Jaren geleden sprak ik in een Van der Valk een jonge financial. Leuke gast. Net afgestudeerd. Type keurige jongen. Pantalon, gestreken blouse en jasje. Hij had echt zijn best gedaan er goed uit te zien en om professioneel over te komen. Wat hem aardig gelukt was.
Deze jongen had echt zijn best gedaan er goed uit te zien en om professioneel over te komen.
Na een goed gesprek over zijn ambities en talenten rondden we het gesprek na ruim een uur af met mijn toezegging om een goede eerste baan voor hem te zoeken. Hij schudde mijn hand en ging naar huis. Nog even wat laatste aantekeningen makend merkte ik op dat de twee dames aan de tafel naast mij hun uiterste best deden zo onopvallend mogelijk mijn aandacht te trekken, wat vooral gepaard ging met veel gegiechel.
‘Hij is single, toch?’
Ik rekende af en pakte mijn tas in om ook richting mijn auto te gaan, maar op het allerlaatste moment stond een van de dames op en liep op mij af. ‘Mag ik wat vragen’, vroeg ze met een rode blos op haar wangen. ‘Natuurlijk mag dat.’ ‘Die jongen waar u net mee sprak, die vind ik erg leuk. Ik zou heel graag een keer met hem willen afspreken. Hij is single toch?’
Lees dit artikel volledig
Word lid van Werf& voor onbeperkte toegang tot alle artikelen, onderzoeken en exclusieve inzichten over de arbeidsmarkt.
Geen verplichtingen Opzegbaar per direct Veilig betalen