Technisch professionals op MBO-4-, HBO- en WO-niveau. Als er tegenwoordig één groep op de arbeidsmarkt nog schaars is, dan is het die wel. Het is wel precies de groep waarop Prefound, gevestigd in Alkmaar, zich focust. En niet bepaald zonder succes. Waarin schuilt hem het geheim? Marketingcommunicatiemedewerker Mikki Hoogenboom heeft zo wel een idee, en legt het graag uit.
> Laten we bij de naam beginnen. Wat zegt Prefound eigenlijk?
‘Het gaat hem ons eigenlijk om het stuk vóórdat iemand ergens daadwerkelijk aan de slag gaat. Dat vinden wij het belangrijkste. Als je een vacaturetekst leest, gaat die vooral over wat de organisatie zoekt: jij moet dit hebben, jij moet dit kunnen. Maar wat zoek jij als kandidaat als persoon? Wat past bij jou? Hoe ver wil je reizen voor je werk? Wil je flexibel kunnen werken? Welke stappen wil je zetten in je carrière? Daar komt de naam eigenlijk vandaan.’
> Jullie redeneren dus vanuit de kandidaat?
‘Zeker. We willen graag een partner zijn in de carrièregroei van technische professionals. Het ideale beeld is dat iemand ons belt en zegt: ik wil een volgende stap zetten, waar kunnen jullie me bij helpen? Die verstandhouding willen we opbouwen. Natuurlijk zijn we een organisatie die ook geld moet verdienen, en dat doen we via ons netwerk van opdrachtgevers. Maar we zien het het liefst zo dat we de kandidaat én de opdrachtgever allebei even helpen. Wat dat betreft draaien we het standaardproces dus graag om.’
> Hoe ziet dat in de praktijk eruit?
‘Wie wij plaatsen, is in principe een jaar of een vast aantal uren bij ons in dienst en gaat daarna over naar de opdrachtgever. Langdurig detacheren doen we eigenlijk niet. Het mooiste is als iemand na 5 jaar bij partij A zegt dat hij daar is uitgegroeid, en dan weer bij ons terugkomt zodat we hem bij partij B kunnen plaatsen. Vorige week hebben we bijvoorbeeld nog iemand voor de vijfde keer geplaatst. Hij werkt al 15 jaar af en toe met ons samen, en elke keer is het een stapje verder. Hij vertrouwt erop dat wij weten waar zijn skills het best tot hun recht komen.’
‘Het gaat niet om het plaatsen, het gaat om die vertrouwensband.’
‘Transparantie vinden we daarbij heel belangrijk, intern, naar klanten en naar kandidaten, maar ook andersom. Het gebeurt weleens dat een kandidaat op het laatste moment toch afhaakt met een of ander smoesje. Dat vinden we dan wel lastig. Zeg dan gewoon eerlijk dat je het nog niet weet. Liever dat dan dit soort situaties.’
> Waar zit die spanning bij kandidaten?
‘Voor ons is solliciteren misschien dagelijkse kost, maar veel mensen die bij ons komen, zitten bijvoorbeeld al 10 jaar bij dezelfde organisatie. Ze weten niet meer zo goed hoe het werkt. En dan moeten ze de zekerheid van een vast contract loslaten, zonder te weten waar ze landen. Dat is volgens mij het grootste spanningspunt, en daar loopt het ook vaak op mis.’
‘De zekerheid van een vast contract loslaten, daar zit vaak het grootste spanningspunt.’
‘Ergens snap ik dat ook goed. Daarom willen we ook altijd echt weten wat iemand beweegt. Wil je dichter bij huis werken, wil je meer verantwoordelijkheid, zie je een bepaalde carrièrestap voor je? Niet alleen leeftijd en salaris dus, maar de motivatie achter de kandidaat.’
> En de andere kant, de opdrachtgevers?
‘We hebben ongeveer 10 adviseurs en iedereen pakt dat op een eigen manier aan. Veel collega’s hebben een persoonlijke band met hun opdrachtgevers. We zitten hier in de regio, dus je komt elkaar bij wijze van spreken op zaterdag tegen langs het voetbalveld van je kind. Er zitten veel klanten tussen die al 15 jaar met ons werken en ons bellen zodra er iets moet gebeuren.’
‘Laatst was een collega bij een nieuwe klant die vroeg hoe zij het zou opzetten. Dan wordt er van onze adviseurs verwacht dat ze advies geven over bijvoorbeeld de inrichting van een afdeling.’
> Dat gaat verder dan vacatures vullen alleen.
‘Veel verder. En het begint ook veel eerder, soms gewoon bij een bakje koffie. Hoe gaat het? Juist in zulke gesprekken zegt een collega dan: waarom zoek je niet iemand met deze skills voor deze rol? Dan creëren we eigenlijk samen een vacature die er eerst niet was.’
> Hoe verschilt de werving in de techniek en de bouw?
We hebben 2 grote takken: de bouw en de technische, industriële kant. De bouw is iets rechtlijniger en overzichtelijker. In de techniek komen we echt overal binnen. Een jachtbouwer hier in de buurt bijvoorbeeld, of bedrijven met machines waar je nog nooit van gehoord hebt, maar waar wel 300 man werkt. Je leert als adviseur op zoveel plekken iets nieuws. Afgelopen week zijn er 2 nieuwe adviseurs begonnen, en die beginnen nu al verbanden te zien: als die dit kan, dan zou hij ook daar passen. Dat maakt het werk leuk en het levert mooie connecties op, voor hen en voor ons als organisatie’.
> Jullie noemen de eigen kandidatendatabase het goud van de organisatie…
‘Iedereen die solliciteert, komt in ons systeem en krijgt een medaillekleur: brons, zilver, goud. Welke kleur ook: wie blijft staan, is goed genoeg bevonden. Ergens heeft iemand iets in die persoon gezien. Die mensen proberen we te heractiveren zodra we iets voor ze hebben. Op de achtergrond werken we met verschillende AI-automations om de database warm te houden en tegelijk op te schonen. Er staan nu zo’n 22.000 kandidaten in, en die kunnen 10 adviseurs natuurlijk niet allemaal kennen…’
> Tegelijk blijven jullie ook nieuwe kandidaten zoeken…
‘Klopt. Bijvoorbeeld via Werkzoeken.nl. Toen ik hier 7 jaar geleden binnenkwam, waren we net met hen begonnen. Wat ik vooral prettig vind, ook in vergelijking met andere jobboards, is de gebruiksvriendelijkheid. Je zet heel snel een campagne op voor een functie en daar zet je een klein budget op. Ik kan ze ook altijd bellen als ik ergens tegenaan loop, en ze denken dan altijd goed mee. Zo’n anderhalf jaar geleden hebben we bijvoorbeeld samen al onze vacatureteksten doorgelopen, zonder dat dat extra kostte.’
> Wat levert het jullie concreet op?
‘Wij leveren vooral hoger opgeleide technici: projectmanagers en anderen die mensen moeten aansturen. Bij de meeste van onze klanten is het wenselijk dat die Nederlands spreken. Samen met Werkzoeken hebben we het nu bijvoorbeeld zo ingericht dat Engelstalige reacties en reacties uit het buitenland inmiddels tot een minimum beperkt zijn. Dat heeft even geduurd, maar alles wat nu binnenkomt is kwalitatief goed. Het totale volume is erdoor gedaald, maar de kwaliteit is alleen maar beter geworden.’
> Wat maakt de samenwerking anders dan met de grote platforms?
‘Het snelle schakelen. Ik kan mijn contactpersoon altijd bellen of mailen: ‘Ik loop hier tegenaan, wat denk jij?’ Dan plannen we een half uurtje en kletsen we over van alles. Ik vertrouw erop dat hij ervoor zorgt dat het goed gaat. Dat is het voordeel van een Nederlandse partij, geen internationale speler waar je maar net in hun stramien moet passen. Werkzoeken denkt mee over hoe wíj het willen aanpakken, met wat meer maatwerk en net wat sneller. Dat meedenken is voor ons veel waard.’
> Hoeveel vacatures hebben jullie gemiddeld openstaan?
‘Gemiddeld wel zo’n 1.000, inclusief bijbanen en stageplekken. Vaste dienstverbanden zijn het er ruim 800, en die zijn allemaal actueel. Via Werkzoeken halen we mensen binnen, ze komen in ons ATS en vanaf daar gaan we verder. Heel vaak solliciteert iemand op vacature A en gaat uiteindelijk aan de slag op vacature B. Aan tafel vragen we: wat wil jij nou, wat zoek jij? Vanaf dat moment gaan we matchen, en heel vaak wordt het iets heel anders dan de vacature waarop iemand reageerde.’
> Omdat kandidaten niet weten wat er in de buurt zit?
‘Precies. Mensen zijn vaak niet op de hoogte wat er in hun omgeving zit, en dat is het grote voordeel van ons netwerk. Als iemand uit Hoorn komt, weten wij precies welke klanten er in een straal van 30 kilometer zitten en welke interessant zijn. Het is mooi als je mensen zo de ogen kunt openen, en klanten kunt helpen aan mensen die ze niet hadden verwacht. Soms zegt een klant eerst dat een bepaalde vaardigheid niet nodig is, en hoor je een half jaar later in een evaluatiegesprek dat die juist van meerwaarde is.’
> Waar past een jobboard dan in dat verhaal?
‘Als onze database onze vijver aan talenten is, is een jobboard als Werkzoeken de waterverversing. Ook een grote database veroudert. Als er aan de voorkant geen nieuwe mensen bijkomen, werkt het niet meer goed. Je hebt die kraan nodig. Daarnaast zit iemand met precies die specifieke skills soms gewoon niet in je database, en wél in de stroom die via het jobboard binnenkomt. Al is het er maar één. Ze zitten elkaar dus niet in de weg: een jobboard draagt nieuwe mensen aan, in de database zitten mensen die we al gescreend hebben. Zo dek je eigenlijk alle kanten af.’
> Hoe houd je die vijver op peil?
We zetten 2 keer per jaar flink in op studenten. Die kunnen jarenlang in onze database blijven staan, want ze gaan van starter naar junior naar senior. Dan moet je wel iets van ze weten, niet alleen wat ze gestudeerd hebben. Daarom proberen we ze tijdens hun studie al bij klanten binnen te krijgen, via bijbanen die we tegen een kleine vergoeding aanbieden. Kan een klant wel een paar extra handjes gebruiken, dan zetten we daar studenten voor in. Daarna houden we ze warm met een mailtje, een belletje of een appje: hoe gaat het met je studie, ben je al afgestudeerd?’
> Werkt dat?
‘We hebben het nog niet geperfectioneerd, zeg ik eerlijk, maar je merkt dat vooral de jongere generatie het fijn vindt als iemand even checkt. ‘Wat leuk dat je even belt.’ Hoor je dat het afstuderen niet gelukt is, dan vraag je waarom, en zo bouw je meteen een band op. En als je weet dat iemand bijna klaar is met bouwkunde, heb je misschien in september een startersbaan bij een klant. Eerlijk is eerlijk: zo iemand is voor elke opdrachtgever interessant.’