Graag wil ze recruiter worden. Althans, dat dacht ze. Leek haar mooi. ‘Een supertoffe uitdaging’, zelfs. Open communiceren. Mensen helpen. Aan een baan die bij ze past. Een goede schakel zijn tussen werkgever en kandidaat. Respect, empathie, begrip, luisteren en interesse tonen richting kandidaten. Maar haar recente ervaringen zélf als kandidaat brengen de 38-jarige Silvia de Jong nu toch wel een beetje aan het twijfelen. Want: wil ze dit wel? Wil ze ook zo worden als de recruiters met wie ze te maken krijgt?
‘Ik begreep er lange tijd niks van. En lang zocht ik ook de schuld bij mezelf.’
Niet dat ze alle recruiters over één kam wil scheren. ‘Maar ik zit wel ergens mee. Ik word op LinkedIn best veel benaderd door recruiters. Maar bij een wedervraag, inhoudelijke vragen, telefonische kennismakingen en ná sollicitatiegesprekken merk ik dat ik vaak keihard geghost word. Ik begreep er lange tijd niks van. En lange tijd zocht ik ook de schuld telkens bij mezelf. Ik vond het zó raar, want ik vond de sollicitatiegesprekken zo leuk en positief! Waarom hoorde ik dan vervolgens niets meer?’
Lees dit artikel volledig
Word lid van Werf& voor onbeperkte toegang tot alle artikelen, onderzoeken en exclusieve inzichten over de arbeidsmarkt.
Geen verplichtingen Opzegbaar per direct Veilig betalen
