Wat mij vaak verbaast in gesprekken met (HR-)managers en recruiters is de wens – lees: eis – dat een nieuwe medewerker voor minimaal een x-aantal jaren bij de organisatie blijft. Nu weten deze (HR-)managers en recruiters heel goed dat zij zelf zonder veel aarzeling zullen ingaan op die ene kans uit duizenden, maar toch spreken ze de hoop – en dus bijna verplichting – uit dat de kandidaat volmondig ja zegt op een langdurig verblijf.
HR-managers lijken vaak te willen eisen dat een kandidaat lang gaat blijven.
In hoeverre dit ethisch verantwoord is, anderen iets kwalijk nemen wat je zelf niet laten kunt, staat los van de behoefte iemand bij aanvang een belofte te laten doen om lang te blijven. We leven in een wereld die zo dynamisch is dat wat vandaag revolutionair is, morgen vanzelfsprekend is en overmorgen verouderd. Dat geldt zeker voor de toepasbaarheid van opleidingen (die lopen altijd lichtjaren achter), maar dit geldt ook voor kennis en vaardigheden.
Lees dit artikel volledig
Word lid van Werf& voor onbeperkte toegang tot alle artikelen, onderzoeken en exclusieve inzichten over de arbeidsmarkt.
Geen verplichtingen Opzegbaar per direct Veilig betalen