Soms voelt recruitment als Shakespeare. Drama. Twijfel. Innerlijke strijd. ‘Moet ik deze kandidaat uitnodigen?’ ‘Of toch eerst nog even 35 cv’s doorspitten?’ ‘Is die interesse serieus? Of gewoon oriënterend?’ ‘Moeten we al een gesprek voeren, of wachten tot het ‘echt’ wordt?’ En zo dwalen we maar. Tot diezelfde kandidaat… verdwenen is. Aangespoeld bij de concurrent. Waar ze gewoon eerst even een kop koffie mochten komen drinken en een dagje meelopen.
? Geen vacature? Geen klik?
Ik zie het nog steeds gebeuren. Een kandidaat toont interesse, maar wordt afgewezen. Want er is ‘nu niks concreets.’ Of: ‘het is nog wat vroeg.’ Terwijl die persoon misschien perfect past — maar jij wilde eerst een motivatiebrief, een gespreksronde, een checklist, een cv van 3 pagina’s. Alsof een meeloopdag zonde van je tijd is. Alsof iemand even laten ruiken aan je cultuur geen recruitment is. Spoiler alert: dat ís het dus wel.
? Gewoon. Meelopen.
Waarom moeilijk doen, als het ook gewoon met een keycard en een collega kan? Wat als je eens vaker zei: ? ‘Tof dat je interesse hebt. Kom gewoon eens een dagje meelopen.’ Geen formeel gesprek. Geen stropdas. Geen ingewikkelde vacaturetitel. Gewoon een kijkje achter de schermen. Een kop koffie. Een stoel in een team. Een lunch in het bedrijfsrestaurant.
Lees dit artikel volledig
Word lid van Werf& voor onbeperkte toegang tot alle artikelen, onderzoeken en exclusieve inzichten over de arbeidsmarkt.
Geen verplichtingen Opzegbaar per direct Veilig betalen