits het vak de ruimte krijgt om strategisch te denken.

‘Recruiters gaan altijd heel hard rennen. En als het moeilijk wordt, gaan we nog harder rennen.’

Recruiters zijn volgens hem van nature sterke dienstverleners die graag problemen oplossen. Maar juist hun betrokkenheid kan te vaak ervoor zorgen dat de blik vooral op de vacature van vandaag gericht blijft, zegt hij. ‘Recruiters zijn heel dienstverlenende jongens en meisjes die heel hard gaan rennen. En als het moeilijk wordt, gaan we nog harder rennen.’

Energie anders benutten

Elbers ziet naar eigen zeggen volop kansen om die energie anders te benutten. In plaats van bij elk tekort meteen een nieuwe campagne te starten of naar de nieuwste A.I.-toepassing te grijpen, pleit hij voor vragen die verder reiken: hoeveel mensen hebben we de komende 3 jaar nodig? Wanneer moeten we gaan werven? Welke bronnen werken en hoe richten we het proces slim in?

‘Begin nou eens met een fatsoenlijk wervingsplan. Je hebt niet eens iets liggen.’

Goede vacatureteksten en arbeidsvoorwaarden blijven belangrijk, zegt hij. Maar een gedegen plan maakt al die inspanningen veel effectiever. ‘Dit gaat gewoon over strategisch procesmanagement’, stelt hij. Misschien minder spectaculair dan de nieuwste tool of nieuwste campagne, maar juist daar valt volgens hem veel winst te behalen.

Recruitment verdient plek aan directietafel

Met zo’n plan alleen ben je er trouwens nog niet. ‘Het vraagt ook om recruiters en Talent Acquisition-leaders die hun inzichten durven in te brengen aan de directietafel.’ Niet alleen de vraag beantwoorden wie er morgen nodig is, maar ook helpen bepalen welke mensen een organisatie volgend jaar en daarna verder brengen. Elbers’ uitdaging aan recruiters is om niet alleen te rennen, maar ook vaker het strategische gesprek aan te gaan, óók als dat ongemakkelijke vragen oplevert.

‘Er zijn maar heel weinig Talent Acquisition Leiders die leiden. We hebben wel heel veel TA-managers.’

Juist nu sommige werkgevers weer wat meer sollicitanten zien binnenkomen, is vooruitdenken volgens Elbers essentieel. Een tijdelijke adempauze mag geen reden zijn om de langetermijnvraagstukken uit het oog te verliezen. ‘Dat is het grootste risico. Dat je denkt: het komt wel weer goed.’ Zijn advies aan TA-leaders is daarom even simpel als ambitieus: zorg dat talent structureel op de agenda van de directie staat. Niet als losse personeelskwestie, maar als onderdeel van iedere wezenlijke bedrijfsbeslissing.

Arjan Elbers tijdens de Recruitment Unicorns in Pathé-tour

Hij verwijst bijvoorbeeld naar Janine Vos, die volgens Elbers bij haar aantreden als People-verantwoordelijke bij Rabobank nadrukkelijk een plek in de boardroom verlangde. Want bij iedere strategische beslissing moet iemand kunnen vragen wat die betekent voor de mensen die het werk moeten doen. ‘Mens en talent zijn altijd critical. Je kunt de beste plannen maken, maar het draait altijd om de mensen die het moeten doen.’

‘Talent is critical. Je kunt de beste plannen maken, maar het zijn altijd de mensen die het moeten doen.’

En HR en recruitment? Die moeten volgens hem veel meer functioneren als 1 geheel. ‘Ik snap niet waarom organisaties het aantrekken, ontwikkelen en behouden van medewerkers nog zo vaak als aparte werelden behandelen.’

Pensionado’s als leermeesters

Minstens zo uitgesproken is Elbers wanneer het gesprek op het mbo komt. Hij noemt het beroepsonderwijs ‘goud’, maar vindt tegelijk dat Nederland er nog altijd veel te achteloos mee omspringt. Neem de zorg. Daar zijn de personeelstekorten enorm, maar tegelijkertijd worden opleidingsmogelijkheden beperkt doordat werkgevers onvoldoende stageplekken beschikbaar stellen. De reden? Er is geen tijd om studenten te begeleiden. Voor Elbers is dat ‘de wereld op zijn kop’. ‘De hele zorg staat in de fik en wij hebben geen stageplekken meer. Dat is natuurlijk waanzin.’

‘De hele zorg staat in de fik en wij hebben geen stageplekken meer. Dat is natuurlijk waanzin.’

Zijn oplossing is even eenvoudig als inventief: haal gepensioneerde vakmensen terug naar de werkvloer. Niet om gaten in het rooster te vullen, maar om jonge mensen het vak te leren. Zo hoeven overbelaste medewerkers niet ook nog de volledige begeleiding van stagiairs, trainees en zij-instromers op zich te nemen. En gaat de kennis van ervaren collega’s niet verloren zodra ze met pensioen gaan. ‘Ga nou eens kijken welke mensen 20 jaar in die zorginstelling van jou hebben gewerkt. En haal die nou eens terug.’

Bij een bedrijf in de koeltechniek zag hij al eens hoe 2 gepensioneerde medewerkers werden ingezet om nieuwe koelmonteurs op te leiden. De productie kon doordraaien en tegelijkertijd werd gewerkt aan de instroom van nieuwe vakmensen. Een oplossing die volgens hem in veel meer sectoren toepasbaar is. Want wie vandaag geen tijd vrijmaakt om nieuwe mensen op te leiden, organiseert daarmee zijn personeelstekort van morgen.

Het mbo verdient een hoofdrol

Maar het gebrek aan stageplekken is slechts 1 kant van het probleem. De andere kant zit volgens Elbers ‘diep verankerd’ in de samenleving. Ouders proberen hun kinderen richting havo of vwo te duwen, terwijl juist veel praktische beroepen uitstekende arbeidsmarktkansen bieden. ‘Alle papa’s en mama’s zeggen: het mbo is geweldig, maar niet voor mijn kind.’ Volgens Elbers heeft Nederland zichzelf jarenlang wijsgemaakt dat we vooral een kenniseconomie moeten zijn. De denkers werden belangrijker gemaakt dan de makers. En nu zitten we met enorme tekorten in de techniek, zorg en andere praktische beroepen.

‘Alle papa’s en mama’s zeggen: het mbo is geweldig, maar niet voor mijn kind.’

Met Guruz probeert Elbers daar zelf iets aan te veranderen. De non-profitorganisatie maakt online gastcolleges met experts, over onderwerpen als energietransitie, waterstof en nieuwe technieken. Die lessen worden vervolgens kosteloos beschikbaar gesteld aan mbo-instellingen. ‘Dat is het mooiste wat ik ooit gedaan heb.’ Het doel gaat verder dan studenten interesseren voor kansrijke beroepen: het gaat ook om het zichtbaar maken van de kennis, innovatie en mogelijkheden die achter die beroepen schuilgaan.

Bij BNR Radio, samen met co-host Nigaio Wijnen.

A.I. neemt taken over, geen recruiters

En dan is er natuurlijk nog A.I. Gaat deze technologie het recruitmentvak de komende jaren volledig op zijn kop zetten? Elbers is er nuchter over. Bij de keuze: ‘Is recruitment mensenwerk, of kun je het wegautomatiseren?’, volgt zijn antwoord onmiddellijk. ‘By far de makkelijkste. Recruitment is mensenwerk.’ Dat betekent niet dat hij de impact van A.I. onderschat. Integendeel: volgens hem gaat technologie ontzettend veel werk uit handen nemen. Recruiters worden productiever, processen worden sneller en mogelijk zijn straks minder mensen nodig om hetzelfde aantal vacatures te vervullen.

‘By far de makkelijkste. Recruitment is mensenwerk.’

Maar de essentie van het vak blijft volgens hem overeind. Neem een intakegesprek met een hiring manager. Een goede recruiter neemt niet simpelweg een vacature in ontvangst, maar vraagt door. Waarom is iemand nodig? Welk probleem wil je oplossen? Zijn dit eigenlijk wel de juiste competenties? En moet je die vacature überhaupt zo invullen als de manager voor ogen heeft? Volgens Elbers is precies dat het werk dat je niet zomaar aan een bot kunt overlaten. De recruiter blijft de schakel tussen vraag en aanbod, maar moet zich wel ontwikkelen van uitvoerder tot volwaardige gesprekspartner van de business.

Alsjeblieft, géén persoonlijke klik

Betekent dat dan dat menselijk buikgevoel de doorslag blijft geven? Dat hoopt Elbers juist níet, zegt hij. Hij ergert zich aan hiring managers die vooral kandidaten zoeken met wie ze een persoonlijke klik hebben. Hij stelt hen dan ook graag een confronterende vraag: wie heeft er eigenlijk ooit een opleiding gevolgd om hiring manager te worden? Meestal gaan er geen handen omhoog. Toch nemen diezelfde mensen dagelijks beslissingen over de toekomst van kandidaten, vaak op basis van persoonlijke voorkeuren.

Tijdens het LLO-congres, eerder dit jaar

‘Je zoekt niet je nieuwe liefdespartner. Je zoekt een collega. Je zoekt geen kloon van jezelf.’

Voor Elbers is de boodschap helder: als iemand objectief de juiste kwaliteiten heeft voor een functie, moet een gebrek aan persoonlijke klik geen doorslaggevend bezwaar zijn. Juist als A.I. recruiters meer ruimte geeft om zich met de menselijke kant van het vak bezig te houden, wordt het volgens hem belangrijk om dat mensenwerk ook professioneler te organiseren.

Als minister zou hij meteen naar Onderwijs rennen

Stel dat hij morgen minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid zou worden? Dan weet hij precies waar hij moet beginnen: bij een fundamentele aanpak van de aansluiting tussen onderwijs en arbeidsmarkt. Hij vindt dat het onderwijs onvoldoende wordt gestimuleerd om op te leiden voor beroepen waaraan Nederland daadwerkelijk behoefte heeft. De financiering beloont volgens hem vooral het aantrekken van studenten, niet de maatschappelijke of economische waarde van hun uiteindelijke beroepskeuze.

‘Het eerste wat ik zou doen, echt op dezelfde dag, is naar de minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap rennen.’

Hij wil daarom dat Onderwijs en Sociale Zaken veel nauwer samenwerken en dat studenten nadrukkelijker worden gestimuleerd om voor kansrijke beroepen te kiezen. In de zorg, techniek, bouw, ICT, cybersecurity en bij Defensie. Zo komt telkens dezelfde gedachte terug: talent is geen sluitpost, maar het vertrekpunt. Of het nu gaat om recruiters, werkgevers, het onderwijs of de overheid, Elbers ziet vooral mogelijkheden als partijen eerder vooruitkijken en samen verantwoordelijkheid nemen. En zijn grootste prestatie uit zijn carrière? Die moet volgens hem nog komen…

De 5 takeaways

Wat waren de 5 takeaways van deze podcast?

#1. Een sterk wervingsplan geeft meer slagkracht

Campagnes, vacatureteksten en A.I. worden sterker als ze voortkomen uit een meerjarig plan. Breng toekomstige personeelsbehoeften, wervingsbronnen en doorlooptijden in kaart, zodat recruitment niet alleen snel kan reageren, maar ook gericht vooruit werkt.

#2. TA-leiderschap begint bij het strategische gesprek

Recruitment kan meer betekenen dan vacatures vervullen. Wie talent serieus neemt als voorwaarde voor groei en continuïteit, geeft het onderwerp een structurele plek in de boardroom en laat HR en recruitment als 1 geheel samenwerken.

#3. Gepensioneerden kunnen de instroom redden

Geen tijd om stagiairs of zij-instromers te begeleiden? Zet ervaren, gepensioneerde medewerkers in als leermeesters. Zo blijft vakkennis behouden, ontlast je de werkvloer en ontstaat ruimte om nieuw talent op te leiden.

#4. A.I. automatiseert taken, maar niet de essentie

Technologie maakt recruiters sneller en productiever, maar vervangt niet het inhoudelijke gesprek met de business. De toegevoegde waarde van recruiters zit in de werkelijke personeelsbehoefte begrijpen, kritisch adviseren en mensen verbinden.

#5. Los tekorten op bij de bron: het onderwijs

‘Nederland kan het zich niet veroorloven het mbo te blijven onderschatten. Onderwijsinstellingen, werkgevers en overheid moeten samen sturen op kansrijke beroepen, voldoende opleidingsplekken en een betere aansluiting tussen onderwijs en arbeidsmarkt.’

Lees en luister ook:

Gerelateerde berichten

Alle artikelen
‘Onze database is onze vijver. Maar je moet wel af en toe het water verversen’

Werving in techniek en bouw draait in de kop van Noord-Holland vooral om: relaties. Mikki Hoogenboom (Prefound) vertelt waarom de eigen database goud is, maar ze toch blij is dat Werkzoeken.nl af en toe 'vers water' levert.

Peter Boerman Peter Boerman Lees artikel
Zo leggen data bij Boskalis de bodem onder de aanpak van de arbeidsmarkt

Wie zonder dieptekaart baggert, loopt vroeg of laat vast, weten ze bij Boskalis. Het baggerbedrijf vertrouwt daarom voor zijn employer branding en recruitment ook niet langer alleen op gevoel.

Redactie Redactie Lees artikel
Hoe de slimste provincie van de wereld zijn innerlijke trots ontdekt – én laat zien

Limburg mag zich sinds kort de 'Slimste Regio ter Wereld' noemen. Een opsteker voor de provincie, die sinds een paar jaar met de 'Provincie Professionals'-campagne toch al hard werkt aan zijn in- en externe trots. Hoe krijgt dat daar handen en voeten?

Peter Boerman Peter Boerman Lees artikel

Altijd op de hoogte van de ontwikkelingen op de arbeidsmarkt?

Meld je aan voor onze nieuwsbrief en ontvang de laatste updates, nieuws en uitnodigingen voor onze evenementen.