Alle artikelen

Interview

Alexander Duijmelinck over beter afwijzen: ‘Eigenlijk zou 80% van de recruiters eens een ontslag moeten meemaken…’

Recent zat hij zelf een tijdje 'aan de andere kant van de tafel'. Daar merkte Alexander Duijmelinck weer hoe onpersoonlijk sollicitatieprocessen in de praktijk vaak nog zijn voor kandidaten. En dan met name: het afwijzen. Kan dat nou echt niet beter?

Peter Boerman Geschreven door Peter Boerman
Gepubliceerd op 19 november 2026
Alexander Duijmelinck over beter afwijzen: ‘Eigenlijk zou 80% van de recruiters eens een ontslag moeten meemaken…’

Al sinds 2001 werkt hij in de wereld van recruitment, eerst in de uitzendbranche en daarna bij CSU, waar hij de laatste jaren verantwoordelijk was voor recruitment en onboarding. Tot eind maart. Toen maakte hij voor het eerst zelf mee hoe het is om door een reorganisatie zijn baan te verliezen. ‘Ik heb al veel reorganisaties meegemaakt, maar dit was de eerste keer dat ik er zelf bij zat.’

‘Ik heb veel reorganisaties meegemaakt, dit was de eerste keer dat ik er zelf bij zat…’

Een paar maanden lang was Alexander Duijmelinck zo een 50-plusser op zoek naar werk. Een van de velen. Over afwijzen had hij als recruiter altijd al een uitgesproken mening. Nu ervoer hij aan den lijve hoe het is om ze te krijgen. Inmiddels is hij aan de slag als recruitment manager bij AB Werkt, maar zijn ervaringen van de afgelopen maanden neemt hij mee. En hij heeft daarbij dan ook een duidelijke boodschap voor zijn vakgenoten.

Eerst manager zijn om manager te worden

Wat hem als eerste opviel: we schrijven volop over skills, maar in de praktijk zoeken organisaties nog altijd een 1-op-1-match met het cv. ‘Het liefst zoeken we iemand die al meerdere jaren precies hetzelfde heeft gedaan en dat dan bij jou wil komen doen. Terwijl we het tegelijkertijd vaak moeilijk vinden om relevante ervaring uit andere branches of vakgebieden te koppelen aan een vacature. Terwijl het hele idee achter een skillsgerichte arbeidsmarkt juist is dat je verder kijkt dan branche- of functie-ervaring.’

‘Liefst zoeken we iemand die al jaren precies hetzelfde heeft gedaan en dat nu bij jou wil komen doen…’

Hij merkte het eigenlijk overal. In de zorg moest hij zorgervaring hebben, bij een callcenter callcenterervaring, bij een gemeente ervaring bij een andere gemeente. ‘Ik heb nog gevraagd: gaat het er niet om dat je medewerkers kunt motiveren en binnenhouden, en dat zij het goede gesprek met je klant kunnen voeren? Piekmomenten doorgronden in een callcenter en daarop acteren is echt niet zo moeilijk of uniek. Maar nee, je moest echt ervaring in de branche hebben. Oftewel: je moet eerst manager zijn geweest om manager te worden.’

Alexander Duijmelinck, vorig jaar, tijdens het Werf& Blue Collar & Volume Recruitment Event.

Soms botste de praktijk ook frontaal met wat er vooraf werd beloofd. Zo werd hij bij een gemeente eens na een derde gesprek afgewezen, terwijl de insteek was dat de organisatie iemand zocht die verandering kon brengen en met wie ze konden bouwen aan de langere termijn. Hij werd tweede. ‘Degene die werd aangenomen was zeer ervaren en kwam uit een andere gemeente. Dat maakte mij opnieuw duidelijk hoe groot het verschil soms is tussen wat organisaties zeggen te zoeken en op wie uiteindelijk de keuze op valt.’

De motivatiebrief als liefdesbrief

Duijmelinck hanteert al jaren een stelling: ‘Een motivatiebrief is eigenlijk een liefdesbrief. Je vraagt iemand min of meer: verkoop jezelf aan mij, verklaar mij de liefde. Een beetje zoals in al die datingshows op tv.’ Dus gaat een kandidaat op zondagmiddag zitten om die brief te schrijven en stelt zich al voor hoe het is om daar te werken. ‘Maar wat komt er dan terug? Vaak een standaardmail: we hebben veel reacties ontvangen, op basis van de criteria gaan we niet met je verder, kijk vooral naar onze andere vacatures.’

‘Je vraagt een kandidaat eigenlijk: verkoop jezelf aan mij, verklaar mij de liefde.’

‘Ze vragen mij dus wel om een liefdesbrief te schrijven, maar ze nemen niet de tijd om mij af te wijzen’, zegt hij. ‘Vaak krijg je te horen dat er veel reacties zijn en dat er daarom geen tijd is voor een persoonlijke terugkoppeling. Soms blijft het zelfs bij: we gaan verder met andere kandidaten. Zonder uitleg waarom.

Tegelijkertijd word je dan soms wel uitgenodigd om op andere vacatures te reageren binnen de organisatie. Daar zit een lastig contrast in, vindt hij. ‘Als je vraagt om een motivatiebrief, móét je afwijzen met inhoud. Dan moet je verwijzen naar iets in de brief, het cv of de werkervaring. Daarmee geef je iemand op zijn minst dezelfde persoonlijke aandacht terug die je eerder van die kandidaat hebt gevraagd.’’

‘Leg reden uit’

Hoe wrang dat kan uitpakken, laat hij zien aan de hand van een afwijzing voor een functie als manager employee experience bij een grote supermarktketen. ‘Dat was een functie waarvan ik dacht dat mijn ervaring goed zou aansluiten.’ De reden voor de afwijzing: zijn motivatie was niet overtuigend genoeg. Verder stond er eigenlijk hetzelfde als altijd: geen tijd om individueel te reageren.

Kandidaten willen begrijpen waarom een bepaalde keuze wordt gemaakt.’

‘De afwijzing zelf was voor mij niet eens het probleem’, zegt hij. ‘Iedere organisatie mag zijn eigen afweging maken. Wat ik miste, was inzicht in die afweging. Wat zocht men precies en waarom sloot mijn profiel daar onvoldoende bij aan? Kandidaten hoeven het niet altijd eens te zijn met een afwijzing, maar ze willen wel begrijpen waarom die keuze wordt gemaakt.’

Zo kan het ook

Het is niet het afwijzen an sich wat hem stoort. Het is de manier waarop. Er waren bijvoorbeeld ook afwijzingen die wél goed vielen. De beste kwam van een ervaren recruiter, die uitgebreid de tijd nam om haar keuze toe te lichten. ‘Ze schreef een uitgebreide reactie: Alexander, je hebt een fantastisch cv, maar dit is wat wij zoeken voor de functie en dat zie ik niet terug. Dit is voor ons belangrijk, en dat. En daarom gaan we niet met je verder.’

Het is niet het afwijzen an sich wat hem stoort. Het is de manier waarop.

Een andere kwam van een manager bij een gemeente. ‘Hij zei: ik heb een topgesprek met je gehad en ik denk dat je het kunt. Maar ik vraag me af of deze functie gezien jouw achtergrond wel uitdagend genoeg voor je is.’ Die manager hielp hem vervolgens aan een gesprek bij een andere afdeling. Kijk, zo kan het dus ook, zegt hij.

Een stap opzij is géén gebrek aan ambitie

Wat hij ook merkte: wie niet per se een stap omhoog wil zetten, heeft het altijd zwaar. ‘Als je een horizontale stap wilt doen, of misschien een stapje terug, wordt dat uitgelegd als niet gemotiveerd. Geen ambitie.’ Terwijl steeds meer mensen op latere leeftijd zeggen dat ze carrière hebben gemaakt en hun ervaring nu op een andere manier willen inzetten, zonder per se weer manager te willen worden. ‘Dat wordt heel slecht ontvangen in de markt, terwijl die mensen juist waardevol zijn.’

Wat kunnen recruiters hiermee? Volgens Duijmelinck begint het bij de relatie met de hiring manager. ‘Je hoort recruiters vaak zeggen dat ze afwijzen moeilijk vinden. Maar afwijzen is niet moeilijk. Het gaat mis als je geen eisen stelt aan je hiring manager.’ Stuur je 5 cv’s door en krijg je er 3 terug met ‘afwijzen’, vraag dan door: waarom? ‘De afspraken die je met je hiring manager maakt, bepalen de kwaliteit van de terugkoppeling die je krijgt. En hoe beter die terugkoppeling, hoe makkelijker het afwijzen wordt.’

‘Hoe beter de terugkoppeling van de hiring manager, hoe makkelijker het afwijzen.’

Hij geeft een voorbeeld. ‘Als je kunt zeggen: we hadden 3 kandidaten, 2 hebben veel ervaring met wat we zoeken en jij nog niet, heb je al een heel plausibel verhaal.’ En zijn alle kandidaten onvoldoende? Geef dan een tip mee over hoe iemand zich richting zo’n functie kan ontwikkelen. Het gaat daarbij volgens hem niet om vriendelijk zijn, maar om helderheid. ‘Een zin als: in je cv komt minder goed naar voren wat ik in het gesprek wel hoorde. Dat geeft een kandidaat het gevoel dat er heel serieus naar gekeken is.’

Afwijzen begint bij de intake

De motivatiebrief dan maar helemaal uit het proces halen? Dat is volgens hem niet de oplossing. Bij CSU vroeg hij voor schoonmaakfuncties overigens geen brief en werd elke sollicitant binnen 24 uur gebeld. Bij AB Werkt neemt hij nu ook binnen 24 uur contact op met iedere sollicitant. ‘In dat gesprek wordt vaak al duidelijk of het past of niet.’ Maar vraag je wel om een brief, dan hoort daar volgens hem dus wel altijd een inhoudelijke afwijzing bij. ‘Wil je dat iemand je overtuigt waarom die bij jou past? Overtuig die persoon dan ook waarom het niet zo is.’

‘Wil je dat iemand je overtuigt? Overtuig die persoon dan ook waarom hij of zij het niet is.’

Kunnen recruiters dat wel? ‘Ik denk van wel. Als je een shortlist voor je hiring manager maakt, kun je ook iets teruggeven aan de kandidaat: we hebben gekozen voor mensen met dit profiel, omdat ervaring op dit vlak voor ons belangrijk is.’ En leg dan ook uit waarom. ‘Waarom moet je een hbo-diploma hebben? Waarom moet je bij een gemeente gewerkt hebben?’ Zo kom je vanzelf weer bij de intake uit. ‘Een hiring manager zoekt altijd het schaap met 5 poten. Maar dan moet je als recruiter dus grenzen durven aan te geven. Wat is reëel, en waarom wil je bepaalde eisen in de vacature?’

Ervaar het zelf eens

‘Ik heb weleens gezegd: eigenlijk zou 80% van de recruiters eens een ontslag moeten meemaken, zonder WW-uitkering, om te ervaren hoe ze dan als kandidaat behandeld worden. Dat je ook de onzekerheid voelt die daarbij kan horen, of die nu financieel is of voortkomt uit de behoefte om weer een rol en bijdrage te hebben vanuit een baan.’ Mails die te laat of helemaal niet komen, deadlines die zomaar worden verzet, uren investering zonder dat je er ooit iets voor terugziet, nog geen reiskostenvergoeding.

Recruiters zeggen vaak dat dit erbij hoort, weet hij, net als onpersoonlijke afwijzingen: je kunt immers niet iedereen persoonlijk antwoorden. ‘Dat klopt misschien deels’, zegt Duijmelinck. ‘Maar marketing werkt hard aan je corporate identity. Je wilt dat mensen bij je komen werken om waar je als organisatie voor staat. Dan doet dit daar enorm afbreuk aan. Het kan misschien erbij horen vanuit tijdgebrek, maar het zou er absoluut niet bij mogen horen vanuit kwaliteitsstreven.’

‘Dit kan erbij horen vanuit tijdgebrek, maar zou absoluut niet erbij mogen horen vanuit kwaliteitsstreven.’

Want het gaat bij werving niet alleen om wie je binnenhaalt, maar ook om wie je níet binnenhaalt. ‘Afwijzen is misschien niet het leukste deel van het vak’, besluit hij. ‘Maar als je de onderbouwing hebt en die goed kunt overbrengen, kan het enorm veel voldoening geven. Je weet dat je iemand iets meegeeft waar hij of zij bij een volgende sollicitatie echt iets aan kan hebben.’

Lees ook

Gerelateerde berichten

Alle artikelen
Arjan Elbers op de Monkey Rock: ‘Talent moet altijd op 1, de rest komt later wel’

Wat maakt recruitment écht waardevol? Voor Arjan Elbers begint het antwoord altijd bij mensen, zegt hij in de Monkey Rock-podcast. 'Talent is nooit een sluitpost, maar altijd het vertrekpunt.'

Peter Boerman Peter Boerman Lees artikel
‘Onze database is onze vijver. Maar je moet wel af en toe het water verversen’

Werving in techniek en bouw draait in de kop van Noord-Holland vooral om: relaties. Mikki Hoogenboom (Prefound) vertelt waarom de eigen database goud is, maar ze toch blij is dat Werkzoeken.nl af en toe 'vers water' levert.

Peter Boerman Peter Boerman Lees artikel
Zo leggen data bij Boskalis de bodem onder de aanpak van de arbeidsmarkt

Wie zonder dieptekaart baggert, loopt vroeg of laat vast, weten ze bij Boskalis. Het baggerbedrijf vertrouwt daarom voor zijn employer branding en recruitment ook niet langer alleen op gevoel.

Redactie Redactie Lees artikel

Altijd op de hoogte van de ontwikkelingen op de arbeidsmarkt?

Meld je aan voor onze nieuwsbrief en ontvang de laatste updates, nieuws en uitnodigingen voor onze evenementen.