Mooi verhaal deze week in De Correspondent, en niet voor het eerst dat ze de bestaande praktijk van sollicitatiegesprekken kritisch onder het licht houden. Deze keer doken ze in de selectieprocessen waarmee de rechterlijke macht zijn nieuwe, jonge rechters kiest, aan de hand van onderzoek van wetenschappers van de VU Amsterdam en de Rijksuniversiteit Groningen. En dat is niet alleen voor de rechterlijke macht interessant, maar eigenlijk voor álle selectieprocessen, omdat het aangeeft wat wel, maar vooral ook wat géén goede selectiemechanismes zijn. We pikken er 5 inzichten uit waarvan eigenlijk iedere recruiter dus wel iets kan leren.
#1. Hou het simpel – én relevant
De belangrijke eerste regel: hou het simpel. Kies een beperkt aantal competenties waarop je de kandidaten wilt beoordelen, verzeker je ervan dat je die competenties consequent numeriek beoordeelt, en combineer de scores op die oordelen volgens een vaste formule. En verder? Doe vooral niets. Dit leidt volgens stapels wetenschappelijk onderzoek tot de beste resultaten. Dat is echter niet wat vaak in de praktijk gebeurt. Daar overheerst vaker de onderbuik, en komen allerlei irrelevante vragen aan de orde, met als gevolg dat juist de minder goede kandidaten komen bovendrijven.
Lees dit artikel volledig
Word lid van Werf& voor onbeperkte toegang tot alle artikelen, onderzoeken en exclusieve inzichten over de arbeidsmarkt.
Geen verplichtingen Opzegbaar per direct Veilig betalen