Au… Je hebt dringend een upgrade van je ATS nodig. Kost je zo 5.000 euro. Je raapt al je moed bijeen en besluit naar Finance te stappen, maar hun antwoord is keihard: ‘Geen budget.’ Je druipt af. Het gevolg? Je bent wekelijks 15 uur kwijt aan handmatig knip-en-plakwerk. Topkandidaten glippen door je vingers omdat je simpelweg trager bent dan de concurrent. De vacature staat inmiddels 4 maanden open. Maar hé, we hebben als organisatie wel 5.000 euro bespaard.
Waarom blijven we dit doen? Waarom verliest recruitment het toch altijd van Finance? Omdat we de verkeerde taal spreken. Wij praten vol passie over ‘efficiëntie’ en ‘kandidaatervaring’ (HR-taal). Finance praat uitsluitend in euro’s en risico’s. Zolang wij recruitment blijven framen als een kostenpost, zal de directie altijd proberen die post te minimaliseren. We vergeten de onzichtbare kosten van een lege stoel keihard en inzichtelijk te maken.
De kaart van deze week
De kaart van deze week legt deze financiële blinde vlek bloot: ‘We besparen op tools of externe inhuur, maar de vacature blijft maanden openstaan. Wat kost dat eigenlijk?’ De vraag op de kaart luidt daarom: ‘Wat als we de werkelijke kosten van een ‘lege stoel’ berekenen en dit naast de kosten van de oplossing leggen?’
Lees dit artikel volledig
Word lid van Werf& voor onbeperkte toegang tot alle artikelen, onderzoeken en exclusieve inzichten over de arbeidsmarkt.
Geen verplichtingen Opzegbaar per direct Veilig betalen