Alle artikelen

Employability (Loopbaan)

Hoe de slimste provincie van de wereld zijn innerlijke trots ontdekt – én laat zien

Limburg mag zich sinds kort de 'Slimste Regio ter Wereld' noemen. Een opsteker voor de provincie, die sinds een paar jaar met de 'Provincie Professionals'-campagne toch al hard werkt aan zijn in- en externe trots. Hoe krijgt dat daar handen en voeten?

Peter Boerman Geschreven door Peter Boerman
Gepubliceerd op 23 oktober 2026
Hoe de slimste provincie van de wereld zijn innerlijke trots ontdekt – én laat zien

Je kunt het bijna niet gemist hebben: vrijdag 16 oktober riep het Intelligent Community Forum (ICF) de provincie Limburg uit tot slimste regio ter wereld. De jury roemde vooral de samenwerking tussen overheid, bedrijfsleven en kennisinstellingen op de 4 Brightlands-campussen, een initiatief waar de provincie Limburg in 2014 mee aan de wieg stond. Limburg liet finalisten uit onder meer Brazilië, Canada en Taiwan achter zich.

De provincie werkt al een paar jaar aan de eigen medewerkers trots laten zijn op wat ze doen, en dat ook laten zien.

Een mooi moment om te kijken naar de mensen áchter die verkiezing. Want terwijl de regio wereldwijd in de schijnwerpers staat, werkt de provincie al een paar jaar aan iets dichter bij huis: de eigen medewerkers trots laten zijn op wat ze doen, en dat ook laten zien. In intensieve samenwerking met employer branding-bureau Goals uit Eindhoven ontwikkelde de provincie de afgelopen jaren de campagne ‘Provincieprofessional‘. Recruiter Youri Bessems en contentredacteur Laurens Eijsink vertellen hoe wat begon als een arbeidsmarktcampagne uiteindelijk uitgroeide tot een interne beweging.

> Limburg is net uitgeroepen tot slimste regio ter wereld. Hoe landde dat bij jullie?

Eijsink: ‘Het was bijna een verrassing. Maar wel een heel fijne. We durfden er eigenlijk niet van te dromen dat we echt de slimste regio van de wereld zouden worden. Wat je vooral ziet, is dat heel veel collega’s het bericht meteen doordelen. En dat ze daarbij ook hun eigen project laten zien.’

> Terwijl Limburgers toch bekend staan als bescheiden.

Eijsink: ‘Dat klopt echt. We hebben ook met andere provincies gesproken over hoe zij dat ervaren, bijvoorbeeld als het gaat om collega’s die alleen al intern een berichtje plaatsen. Er is wel echt een cultuurverschil. Maar je merkt dat de trots er wel is. Zeker nu met die uitverkiezing. Maar ook verder is er natuurlijk genoeg reden om trots te zijn op onze projecten.’

> Hoe is dit intern allemaal begonnen?

Eijsink: ‘Tot 4 jaar geleden bestond eigenlijk nog helemaal geen werkgeversmerk bij de provincie. Maar we merkten wel dat het nodig was om meer naar buiten te treden, omdat heel veel mensen toch niet weten hoe een provincie nou precies werkt. We wilden bewust ook een campagne die zowel door communicatie als P&O en recruitment samen gedragen werd. En die niet alleen naar buiten gericht was, maar ook echt ambassadeurschap kweekte bij onze eigen mensen.’

> Waarom hebben jullie daar een extern bureau bij gehaald?

Eijsink: ‘We beseften al snel: dit kunnen we niet alleen. Er komt mankracht bij kijken, er moeten uren in. En specifieke expertise. Als overheidsorganisatie moet je zulke opdrachten boven een bepaald bedrag aanbesteden. Dat hebben we gedaan. En Goals is daar toen als sterkste uitgekomen.’

‘Het is echt een samenwerking tussen de verschillende afdelingen geworden.’

Bessems: ‘Ik ben zelf pas in een latere fase ingestapt, ik werk nog maar 2 jaar voor de provincie, maar recruitment was wel vanaf het begin aan bij dit traject betrokken. Het is echt een samenwerking tussen de verschillende afdelingen geworden.’

> Hoe groot was jullie wervingsbehoefte?

Bessems: ‘De afgelopen 2 jaar zaten we tussen de 150 en 200 vacatures per jaar. We zijn een club van meer dan 1.100 collega’s, en interne doorstroom wordt gestimuleerd. Elke vacature gaat de eerste 2 weken intern. Vult een collega die plek, dan komt er weer een andere plek vrij. Die 150 tot 200 vacatures betekenen dus niet dat ons personeelsbestand zo hard groeit, maar het rechtvaardigt wel een campagne.’

> Waar begon het inhoudelijk?

Eijsink: ‘Er zijn eerst veel onderzoeken gedaan naar hoe verschillende medewerkers het werken bij de provincie ervaren, en waar we nog moesten bijschaven. Daaruit bleek heel duidelijk dat die trots leeft. Mensen wisten echt waar ze voor werkten. Alleen was er nog niets om aan vast te houden. De kapstok ontbrak. Die heeft Goals met ons bedacht, vanuit hun Magnet Score is eerst het EVP geformuleerd, dat echt aansluit op het DNA van de organisatie, met de Provincie Professional. Dat thema is vervolgens doorgevoerd in de hele kandidaten- en medewerkersreis, van vacatureteksten en onboarding tot het organisatieplan voor 2030.’

> Waarom is ‘provincieprofessional’ zoveel meer dan ‘ambtenaar’?

Bessems: ‘Omdat het die trots meer aanspreekt. Het is inmiddels echt ingebed in de manier van werken. De Provincie Professional is ook het uitgangspunt voor het organisatieontwikkelplan geworden. Dat zegt dus ook hoe het door management wordt omarmd. Overal komt de term nu terug. In de vacatureteksten, maar bijvoorbeeld ook in de toespraak van de directeur als die collega’s aanspreekt, of op personeelsbijeenkomsten. Dat draagt eraan bij dat je je er als individu ook mee gaat identificeren.’

‘Iedereen hier bij de provincie draagt iedere dag bij aan een mooier, duurzamer en innovatiever Limburg.’

Eijsink: ‘Je wordt vanaf het allereerste begin zo aangesproken. Als je de vacature leest, als je gebeld wordt, als je wordt aangenomen, in je eerste berichten, in je introductiepakket. Het hele proces door ga je je provincieprofessional voelen. Het gaat om trots zijn op wat je doet. Iedereen hier bij de provincie draagt iedere dag bij aan een mooier, duurzamer en innovatiever Limburg. En dat mogen we best wat meer laten zien.’

> Waren de externe campagne en de interne vertaling ervan 2 aparte sporen?

Eijsink: ‘We hebben het vanaf het begin gecombineerd, gericht op zowel branding naar buiten toe als intern behoud. Dat betekende dat de campagne echt door onze eigen medewerkers omarmd moest worden. De verhalen die naar buiten gingen, waren verhalen van onze eigen collega’s. En die deelden we eerst intern, toen we de campagne aftrapten, voordat ze extern gingen. Zo voelden mensen zich ook echt onderdeel van de campagne.’

> Hoe kregen jullie collega’s zover dat ze zelf gingen delen?

Eijsink: ‘Vooral door ze te ondersteunen en vertrouwen te geven. We hebben een videohoek neergezet waar mensen zelf een boodschap konden achterlaten over wat het werk voor de provincie met ze doet. We boden fotoshoots aan in de passende huisstijl. En die gele achtergrond van de campagne zag je overal terug: bij WhatsApp-profielen, op LinkedIn, op intranet. Een heel subtiele manier om de campagne naar buiten te brengen. Je zag meteen: die werkt bij de provincie.’

> Wat heeft het opgeleverd aan de wervingskant?

Eijsink: ‘Aan het begin van de campagne hebben we ook het hele sollicitatieproces moeten aanpassen. Toen hadden we nog tekorten aan kandidaten, nu soms zelfs een overschot. We sluiten vacatures inmiddels niet meer na een vaste termijn, maar zodra er een bepaald aantal kwalitatief goede sollicitanten is. Omdat we steeds duidelijker neerzetten wie we zijn, krijgen we betere sollicitanten binnen, en ook sneller.’

Laurens Eijsink: ‘Tot 4 jaar geleden bestond hier eigenlijk nog helemaal geen werkgeversmerk.’

‘Veel mensen wisten van tevoren niet goed wat een provincie doet. Je zit als middenbestuur tussen de gemeente en het Rijk in. De meeste mensen hebben de provincie überhaupt niet op hun radar als werkgever. Dat helder en toegankelijk uitleggen was al heel belangrijk. En dat onze eigen medewerkers met plezier over hun werk vertelden op socials, heeft daar enorm aan bijgedragen.’

> Waar staan jullie nu?

Bessems: ‘Sinds begin dit jaar is de ondersteuning van Goals afgebouwd. We hebben er bewust voor gekozen de campagne in eigen beheer verder te zetten, met de projectgroep van P&O en communicatie die er al was. Laurens heeft deels andere taken gekregen, dus zijn collega Simone Smeets vormt nu samen met mij het projectteam. De betaalde online campagne loopt door en Simone monitort die: wat loopt goed, waar steken we meer geld in, welk platform zetten we aan of uit?’

‘We lanceren 2 keer per jaar een nieuw verhaal over waar collega’s op dat moment mee bezig zijn.’

‘Daarnaast houden we de verhalen actueel. De afspraak is dat we 2 keer per jaar een nieuw verhaal lanceren over waar collega’s op dat moment mee bezig zijn. Het laatste gaat bijvoorbeeld over 2 collega’s die onderzoeken hoe A.I. ons als provincieprofessional in de toekomst kan ondersteunen. Dat laat zien dat we niet alleen de stoffige ambtenaren zijn die beleid schrijven, maar ook bezig zijn met ontwikkelingen die wereldwijd spelen.’

> Wat houdt het ambassadeursprogramma in?

Bessems: ‘Ieder LinkedIn-bericht dat een provincieprofessional zelf maakt en deelt, kost ons geen geld en levert al snel meer bereik op dan berichten die we vanuit de organisatie verspreiden. Dat is een olievlek die zich steeds verder moet uitbreiden. We merken wel dat veel collega’s trots zijn op hun werk, maar het toch moeilijk vinden om er een LinkedIn-bericht over te schrijven. Of om in 2 minuten een elevator pitch te houden: wat doe jij nou eigenlijk, en waarin maak jij het verschil voor Limburg?’

‘Heel veel mensen willen het wel, ze moeten alleen even over die drempel geholpen worden.’

‘Daarom zijn we nu bezig een interne training ambassadeurschap op te zetten, om collega’s praktische handvatten mee te geven. Heel veel mensen willen het wel, ze moeten alleen even over die drempel. Daar kunnen wij ze goed bij ondersteunen.’

> Maar dat is lastiger dan extra mediabudget inzetten.

Bessems: ‘Klopt. Het is supermakkelijk om te zeggen: we zetten er een paar duizend euro bij op Instagram en dan hebben we meer bereik. Mensen meekrijgen is iets anders. Gedragsverandering klinkt misschien wat zwaar, maar het gaat er wel om dat je iemand helpt bepaald gedrag te durven laten zien.’

‘Mensen vertrouwen een bericht van een medewerker zelf eerder dan een bericht van een organisatie.’

Eijsink: ‘Maar dat is juist wel enorm waardevol, zeker in deze tijd. Vertrouwen is heel belangrijk, en mensen vertrouwen een bericht van een medewerker zelf eerder dan een bericht van een organisatie.’

> Wat heeft jullie in de afgelopen jaren het meest verrast?

Eijsink: ‘Hoeveel je kunt bereiken door dat ambassadeurschap aan te wakkeren. De impact hiervan zie je in de hele organisatie terug.’

‘De laatste keer dat mensen een foto konden laten maken stond er een rij van een half uur.’

Bessems: ‘Wat mij wel verrast heeft is het hoe breed het gedragen wordt. Niet alleen door onze 2 afdelingen, maar ook door de directie en door de collega’s die bij de verhalen betrokken zijn. Het voelt niet als een feestje van communicatie en P&O, het is echt van iedereen. Dat lijkt ook echt wel een succesfactor te zijn.

Youri Bessems: ‘Deze campagne is echt van iedereen geworden.’

‘We hebben inmiddels 2 of 3 keer een moment georganiseerd waarop collega’s een nieuwe profielfoto konden laten maken met de campagneachtergrond. De laatste keer bij onze receptie stond er een rij van een half uur. Op een gegeven moment moesten we zeggen: jongens, we moeten de rij afsluiten. Daarvoor komen dus zeker nog meer momenten.’

‘Trotse collega’s zijn gratis reclame voor wat die 1.100 mensen in dat betonnen gebouw langs de Maas doen.’

‘Uiteindelijk wil je dat een provincieprofessional ook trots vertelt wat hij doet, op een verjaardag of tegen de buurman. Dat is allemaal gratis reclame voor wat die 1.100 collega’s in dat betonnen gebouw langs de Maas doen. En als iemand dan op zoek is naar een nieuwe baan, denkt hij of zij misschien: ik ga eens bij de provincie kijken. Want het zijn niet alleen maar saaie grijze ambtenaren die de hele dag achter de computer zitten. Dat lukt gelukkig steeds beter.’

Lees ook

Gerelateerde berichten

Alle artikelen
De wereld van Wendy: ‘Wie heeft eigenlijk besloten dat dit een vacature moest worden?’

Als iemand vertrekt, gaan we als recruiters vaak meteen rennen om die vacature weer te vervullen. Maar daarmee slaan we volgens Wendy Goudzwaard wel een belangrijke stap over. Namelijk: welk werk moet eigenlijk gedaan worden?

Wendy Goudzwaard Wendy Goudzwaard Lees artikel
Maak preboarding niet alleen warm, maar ook toetsbaar: 3 rolvragen vóór dag 1

Preboarding gaat vaak alleen om heel veel informatie-overdracht. Maar het is ook een goed moment om gedrag te bespreken en verwachtingen te duiden, stelt Buket Çiçek (QuizFlight). Hoe ziet ze dat voor zich?

Werf& gastredacteur Werf& gastredacteur Lees artikel
Ronald Dekker: ‘Alle A.I. in recruitment maakt de kwaliteit van interacties nog steeds niet veel beter’

A.I. kan aan beide kanten van de arbeidsmarkt heel veel informatie heel veel sneller overdragen. Maar wordt de kwaliteit van de interactie daar wel beter van, vraagt Ronald Dekker zich af. 'Werkzoekenden zien nog steeds door de bomen het bos niet.'

Ronald Dekker Ronald Dekker Lees artikel

Altijd op de hoogte van de ontwikkelingen op de arbeidsmarkt?

Meld je aan voor onze nieuwsbrief en ontvang de laatste updates, nieuws en uitnodigingen voor onze evenementen.