Blik op de maand
Nu afspelen
Over deze aflevering
Bekijk de laatste aflevering op YouTube
Transcript
Sprekers: Peter Boerman, Geert-Jan Waasdorp en te gast Jona de Vos -van Wijk
Peter Boerman: En inderdaad, ja, daar zijn we weer. Daar zijn we weer met een nieuwe podcast: De Blik op de Maand augustus, waarin we terugblikken op wat er afgelopen maand allemaal gebeurd is. Mijn naam is Peter Boerman en ik zit hier met mijn co-host Geert-Jan Waasdorp. En we hebben vandaag iets bijzonders: we hebben vandaag te gast…
Jona de Vos-van Wijk: Jona de Vos-van Wijk.
Peter Boerman: Jona de Vos-van Wijk. Welkom Jona, leuk dat je er bent. Jona is recruiter in het dagelijks leven. Nou, en ook wel een vooraanstaande, mag ik zeggen. Een bekende en ook nog enthousiast ambassadeur van de Talent Pool Community. Dus welkom, leuk dat je er bent. Laat ik meteen aan Jona vragen: wat was jouw nieuws van de maand?
Jona de Vos-van Wijk: Mijn nieuws van de maand.
Jona de Vos-van Wijk: Ik heb heel veel nieuws denk ik afgelopen maand. Maar de grootste eye opener is toch wel dat AI ook een hot item is onder de kandidaat. En dat maakt de rol bij ons als recruiter anders.
Peter Boerman: Oké, is dat echt iets van de laatste tijd? Merk je dat er veel aan de hand is op dat gebied?
Jona de Vos-van Wijk: Ja, we merken dat kandidaten AI steeds beter weten te gebruiken, waardoor het belangrijker wordt als recruiter om echt de authenticiteit van de mens naar boven te halen in een gesprek. Niet per se de antwoorden op de standaardvragen, want die kan een AI-bot bijvoorbeeld van tevoren al uithalen.
Peter Boerman: Maar je zegt in een gesprek maar dan zijn ze dus al op gesprek. En de fase daarvoor, hoe is dat dan.
Jona de Vos-van Wijk: De fase daarvoor? Daar wordt AI door veel bedrijven ook wel al voor ingezet. Nog niet bij ieder bedrijf.
Peter Boerman: Bij jullie.
Jona de Vos-van Wijk: Bij ons? Nee. Hebben we geen AI die die voorselectie doet?
Peter Boerman: Dat is gewoon zelf nog alle kandidaten bekijken.
Jona de Vos-van Wijk: Ja, we bekijken alle kandidaten zelf. Klopt.
Peter Boerman: Dat is fijn voor de kandidaten om te horen in ieder geval.
Jona de Vos-van Wijk: Ja, zeker.
Peter Boerman: Ja Geert, jij?
Geert-Jan Waasdorp: Ja, ik had ook. Ik fietste vandaag naar kantoor en dacht oh ja, dit was het nieuws van de hele tijd. Oh ja, wat was ook alweer? Het is veel hè? Ja, wat nieuws van de maand?
Peter Boerman: Dolly Parton.
Geert-Jan Waasdorp: Ja, nee, maar ik denk ik probeer hem dan toch wel even bij recruitment te halen. Ik denk dat het. Wat ik niet verwacht had, was dat de werkloosheid gestegen was met 11.000 personen. Ja. We waren denk ik al drie maanden aan het dalen. En ik. En het haalt ook niet mijn optimisme weg. Dus ik, ik, ik zie hier toch dat de arbeidsmarkt weer krapper aan het worden is, of verwacht dat die krapper aan het worden is.
Geert-Jan Waasdorp: Dus ik had eigenlijk niet gedacht van hey, die 11.000 omhoog. Dat was een beetje wat we de affaire in de vier maanden aan daling bij elkaar hadden. Het ging net weer boven de 400.000 mensen heen. Ja, dat was dat. Maar ik zie de voorkant. Ziet er toch behoorlijk zonnig uit als het gaat om krapte en schaarse. En dan kijk ik natuurlijk vanuit het perspectief van van werk, van.
Peter Boerman: Werk kunnen doen.
Geert-Jan Waasdorp: Maar ook van bureaus. Want krapte is brood op de brood op de plank. Ja, en misschien was ook wel nieuws van van van deze maand. En dat is toch wel echt een zorgpunt. Mag wel twee doen naar beter.
Peter Boerman: Jazeker. Ja ja.
Geert-Jan Waasdorp: Dat die.
Peter Boerman: Maar niet wil. Zorgpunten Ook wat leuke dingen.
Geert-Jan Waasdorp: Nou, ik vind mijn positieve voorkant in zijn geval wel goed.
Peter Boerman: Jazeker.
Geert-Jan Waasdorp: Zorg puntje is dan toch wel nieuws, is dan vaak wat minder leuk. En daarna gaan we alle leuke dingen doen. Ja, dat er toch wel heel veel jongeren zijn die uiteindelijk de WIA instromen.
Peter Boerman: Jij.
Geert-Jan Waasdorp: En waar ik echt van schrok, was dat als jij bijvoorbeeld met mentale problemen de WIA ingaat en je bent jong — en misschien ook als je niet jong bent — maar één op de zeven gaat eruit na vijf jaar.
Peter Boerman: Ja dus.
Geert-Jan Waasdorp: De rest is iets anders. Lang duurzaam. Dus moet je eens voorstellen, dat is. En daar maak ik me zorgen over. Omdat we. Er is al niet zo de. De instroom. Het is niet dat er. Dat we.
Peter Boerman: De banen voor de jongeren voor het oprapen liggen.
Geert-Jan Waasdorp: Nou, die. De gezinnen van. Er zijn gelukkig genoeg banen voor die van jongeren. Wel minder, maar. Maar niet iets om je zorgen over te maken, maar hebben die jonge hard nodig. Uh, gezien uh uh vergrijzing component. Het is nou ook niet zo dat we heel veel nieuw. Meer kinderen. Ja, ja, en als die toekomst te vaak ziek uit aan het vallen is of steeds vaker ziek aan het uitvallen is?
Peter Boerman: Ja maar ja, het punt is ook daar, daar is ook niet zoveel. Ik heb de indruk, daar is ook niet zoveel ondersteuning voor, voor die groep. Dat is toch.
Jona de Vos-van Wijk: Het is. Ik denk dat er wel veel ondersteuning is en ook. Steeds meer komt alleen de. Er is ook veel. Er vallen zoveel jongeren uit. De vraag naar zorg is gewoon te groot. Het aanbod is te weinig. Ook al komt er wel veel meer aanbod en steeds diverser. Ja, de vraag wordt gewoon groter en groter. Dus de aanbod.
Jona de Vos-van Wijk: Ja, het is niet in balans.
Peter Boerman: Ja maar ja, je zou kunnen zeggen iedereen wil wel zorgen hebben natuurlijk, want dat is het. Ja, het zou het ook wel.
Geert-Jan Waasdorp: En als je stel je in geesten is nou niet eens nood, maar mentale gezondheid problemen hebt en je komt uiteindelijk. Je steekt je vinger op voor hulp. Zou zomaar eens een wachtrij Dat kunnen zijn van als het niet maanden is, dat misschien nog langer dan een jaar is. Dus is wel een dingetje.
Jona de Vos-van Wijk: Nieuws van de maand. Goede vriendin van mij. bruggetje die staat te wachten op zorg omdat ze er gewoon niet uitkomt. Zelf mentaal ruim een jaar wachttijd.
Peter Boerman: En moet je dan zelf aanvragen. Kun je dan zelf gewoon helpen. Ik heb zorg nodig. Hoe, hoe hoe het.
Jona de Vos-van Wijk: Uiteindelijk word je doorverwezen door een huisarts. Dat is volgens mij waar je het eerst aanklopt. Dan word je doorverwezen naar de ggz-specialisten.
Peter Boerman: En dan. En dan.
Jona de Vos-van Wijk: Moet je een jaar wachten. Normaal dus een jaar later pas hoor je hey, wanneer is het er nou echt?
Peter Boerman: Er kan in een jaar heel wat gebeurd zijn natuurlijk. Ja, absoluut. Ja.
Jona de Vos-van Wijk: En dan is er iets onder de online ondersteunend wat er misschien mogelijk is.
Geert-Jan Waasdorp: Maar ja, hoe heet dat ook alweer? OpenUp volgens…
Peter Boerman: Mij.
Geert-Jan Waasdorp: Nee, OpenUp, sorry.
Peter Boerman: OpenUp.
Geert-Jan Waasdorp: Over OpenUp hebben we ook wel goede verhalen. Zeker omdat je, als er iets speelt, binnen 24 uur…
Peter Boerman: Ja zijn. Die kun je aanbieden als we werkgever om mensen te ondersteunen.
Geert-Jan Waasdorp: Ja dus dat.
Peter Boerman: Moet je al een baan hebben dat niet voor. Het is niet voor de mensen in de WIA.
Geert-Jan Waasdorp: Nee, nee, nee, dat klopt. Nee, maar mijn zorg is dus als je de WIA inkomt, hoe kom je dan nog.
Peter Boerman: In één? Hoe kom je er dan uit? En wie staat er dan voor je klaar? Dat was mijn mijn aanvulling daarop eigenlijk. Ja, wie? Wie? Wie helpt jou daaruit?
Geert-Jan Waasdorp: Ja Peter en jou. Wat? Wat?
Peter Boerman: Ja, precies. Ik had ook wel die dingen. Nu ik zo kijk… Ik vond het wel een spannend debat over Jason Arday, die hoogleraar in Engeland. Die is uiteindelijk ontslagen en heeft zichzelf van het leven beroofd.
Peter Boerman: Maar het hele selectieverhaal daaraan voorafgaand vond ik wel iets waar recruiters zich ook rekenschap van zouden moeten geven.
Geert-Jan Waasdorp: En dan heb je iets mee, dan bedoel je specifiek dat.
Peter Boerman: Nou, ik heb die oplossing niet, maar wel de over na moeten denken.
Geert-Jan Waasdorp: Er zaten opzichtige fouten in het cv. Bedoel je dat?
Peter Boerman: Er staat op zich een fout in het cv. Jazeker, dat absoluut. Precies, Maar die zitten er meer in ook. Ook ook bij mensen van handig leren en ook mensen die zit in in de In die hele selectieprocedure zijn Fouten maakt men in. Dat betekent ook dat in heel veel andere secties procedures ook fouten gemaakt zijn, ook bij universiteiten.
Geert-Jan Waasdorp: Zeker weten. Maar of het nou politiek is of dat zie je natuurlijk altijd, Vliegt altijd nog een minister of staatssecretaris uit omdat er iets niet op ze overeenkwam tussen.
Peter Boerman: CV, ziekte.
Geert-Jan Waasdorp: En.
Peter Boerman: Profiel en ja, ja en maar dat. Maar precies, we lachen erom en dat gebeurt blijkbaar al jaren zo. Maar ja, waarom? Waarom lukt het me niet om dat beter te krijgen?
Geert-Jan Waasdorp: Nou, in zoverre denk ik dat we soms dingen iets te serieus nemen. En skills-based werving misschien nog wel heel ver weg is. Dus op het moment dat deze meneer op basis van zijn skills was aangenomen, is het niet relevant wat je tien of vijftien jaar geleden nog hebt gedaan.
Peter Boerman: Nee. Nou, het ging er wel een beetje over dat hij een aantal skills wel vertelt. Dat hij die ook niet bleek, bleek te hebben. Dat ze dat natuurlijk wel wat in.
Geert-Jan Waasdorp: Hij was De was. Ja ja, ja, daar.
Jona de Vos-van Wijk: Spreek je ook over de kwaliteit van van het hele recruitment proces. In hoeverre is dat dan van iedereen? Ja.
Geert-Jan Waasdorp: Ja.
Peter Boerman: Dat vond ik wel. Dit is een interessante casus. Internationaal natuurlijk de aandacht gekregen. Ja, maar waar ik over dat verhaal ik nog niet zo heel veel mee hoorde. Over hoe dat, hoe dat ging qua selectie. Ik weet niet of hoe jij het beleefd had.
Jona de Vos-van Wijk: Nou, ik denk ook niet dat ze willen dat er een schuldige wordt voor wordt aangehaald.
Peter Boerman: Nee.
Jona de Vos-van Wijk: Ik denk dat dat.
Peter Boerman: Nee, er moeten geen schuldigen, maar je moet in het vervolg zorgen dat wel iedereen de kans krijgt.
Jona de Vos-van Wijk: Absoluut. Absoluut. En ik denk dat het een discussie is die al jaren speelde. We hadden het hier vanochtend al even kort over dat jaren geleden dit ook speelde binnen de overheid. Dat zien hoofdzakelijk witte werknemers. Ja, we willen een andere doelgroep ook aannemen. Dus werden onze eigen burgers eigenlijk al afgewezen in de voorselectie. Weet je ook een vorm van discriminatie?
Jona de Vos-van Wijk: Ja, hoe zorg je daar dan voor? Door specifieke groepen aan te schrijven die mee te nemen in de selectie. En vanuit daar dan starten met selecteren.
Peter Boerman: En denk je dat dat dat zo’n geval als dit van afgelopen maand, dat het dan weer helpt in om dat debat. Ik denk bij twee.
Jona de Vos-van Wijk: Soorten items en dit soort gebeurtenissen, hoe tragisch ook, dat dat wel weer dan op de agenda’s komt te staan.
Peter Boerman: Ja, en dat ook dat laat zien dat dit vak in ieder geval belangrijk is. Absoluut.
Geert-Jan Waasdorp: Ja.
Jona de Vos-van Wijk: En steeds belangrijker wordt denk ik in de in de toekomst.
Peter Boerman: Ja.
Geert-Jan Waasdorp: Ik ben bang dat we nog veel van dit soort voorbeelden moeten hebben voordat er echt iets verandert. Maar we gaan dit wel vaker horen. Dus dit is casuïstiek die we nog jaren terug gaan zien komen. Ik denk dat het…
Peter Boerman: Ik ben ook wel bang voor de politieke afrekening cultuur en iedereen gaat gaat. Je gaat jagen op politieke tegenstanders en. En dat dat.
Geert-Jan Waasdorp: Ja dus dat.
Peter Boerman: Vak wordt ook politiek bedoel ik.
Geert-Jan Waasdorp: Ja, want en. Maar volgens mij ook weer eenvoudiger op te lossen. We hebben het er vaker over gehad als jij een een eigen universeel CV hebt, een skills paspoort en een een work idee, een Victoria idee, een zeg maar een een document wat je niet elke keer kan aanpassen al naar gelang de sollicitatie die verstuurd aan de werkgever waar je wilt werken, maar een gewoon een gecrediteerd document.
Peter Boerman: Waar de.
Geert-Jan Waasdorp: Dan denk ik dat we dit kunnen oplossen. En ik denk dat de functioneren van de arbeidsmarkt daarmee substantieel beter gaat worden. En ik denk ook dat we dat voor 2030 zullen gaan zien, omdat de hoeveelheid. Even. Dit is een tragisch voorval, maar de hoeveelheid fraude die plaatsvindt op de arbeidsmarkt, met cv’s, met met, met diploma’s. Daar worden naar.
Geert-Jan Waasdorp: In de zorg is dat een groot dilemma.
Peter Boerman: De andere kant is ook waar. Dat wilden ook werkgevers hier die de baan iets mooier voorstellen dan die ik ken.
Geert-Jan Waasdorp: Ik. Nee, Peter.
Peter Boerman: Die ken ik.
Geert-Jan Waasdorp: Geen geen. Ik bedoel.
Peter Boerman: Die moet de eerste dag van tegenkomen.
Peter Boerman: Precies. Maar daar is wetgeving voor nodig. Hij werkte bij.
Peter Boerman: De wetgeving. Gaan we nog even door, want het is ook wel een interessante. Deze maand werd ook bekend — en dat is een beetje tussen de regels door — maar we wisten al wel een beetje: volgend jaar gaat de Wet Loontransparantie in. Werkgevers moeten dan vóór het sollicitatiegesprek duidelijkheid geven over hoeveel iemand gaat verdienen. Niet per se in de vacature, maar het liefst wel.
Peter Boerman: En uiteindelijk kwam deze maand een beetje tussen de regels door naar buiten: daar gaat niet op gehandhaafd worden. Wat vonden jullie daarvan? Jona, ik zie je popelen. Ja.
Jona de Vos-van Wijk: Dat vond ik daarvan. Of wat vind ik daarvan? Ik heb daar nog steeds een mening over. Waarom zouden we een wet al van kracht laten gaan, maar er niet op handhaven?
Peter Boerman: Ja, maar dat doen we wel vaker natuurlijk. Maar ja.
Jona de Vos-van Wijk: Nou en? Ik denk dat het wel een gevoel mee gaat geven aan de de mensen op de arbeidsmarkt. Dat het veel kracht, maar ook zelfverzekerdheid motivatie meebrengt. Ehm ja. En als werkgever loop je eigenlijk een beetje achter de feiten aan. Want ja, heel eerlijk.
Peter Boerman: Maar je ziet af en toe aan die kant denk je denk je dat op gehandhaafd zou kunnen worden? Zou de. Zou die iemand aanbellen en zeggen Geef jij wel duidelijkheid over? Te laat dan zeggen Ja, doe ik.
Jona de Vos-van Wijk: Dat wordt gezegd. Wordt er nog gehandhaafd? Ik denk door een enkeling binnen een organisatie die van beleid houdt.
Peter Boerman: Daar moet het van zijn. Dan te zeggen.
Jona de Vos-van Wijk: Ja, nee, absoluut.
Peter Boerman: Eigenlijk mag het niet meer, hoor je dan.
Jona de Vos-van Wijk: Het klopt. Ja, ja.
Peter Boerman: Ja, gebeurt het toch?
Jona de Vos-van Wijk: Ja, Bij ons, in onze eigen organisaties wordt nu al genoemd dat het niet meer mag. Dus weet je bij ons.
Peter Boerman: Speelt dus is wel zo in effect. Dat is nog even wat.
Jona de Vos-van Wijk: Ja, ik vraag me wel af wat is. Wat is het nut ervan? Want uiteindelijk in deze tijd gaat het denk ik niet per se om wat heb je nou verdiend bij je vorige werkgever, maar gaat het erom dat je met z’n allen kijkt wat? Welke rol heb je in je functie? Wat is je verantwoordelijkheid en wat vinden we het waard?
Jona de Vos-van Wijk: Waar ben jij? Waar sta jij Op basis van je vaardigheden en je ontwikkeling? En daar zou je betaald voor moeten worden.
Peter Boerman: Maar het komt voort uit het uit de de discussie over de loonkloof, de vrouwen en vrouwen altijd minder verdienen. Daarom hebben we dit bedacht. Gaat dat helpen? Dat is.
Jona de Vos-van Wijk: Ik hoop het.
Peter Boerman: Ik hoop het. Geert.
Geert-Jan Waasdorp: Nou, ik vind de positieve.
Peter Boerman: Bang voor de handhaving.
Geert-Jan Waasdorp: Nou ja, ik begrijp wel dat het niet… Er zijn te veel wetten nu doorgevoerd waarvan aangegeven wordt dat de handhaving uitgesteld wordt. De Wet DBA is daar een voorbeeld van.
Peter Boerman: Maar daar is wel, daar is wel effect te zien.
Geert-Jan Waasdorp: Daar, en ik denk ook voor deze wet gaat. Hier gaat het effect er. Er zijn. Want ik denk dat we dit wel het goede. Er zijn heel veel werkgevers en heel veel recruiters en heel veel HR personen die al jaren een lans aan het breken zijn. Jongens, we moeten de salarissen vermelden in onze vacaturetekst omdat we succesvoller kunnen zijn.
Geert-Jan Waasdorp: En nu hebben ze ook een wet waarmee je zegt ja, nou moet het ook van de wet. Dus ik denk ik denk dat er echt wat een transitie in in gang wordt gezet. Ik denk ook dat er, en misschien ook wel zijn ook heel veel vrouwen die natuurlijk in HR zitten en in de recruitment, die waarvan je ook kan zeggen ja, ik wil ook actief bijdragen om die loonkloof te dichten.
Geert-Jan Waasdorp: Ja. Het helpt mee aan je employer brand, aan je transparantie. Maar als het gaat om: we gaan niet handhaven, vind ik dat ook wel een heel makkelijk iets. Ik pak even Duitsland erbij. Als je in Duitsland een functiebenaming hebt, zetten ze er altijd m/v achter.
Geert-Jan Waasdorp: Ja, man of vrouw. Omdat als je je vacaturetekst niet genderneutraal schrijft, je een brief van een advocaat hebt.
Peter Boerman: Ja, ja.
Geert-Jan Waasdorp: Oftewel de handhaving vindt plaats door de markt. Bestel eventjes. Ik hou me niet aan de wet dan. Dan krijg je daar een brief van een advocaat en dan moet je een boete van.
Jona de Vos-van Wijk: Is er iemand die aanschrijft?
Peter Boerman: Dit is ja precies, juridisch niet naakt.
Geert-Jan Waasdorp: Ja..
Geert-Jan Waasdorp: Ja, nou ja, en dan daar wil je je wilde.
Peter Boerman: Maar als je gewoon stand, heb je daar geen rechten. Eigenlijk ook niet, toch? Het is niet dat je dat als sollicitant kunt aan aanhangig maken.
Geert-Jan Waasdorp: Maar ik denk het. Ik denk het wel. Ik weet niet precies hoe dat gebeurt, maar ik weet in ieder geval dat er dus dat. Het is een heel groot spanningsveld in Duitsland dat je wel echt gender neutraal schrijf op tien jaar of nog langer. En dat zien we ook terug in de data. Dus in de data uit Duitsland heb je achter elke functie benaming heb je zo’n rare MV te staan.
Peter Boerman: En vandaar hier natuurlijk ook gehad. Nou, wat ik nog wel.
Geert-Jan Waasdorp: Ja, wat ik al. Ja, maar dat is echt fractioneel beter. Maar wat ik er vooral mee wil aangeven data maakt nu ongelooflijk inzichtelijk hoe de tekst is geschreven en of er een of een reeks van salaris af is gegeven. Is dat niet. Kun je. Eigenlijk kun je direct een een vlag neerzetten, een vlaggetje en zeggen Hé jongens. Je krijgt een waarschuwing zo niet op inboeten.
Geert-Jan Waasdorp: Ik bedoel, het is het is ook te simpel voor woorden. En sterker nog, daar hebben we ook partijen als in die LinkedIn en elke vacatures uit, maar ook elke uitzender een rol. Dat je zegt we kunnen niet publiceren en je mag niet publiceren op het moment dat er niet een goede salaris ranges afgegeven en dan hoor je af en toe nog ja, dan geef ik een salaris range af tussen € 7.007 miljoen.
Geert-Jan Waasdorp: Nee. Nee. Realistische passende salarisrange. Het kan uitstekend geregeld worden.
Peter Boerman: Nee, ik vond het wel mooi toen Google for Jobs kwam. Die ging het gewoon zelf invullen. Ja, toch? Dat vond ik wel mooi.
Geert-Jan Waasdorp: Dat was ook iedereen blij mee.
Peter Boerman: Maar dat is juist de bedoeling. Dat was jij. Toediening.
Geert-Jan Waasdorp: Dus het.
Peter Boerman: Kan wel ja zijn.
Jona de Vos-van Wijk: Raar dat. Je zou heel makkelijk hier op kunnen handhaven, want je gooit AI er op los van zoeken af waar vacatures gepubliceerd staan. Zonder salaris er eentje?
Geert-Jan Waasdorp: Ja.
Peter Boerman: Ja, maar dat is de wet niet. De wet is niet: je moet het in je vacature zetten. De wet is: je moet het kenbaar maken vóórdat iemand op gesprek komt.
Geert-Jan Waasdorp: Ja, maar dan zou.
Jona de Vos-van Wijk: Dan raak je het dan kenbaar?
Peter Boerman: Ja, dat is de. Dat is een beetje de vrijheid in de. Ja, precies.
Geert-Jan Waasdorp: Maar Peter dan? Dan weet ik.
Peter Boerman: Ook voordat iemand op het gesprek komt. Ja.
Jona de Vos-van Wijk: Nou, dan hangen we het aan een briefje aan de deur, toch?
Peter Boerman: Ja.
Geert-Jan Waasdorp: Ja, zo zou je het kunnen doen. En Bas van de Haterd heeft duizenden mysterysollicitaties gedaan. Ik denk dat…
Peter Boerman: Die.
Geert-Jan Waasdorp: Ergens in dit proces van een mysterysollicitant kun je AI laten solliciteren en vragen naar de salarisrange. En als je hem dan niet geeft, dan ben je wel…
Peter Boerman: Een overtreding en dan ben je overtreding. Ja.
Geert-Jan Waasdorp: Ik vind. Ik vind het nu al lachen.
Peter Boerman: Ja.
Geert-Jan Waasdorp: Dus ik zou ook. Of moet je voorstellen dat elke overtreding dat je € 1.000 krijgt, dus voor elke.
Peter Boerman: Overtreding die.
Geert-Jan Waasdorp: Jij constateert.
Peter Boerman: Ja.
Geert-Jan Waasdorp: Krijg je € 1.000.
Peter Boerman: Ja, maar dan moet je dus eerst door die selectie komen en voordat spreken wordt uitgenodigd en dan zeggen maar ik heb niks gehoord over te stappen.
Geert-Jan Waasdorp: Ja, wacht eens even.
Jona de Vos-van Wijk: Had iemand van ik mag dit toch?
Peter Boerman: Nee, voordat die op op gesprek komt.
Geert-Jan Waasdorp: Ja dan, Dan informeer ik dat.
Peter Boerman: Toch wel.
Geert-Jan Waasdorp: Ja, ik vind dat je. Ik denk dat je het. Op het moment dat je naar. Informeer dat je het moet geven.
Peter Boerman: Ja, dat zeker. Ja, dus het wordt wel het. Nou dat. We gaan dan in de gaten houden. Wat wel spannend dat ook gaat. Jammer dat.
Geert-Jan Waasdorp: Dat gaan we vaker horen. Deze.
Peter Boerman: Ja ja ja ja, maar ik heb.
Jona de Vos-van Wijk: Hem al vaker gehoord in de vorm.
Peter Boerman: Van het kast hè? Ja, maar dat is het leuke van dit vak het gaat altijd door. Het is nieuws jongens. Elke dag is weer nieuws. Maar we hebben nog nog nog veel meer nieuws van de maand, dus we moeten even door. En ik vond deze ook wel weer interessant. Het was natuurlijk een warme, want het was een warme zomer.
Peter Boerman: Het was de warmste zomer ooit. Ja, dat is dat. En niet alleen in Nederland, maar…
Geert-Jan Waasdorp: Hebben we toch een geluk, hè? Dat gebeurt niet.
Peter Boerman: Zo vaak, Gebeurt niet zo vaak. Mee naar voor volgend jaar weer, hè? De verwachting. Maar als we iets, iets willen aan klimaatbeleid, dan blijkt het ook steeds vaker het stuk te lopen op. We hebben de mensen niet. En ja, nou ja, iemand.
Geert-Jan Waasdorp: Ja, zeker. Peter, we praten hier over vakmensen, praktisch opgeleide vakmensen. En die tekorten worden natuurlijk alleen maar groter. Dat heeft te maken met het feit dat als vandaag iemand instroomt op de arbeidsmarkt, twee op de drie een bachelor- of masteropleiding hebben. Dus die zijn geleerd om te denken, om…
Peter Boerman: Mijn hoofd.
Geert-Jan Waasdorp: …met hun hoofd te werken. En maar een derde is praktisch opgeleid om met zijn handen te werken. Van alles wat uitstroomt op de arbeidsmarkt is het precies tegenovergesteld. Zestig procent heeft een vakopleiding achter de rug of is praktisch opgeleid en vier op de tien is hoogopgeleid. Oftewel: in 2034 hebben we meer denkers dan doeners.
Geert-Jan Waasdorp: En die lijn blijft maar doorgaan. Ik bedoel, dat betekent einde.
Peter Boerman: Van mijn hoofd. Klimaatbeleid. Ook wel nagedacht worden, toch?
Geert-Jan Waasdorp: Ja zeker.
Jona de Vos-van Wijk: Energietransitie. Nu vraagt dat straks nog veel meer worden. Er wordt alleen maar groter.
Peter Boerman: Ja, maar wordt het wel aantrekkelijk gemaakt ook? Ja, ja, ja, jij weet in de zorg dat u hebt wil ik zelf probleem.
Jona de Vos-van Wijk: Gedetacheerd in de techniek. Ook een aantal jaar wordt het aantrekkelijk gemaakt. Ik denk dat ze daar hard mee bezig zijn op de scholen. Ja.
Peter Boerman: Ja, maar ik ik snap wel dat het vak aantrekkelijk maken met de vraag ik meer over het gelijk gemaakt om om te zeggen ja, ik help de wereld verbeteren, ik help die klimaattransitie.
Jona de Vos-van Wijk: Nou, ik denk dat ook ik jou.
Peter Boerman: Dat verhaal school.
Jona de Vos-van Wijk: En dan heb je het echt over de denkers. Die worden wel echt gestimuleerd om groener te denken en milieubewust bezig te zijn. Of dat op de vakscholen echt het geval is.
Peter Boerman: En of je daarmee aanspreekt ook, is ook de vraag natuurlijk.
Geert-Jan Waasdorp: Ja maar. Maar even los daarvan we hebben gewoon een kwantitatief probleem. We hebben gewoon te weinig mensen. Wat het belangrijkste reden dat mensen werken? Peter. Wat is de belangrijkste factor? Al zolang wij.
Peter Boerman: In Nederland is het langer salaris, Komt dat naar boven te gaan? Ja.
Geert-Jan Waasdorp: Wat een grap vindt. Als je naar een heel die analyses kijkt, dan dan staat er ooit in De oplossing ligt bij vrouwen, want er zijn te weinig vrouwen die ze niet kiezen.
Peter Boerman: Er zijn te.
Geert-Jan Waasdorp: Weinig vrouwen die techniek is. Dus vrouwen moeten het weer oplossen. De spoel Shit.
Peter Boerman: Ja, als als de dat blos, dan valt er zand weer gaat natuurlijk.
Geert-Jan Waasdorp: Nee, maar dat het het. De transitie om mensen die dit beroep in te krijgen is gewoon 50 tot 100% salaris omhoog te gooien. Ja, ja, en je hebt over over. Dan is het probleem opgelost en ik denk dat ik.
Peter Boerman: Dat van het personeel tekort opgelost. Het klimaatprobleem niet trouwens, denk ik. Maar da’s een ander verhaal.
Jona de Vos-van Wijk: Nee, maar een heel stuk korter is niet opgelost. Want die kwantiteit, die blijft uiteindelijk uit dan op andere branches. Ja, maar om mensen deze branche in de in te lokken of binnen te halen, moeten die salarissen gewoon op, op dat niveau. Omhoog.
Geert-Jan Waasdorp: Ja en en natuurlijk, het is een waterbed, dus je ergens ga je die vandaan halen. Maar nu is het havo ingericht om naar het hoger beroepsonderwijs te gaan. Op het moment dat je daar en. En we hebben ook. Laten we hebben. We noemen het lage en middelbare. Maar nee, onderwijs en je moet je zeker niet. Het is een vak opleiding.
Geert-Jan Waasdorp: En dat. Die vakopleiding ga jij gewoon. En je bent schaars, zeer gewild. De hele wereld zit op jou te wachten. Wij in Nederland in het bijzonder. En daar hoort een. Daar hoort een salaris bij wat van mij part vergelijkbaar is met een advocaat. Moet je kijken hoeveel dan? Dan los je het morgen op.
Jona de Vos-van Wijk: Hoeveel mensen die opleiding gaan volgen.
Geert-Jan Waasdorp: Hoeveel beleidsambtenaren hebben we nodig? Hoeveel mensen moeten die.
Peter Boerman: Op een stokpaardje?
Geert-Jan Waasdorp: Of nee, maar dat is echt een. Jij hebt het over milieu, maar ook die lui die deeltijd aan het denken zijn en rapportjes aan het schrijven zijn die en daar chat GPT voor gebruiken. Dat soort kan jij maken.
Peter Boerman: Die mensen die.
Geert-Jan Waasdorp: Het milieu aan het afbreken zijn met met die rapporten die ook nog uitgeprint weer.
Peter Boerman: In bomen. Ja, ja ja ja ja oké, maar.
Geert-Jan Waasdorp: Ja, Peter, daar ligt, daar ligt de sleutel is ligt de sleutel ligt ligt simpelweg niet dat het vies werk is dat bloemkool daar ligt. Het is allemaal geen vies werk meer.
Peter Boerman: Net geloof ik niet. Nee, het is.
Geert-Jan Waasdorp: Alles wordt bepaald door het feit dat jij. Als jij morgen serieus meer geld gaat betalen, dan gaan mensen denken hey.
Jona de Vos-van Wijk: Ga verschuiven.
Peter Boerman: Daar gaan schuiven.
Geert-Jan Waasdorp: En dan en dan komt de druk misschien ergens anders. Maar ja dan, dan vind.
Peter Boerman: Je daar.
Geert-Jan Waasdorp: Wel weer een oplossing en.
Jona de Vos-van Wijk: Gaat de politiek ook wat sneller dan.
Peter Boerman: Ja, ja, je moet, je moet, je moet het ook vinden natuurlijk. Het geld. Dat is natuurlijk.
Geert-Jan Waasdorp: Maar waarom denk je.
Peter Boerman: Peter Daar wordt nu over gesproken.
Geert-Jan Waasdorp: KP tussen stokpaardje heeft daarbij. Peter waarom denk jij dat dat niet gebeurt? Waarom? Waarom worden die. Waarom er Worden er praktisch opgeleide niet betaald naar naar naarmate ze waard zijn? Dat wat.
Peter Boerman: Dat weet ik nog steeds niet dat ik me ook af dat. Waarom. Je kunt ook zeggen waarom worden de hoogopgeleiden zoveel betaald? Dat kan ook. Ik had verwacht.
Geert-Jan Waasdorp: Dat je had gezegd omdat de VVD dat deed.
Peter Boerman: En dat. gaat natuurlijk volledig. Mag. Ik mag het zeggen. Ja, ja, het is toch de VVD weer? Het is toch altijd het is altijd de VVD zo. En werkgevers? Ja, nou dat niet alleen, maar dat helpt wel. Ja, precies aan. Ja, je hebt nog gelijk ook. Een ander onderwerp zul je dat doen? Gewoon anders heb. Ja is goed of hou je gewoon door.
Peter Boerman: We hadden het al even over AI, kunstmatige intelligentie. Je gaf me ook al aan: ja, daar zie ik echt wel verandering in. Je haalt zelf ook al een voorbeeld aan van L’Oréal. Het was al een van de voorlopers daarmee.
Jona de Vos-van Wijk: L’Oréal is al jaren bezig met de inzet van AI. Ik denk een van de voorlopers in de hele wereld.
Peter Boerman: Ja, ook wel met vallen en opstaan heb ik al ja.
Jona de Vos-van Wijk: Maar het lijkt erop dat ze nu een manier we gevonden wat voor hun werkt, waarin ze.
Peter Boerman: Waarom vond je dit zo inspirerend voorbeeld?
Jona de Vos-van Wijk: Omdat. Als ik kijk naar de resultaten die zij nu met elkaar kunnen boeken op op recruitment en geeft dat echt een inzicht in dat de recruiters meerwaarde hebben op menselijk vlak? AI daar zorgt voor een gigantische bulk aan voorselectie. Er solliciteren volgens mij 2 miljoen mensen per jaar.
Peter Boerman: Ja, waanzinnig hè? Ja.
Jona de Vos-van Wijk: Echt bizar.
Geert-Jan Waasdorp: Ja, ook.
Peter Boerman: Die alleen maar ik ga vandaag toch dat dat is.
Jona de Vos-van Wijk: Ja en.
Peter Boerman: Goed merken en.
Geert-Jan Waasdorp: Eronder.
Jona de Vos-van Wijk: Onder hangen. Nou, als je maar een beetje van make up.
Peter Boerman: Ja, dan wil je daar wel werken.
Jona de Vos-van Wijk: Ja, dan wil je.
Geert-Jan Waasdorp: En dat doet beter.
Peter Boerman: Bij ons. Dan heb je ons. Komt wel vaak naar voren. Het. Het. Het scoort iets beter onder vrouwen dan mannen. En toch wel of niet stemplooien. Want ja, iets komt uit de data, de data.
Jona de Vos-van Wijk: Heb je dat van AI?
Peter Boerman: Ja. Ja. Ja precies. Lilian. Ja.
Jona de Vos-van Wijk: Nou, nu hebben zij het zo ingeregeld dat AI een enorme voorselectie doet. En uiteindelijk wordt een geselecteerde groep uitgenodigd voor een stage. Daar zijn de recruiters echt van meerwaarde. De gesprekken gaan over de authenticiteit van de mens die solliciteert. En vooral: hoe gaat de gedachtegang van de mens? Dus het gaat niet meer om welke werkervaring je hebt en welke diploma’s je hebt gehaald.
Jona de Vos-van Wijk: Wat heb je bereikt? Wat weet je over make-up? Wat weet je over de samenstelling of over het gezicht? Maar de gesprekken van de recruiter gaan echt over: hoe gaat dat in jouw hoofd? En wie ben jij als mens? Dat menselijke aspect kan AI niet evenaren.
Peter Boerman: Maar die meerwaarde snap ik. Maar je zei net zelf: het spannende zit natuurlijk in die AI in de voorselectie.
Jona de Vos-van Wijk: Klopt, ja.
Peter Boerman: En wat die kandidaten daarop dan gaan doen om door die AI-selectie te komen. En zo wordt het… Ja.
Jona de Vos-van Wijk: Nou, ik denk dat we als recruiters op dit moment heel veel tijd kwijt zijn aan een voorselectie, wat AI dus ook kan doen. Dus ik denk dat de rol en de positie van de recruiter bij L’Oréal een hele nieuwe positie hebben gekregen. Van recruiter en eigenlijk selecteur, noem ik het, gaan zij naar adviseur en echt op zoek naar talent, naar de waarde en de gedachtegang van iemand.
Jona de Vos-van Wijk: Dat kan AI niet. Dus dat betekent ook dat sommige recruiters ook echt wel scholing nodig zullen hebben, omdat ze gewend zijn alleen maar te werven. Selecteren op ja. ja skills en of in ieder geval diploma. En wat kun je afleiden uit de werkervaring wat iemand heeft gedaan? Maar de gesprekken gaan daar helemaal niet over, want dat heeft AI al helemaal uitgezocht.
Peter Boerman: Ik vind het interessant dat zegt te worden. Meer adviseur. Zie dan wel vooral adviseur voor de organisatie of ook adviseur voor die kandidaat dan ook weten. Want dat, dat is eigenlijk ook wel een nieuwe rol toch?
Jona de Vos-van Wijk: Zeker?
Peter Boerman: Ja, beide.
Jona de Vos-van Wijk: Ja, en toevallig heb ik afgelopen maand een ontzettend bijzonder sollicitatiegesprek gehad. Het was een heel betoog, uitgerold door AI, door ChatGPT, een voordracht. En ik was op zoek: wie ben jij?
Peter Boerman: Ja.
Jona de Vos-van Wijk: We zitten hier om jou te leren kennen. Hoe denk jij? Hoe acteer jij in je rol? En niet om antwoord te geven op een vraag, want dat kan ChatGPT ook.
Geert-Jan Waasdorp: Ja, ja.
Jona de Vos-van Wijk: En dat en toen. Dat maakte voor mij echt wel duidelijk wat de waarde van een recruiter kan zijn. Voor de organisatie, maar uiteindelijk ook voor de voor de kandidaat. Kandidaten worden lui. Kandidaten denken niet meer na, want ze gooien de De. De vacature gooien.
Peter Boerman: Het wordt nooit op uitgedaagd daardoor. Ja precies ja.
Jona de Vos-van Wijk: Maar ik denk dat het uiteindelijk in de. In de uitvoering van het werk en van je rol ook van essentieel belang is. Want je. Je gaat. Je stapt een baan in waar je op voorhand eigenlijk niet over na hebt gedacht, want de AI heeft je de antwoorden al gegeven om een goede sollicitatie doen. Dan ga je starten aan die baan.
Jona de Vos-van Wijk: Maar ik vraag me af of mensen er zelf over na gedacht. Wie ben ik in die rol? Hoe ga ik me positioneren? En dat is denk ik de waarde van een recruiter. Dat je dat gesprek gaat voeren. Dat je niet meer het gesprek hoeft te vol over Nou, vertel eens, wat heb je gedaan? Ook ervaring neem je mee.
Jona de Vos-van Wijk: Want.
Peter Boerman: En toen was ik negentien. 98 hebben we daar in 2004 heb je. Ja, Dat het af is voor het aflopen van twee.
Jona de Vos-van Wijk: Is echt zonde van de tijd, want dat zijn allemaal werkzaamheden die in deze tijd niet meer nodig zijn.
Peter Boerman: Ja dus dat is hier gebeuren.
Geert-Jan Waasdorp: Nou, ik ben het er helemaal mee eens. Ik zit er echt naar te luisteren en ik denk: ja, dat klopt. In de preselectie doen we vaak cv-verificatie. Nou, dat gaat naar AI toe.
Peter Boerman: Ja.
Geert-Jan Waasdorp: Vervolgens ben je altijd wel mee met structureel interviewen. Ben je, ben je, ga je een aantal skills en competenties langs?
Peter Boerman: We vragen.
Geert-Jan Waasdorp: Ja, ik denk dat we juist door het gebruik van AI meer ruimte creëren voor het echte gesprek. En ik denk dat het in het echte gesprek ook moet gaan over drijfveren, nieuwsgierigheid en gedragseigenschappen. Wie is de mens achter de sollicitatie? En ik zit naar jouw verhaal te luisteren. Ik zie mezelf altijd in die sollicitatiegesprekken en dan…
Geert-Jan Waasdorp: En je bent. Je loopt er echt bijna.
Peter Boerman: Je bent wel afschuwelijk toch? Ja.
Geert-Jan Waasdorp: Ja, wel ik, ik. Gelukkig heb ik ook echt wel andere gesprekken. En ik ja, ik vind ik vind toch wel matchen op in de cultuur echt belangrijk. En zeker omdat. Ja, met alle. Alles wat wij hier doen was twee jaar geleden zat. Daar zag dat er anders uit. Dus het wat. Wat ben je dan aan het vragen?
Jona de Vos-van Wijk: Bent u dat? En ik denk dat heel veel werkgevers vergeten dat. Wij kunnen AI gebruiken en wij zetten dat voor heel veel zaken in. Maar de kandidaat op de arbeidsmarkt wordt ook steeds.
Peter Boerman: Meestal verder toch meestal als die die, die die die laten zich minder gelegen liggen aan regels door die gaat gewoon.
Jona de Vos-van Wijk: Nou, uiteindelijk zijn zij soms nog behendiger met AI dan ik. Dus een motivatiebrief schrijven? Ja, prachtig, maar…
Peter Boerman: Jullie vragen er wel omhoog. Je vraagt wel om motivatiebrief. Nee, nee.
Jona de Vos-van Wijk: Nee nee. Heel eerlijk.
Peter Boerman: Het heeft geen meerwaarde.
Jona de Vos-van Wijk: Managers vragen om motivatie. En wat wil je daar dan in lezen? Want ze zijn al op internet en krijgen het eruit. Dus wat zegt het dan over de kandidaten? In mijn optiek niks meer.
Peter Boerman: Nee, sterker nog, het is eerder ruis. Want het gaat natuurlijk eerst uit. Die gaat. Je gaat er toch naar kijken. Ja ja, maar je maar maar waar? Wat komt er iets voor in de plaats.
Jona de Vos-van Wijk: In de plaats voor.
Peter Boerman: Nou, voor die motivatiebrief. Wat is wat wat jou een beetje trekt? Ja maar ja, wie manager past die?
Jona de Vos-van Wijk: Die sollicitatie.
Peter Boerman: Die die die willen zien? Ze hadden hebben? Ja precies. Ja ja.
Jona de Vos-van Wijk: Nou dat is denk ik een cultuurverandering die die je moet doorvoeren in een organisatie. En dat kost tijd. Ik zie jou.
Peter Boerman: Ik zag jouw hoofd heen en weer gaan regelen dat ik mee.
Geert-Jan Waasdorp: Ja, ja.
Peter Boerman: Je bent niet ik.
Geert-Jan Waasdorp: Eigenlijk zeg.
Peter Boerman: Ik de kijkers die hele luister.
Geert-Jan Waasdorp: Niet helemaal mee eens, want wat is eigenlijk de voorspellende waarde van de motivatiebrief? Alle onderzoeken zeggen, en nu zeker met AI: nul relevantie. Ja, toch?
Peter Boerman: Nou, eerder nog het tegenover helder als vaak.
Geert-Jan Waasdorp: Maar laat ik even naar me, naar even ns één. Dus laat ik.
Peter Boerman: De hierboven zegt spreken.
Geert-Jan Waasdorp: Nee, maar toevallig dat we een aantal aantal procedures hebben hebben lopen hier. Als je erbij zit gebeurt niet veel. Vaak als hij erbij zit dan lees ik hem wel. Ik doet ze dan ook voor mijn gevoel van is het AI of niet? AI. Maar soms vind ik het wel echt fijn om te lezen op het moment dat er een motivatie bij staat.
Geert-Jan Waasdorp: Bij een zeg maar niet passend CV. Dus normaal als ik puur naar het cv zou kijken zou ik zeggen oké, stapeltje.
Peter Boerman: Heb je helaas.
Geert-Jan Waasdorp: Nee.
Peter Boerman: Nee nee nee.
Geert-Jan Waasdorp: Maar de motivatiebrief kan soms heel erg goed toelichten waar je zegt van ik wil een stap doen of maar niet naar huis, naar de de dus dat je iets toelicht in je.
Peter Boerman: En je hebt natuurlijk niet veel mensen die in principe in principe niet niet goed.
Geert-Jan Waasdorp: Matchende CV hebben. Dan vind ik. Dan is de. Dan kan de motivatiebrief een een toelichting zijn. Ja, maar laat ik je al. Laat ik volledig eerlijk zijn, belletjes.
Peter Boerman: Ongeveer.
Geert-Jan Waasdorp: 100% slimmer.
Jona de Vos-van Wijk: En.
Geert-Jan Waasdorp: Gewoon nooit gebeld. Nee, het bellen is bijna altijd uitgenodigd worden.
Jona de Vos-van Wijk: Er is sneller. Zijn de.
Geert-Jan Waasdorp: Oude bellen we sneller.
Jona de Vos-van Wijk: Werkt altijd.
Peter Boerman: Maar is gebeld? Worden we voor jullie gebeld?
Jona de Vos-van Wijk: Geïnteresseerde kandidaat Nu wel op stilgezet.
Peter Boerman: Ja ja ja ja ja, want anders.
Jona de Vos-van Wijk: Anders wordt gebeld.
Peter Boerman: Dat kan die data wel. Nee, dat kan. Ja, die. Maar die gewoon even iets wil weten of die zegt van die denken als ik bel, dan val ik op, dan kom ik beter.
Jona de Vos-van Wijk: Wat willen we? Die willen solliciteren?
Peter Boerman: Ja.
Jona de Vos-van Wijk: Ja, ik merk wel dat dat over het algemeen generatie 35 plus wel is. Ons daaronder. Vind het soms wel spannend om te bellen.
Geert-Jan Waasdorp: Ja dat heb je gewoon. Belt.
Jona de Vos-van Wijk: Maar nog even terug over, want je gaf aan een CV motivatiebrief onderscheid soms. Helemaal mee eens. Dat maakt denk ik ook en laat zien dat mensen echt gemotiveerd zijn en ook willen uitleggen waarom ze wel geschikt zijn. Dus zij solliciteren met hun skills, niet met hun CV. Maar goed, CV moet er dan bij. Maar we willen eigenlijk helemaal van het CV af.
Jona de Vos-van Wijk: We willen naar een skills paspoort. Ja dus.
Peter Boerman: Ja.
Geert-Jan Waasdorp: Nee, daarom zit ik daar. Jij zag mij ook niet. Nee, je zag mij niet zeggen dat ik het niet mee eens was. Hij is ook een beetje zanger, hoor je zo. Je zag mij een beetje van.
Jona de Vos-van Wijk: Het is.
Geert-Jan Waasdorp: Een omslag cultuur. Het is een beetje af en toe lastig, maar.
Peter Boerman: Maar dat vroegen we dat ook natuurlijk zo. Als je een goede brief geeft, dan had je meer kans. Dus dan ging je een brief schrijven, selecteren en helemaal niet.
Jona de Vos-van Wijk: De beste motivatiebrief schrijven is echt moeilijk.
Peter Boerman: Ja, nou, ChatGPT kan het redelijk, toch?
Jona de Vos-van Wijk: Kan het.
Geert-Jan Waasdorp: Misschien beter. Ik durf er in je de. Ja.
Peter Boerman: Ik weet dat beter.
Geert-Jan Waasdorp: Even alle woorden terugkomen. Je ziet elke keer.
Peter Boerman: Als.
Geert-Jan Waasdorp: We terugkomen. Ja dus Je ziet ook wel wanneer het een motivatiebrief is die er een moetje of eentje waar.
Peter Boerman: Ja maar ATS selecteren ook zo. Dus we weten natuurlijk ook dat gaat.
Geert-Jan Waasdorp: Natuurlijk ook. Iedereen die je zit te luisteren en die op zoek is naar een baan. Bespaar je dat uurtje dat je echt met die motivatiebrief bezig bent en bezig bent en bel.
Peter Boerman: En wel eens je belt. Schrijf je ook op. Die heeft gebeld. Dit bos wel. Je kunt wel een vinkje erbij.
Jona de Vos-van Wijk: Plusje zeker? Ligt wel aan het gesprek.
Geert-Jan Waasdorp: Als mensen bellen.
Peter Boerman: Die zeggen.
Geert-Jan Waasdorp: Ja, ik wil werken.
Jona de Vos-van Wijk: Wat ik kan doen? Mijn baan. Onderwerp tijd roken weet.
Peter Boerman: Je wel.
Jona de Vos-van Wijk: Als buiten met een in de zorg met iemand een wandeling.
Peter Boerman: Gaan doen. Ja, dat is geen plusje.
Jona de Vos-van Wijk: Nou, van.
Peter Boerman: Mijn medicatie. Nee nee nee. Precies. Nee. Leuk. Leuk. Ja. Wat het net al even over jongen, we gaan even. Wat grappig.
Geert-Jan Waasdorp: Is, dat verzin je niet. Dat is gebeurd. Dit is.
Jona de Vos-van Wijk: Zeker.
Peter Boerman: Van het.
Geert-Jan Waasdorp: Jaar.
Jona de Vos-van Wijk: Na zo. Ik zal er nog eentje ingooien. Stoppen.
Peter Boerman: Ja ja Nee doen. Doei!
Jona de Vos-van Wijk: Ik moet even een goede.
Peter Boerman: We doen de jongeren. Jij maakt je zorgen over de jongeren, zei je in het begin. In Engeland maken ze zich ook zorgen over jongeren. Ze maken zich zelfs nog veel meer zorgen. Ik vond het wel opvallend: de Britten kwamen hierheen om te kijken hoe wij dat doen met ons Jongerenpunt, waarbij wij helpen om jongeren een goede plek te geven.
Geert-Jan Waasdorp: En dan? En dan ging het vooral interessant. Ja, dat zijn we groot. Iets van vijftien of 15% van de van de jongeren die die noemen ze die hebben.
Peter Boerman: Jeugdwerkloosheid.
Geert-Jan Waasdorp: Werk en geen.
Peter Boerman: NEET noemen ze dat: not in education, employment or training.
Geert-Jan Waasdorp: Ja, precies. En ze zijn bij Nederland gaan kijken. Zie je al jongens, bij jullie werken ze allemaal? Maar ze hebben niet doorgevraagd, want in onze statistiek worden die groep niet meegenomen. Want we weten gewoon simpelweg niet de groep onder de 27 die niet op school zit en niet werkt, die zit niet bij ons geregistreerd en niet geregistreerd. Dus de wat jij, wat je waar de Engelsen last van hebben is dat ze het beter registreren dan de Nederlanders en daarom veel te cijfers zo goed.
Geert-Jan Waasdorp: Wel is het zo we nergens.
Peter Boerman: Ze hebben het allemaal een bijbaan bij ons. Dat is in Engeland ook om meer dus.
Geert-Jan Waasdorp: Dus dat is sowieso goed. We hebben hoogste. Nou ja, ze hebben bijna het hoogste.
Peter Boerman: Geworden is allemaal advies.
Geert-Jan Waasdorp: Dus jongeren werken bij ons even af. Gezond uit, uitgesloten. Wassenaar en Naarden Werken en het Gooi werken jongeren in Nederland het meeste van Europa. Dus dat is, dat is, dat is.
Peter Boerman: Top bouwt ook ervaring mee op, ook in de horeca en ook in de retail.
Geert-Jan Waasdorp: Maar goed, daarna vallen ook heel veel, dus dat is goed dat ze daarvoor hier komen. Misschien een beetje cultureel dingetje denk ik. Dat is maar daarna als ze bijvoorbeeld een een schoolverlater zijn en ergens na nadat ze achttien zijn en dus uit niet meer zichtbaar zijn voor systeem en ook niet meer gaan werken en ook geen rechten hebben, dan komt die.
Geert-Jan Waasdorp: Ze hebben geen recht op een uitkering en geen recht op bijstand. Dus ze zijn nergens geregistreerd en die groep is onzichtbaar. Dat is een gigantische groep, maar die wordt niet meegenomen in de werkloosheidscijfers.
Peter Boerman: Maar ze kunnen wel binnenstappen bij zo’n Jongerenpunt. Kende je het Jongerenpunt?
Jona de Vos-van Wijk: Ja.
Peter Boerman: Ken ik.
Jona de Vos-van Wijk: Jongeren Informatiepunt?
Peter Boerman: Ja. Nee, het heet een Jongerenpunt. In Den Haag heet het JIP, het Jongeren Informatiepunt. Die ken ik ook. Ja.
Jona de Vos-van Wijk: Dat is misschien is dat de oude benaming, maar ja.
Peter Boerman: Wij wel. En en haal je daar mensen vandaan? We hebben jullie daar contacten mee. Als recruiters hebben, is dat Ben het jou?
Jona de Vos-van Wijk: Ik heb in het verleden wel contact gehad met jongeren. Informatiepunt is niet per se de doelgroep die wij zouden kunnen helpen op dit moment.
Peter Boerman: Ja.
Jona de Vos-van Wijk: Ja, ik denk dat het belangrijk is dat we er uiteindelijk voor zorgen dat zij wel gaan participeren. Want dat is de toekomst. Hoe gaan we dat dan doen met elkaar? Maar het is lastig als ze niet in beeld zijn: hoe neem je ze dan mee in een strategie? Dat is een loshangende strategie. Ja, we hebben het Jongerenpunt.
Jona de Vos-van Wijk: Daar kunnen we iets vandaan halen. Uiteindelijk wil je wel voordat je daar, voordat je dat echt mee gaat nemen in je beleid, wil je ook wel informatie daarover. Dus ik denk dat we daar zouden moeten beginnen. Hoe groot is dat dan?
Peter Boerman: Ja.
Geert-Jan Waasdorp: PTD.
Peter Boerman: Die hebben ze in de bestand zitten. Ja, daar komt het op neer. Ja.
Geert-Jan Waasdorp: Deze groep is onzichtbaar voor het systeem en dat is echt een groot zijn. Zeer grote zorg en het feit dat de Engelse hier komen kijken. En fijn dat we ook heel veel dingen goed doen. Maar dit deel zit dus niet in de statistiek.
Peter Boerman: De Engelse doelen, die was slecht, dat lijkt het. Of dat is misschien ook wel niet zo, maar.
Geert-Jan Waasdorp: Misschien Engels zou zeker kunnen zijn.
Peter Boerman: Ja, misschien is dat ook wel zo. Ja.
Geert-Jan Waasdorp: Ja. En waar en niet.
Peter Boerman: Dit is. Het geeft ook aan we willen er iets aan doen. Dat zie ik ook en dat is bij ons. Bij ons is het een beetje een groep. Ja, ik heb de indruk. Is daar nou aandacht voor? Wij verzekeren vandaag.
Geert-Jan Waasdorp: Al bij de gemeente zeven heel veel aandacht voor. Maar dan heb je jongerenwerk, jeugdwerk, dus.
Peter Boerman: Daar wordt aandacht op bezuinigd. Kan ik uit vrij betrouwbaar ontwerpen.
Geert-Jan Waasdorp: En kan je vertellen dat is niet de keuze van een gemeente, Dat is eerder een keuze van Den Haag.
Peter Boerman: Ja, ja ja ja ja.
Geert-Jan Waasdorp: Maar goed, even dus daar zit die zorg. En alle eerlijkheid hebben we ook wel eens met de met defensie over gehad. Wat? Wat natuurlijk een mooie filmpjes zijn is dat die die mariniers, ja in Amerika, die spreken al die jongeren aan op straat. Ja je, je moet jij niet. Ik zou.
Peter Boerman: Nog.
Geert-Jan Waasdorp: Iets voor zeggen. Ja. Dus het is niet het ronselen wat je af en toe vreselijke filmpjes van ziet in in Oekraïne of in.
Peter Boerman: Ja of nee.
Geert-Jan Waasdorp: Maar ik zou ik spreek vol ja gewoon jongeren aanspreken van hey.
Peter Boerman: Wij gaan niet meer naar school. Moet kunnen.
Geert-Jan Waasdorp: Ja ja wat? Wat? Wat ga je? Heb je ze al over je toekomst nagedacht? Want zo’n jongeren. Punt wat er is. Ik denk, Ik denk dat het als we daar weer onze camping stoeltjes voor de deur zouden zetten en we. We moeten nog een keer gaan zitten bij het Regionaal Weg ik plein. Ik denk niet dat er heel veel binnenloopt uit zichzelf en.
Geert-Jan Waasdorp: En toch zit daar wel een hele belangrijke oplossing. Ik zou. Ik zou willen dat we daar heel veel, heel veel tijd en energie in zouden steken. Even los van het feit dat er ook waanzinnig veel talent zit in die groep tussen achttien en 27, die dus buiten het systeem vallen en waar we iets mee.
Peter Boerman: Zouden kunnen doen. Ja, ja.
Jona de Vos-van Wijk: Maar ook door de individualisering in de maatschappij worden die talenten en kwaliteiten ook gewoon niet voldoende zichtbaar.
Peter Boerman: Nee, en dan moeten ze dus zelf doen. We moeten ze zelf doen. Maar als dat niet lukt, dan.
Jona de Vos-van Wijk: En ja, als ze niet geleerd wordt, hoe gaan ze dat dan uiteindelijk kunnen?
Geert-Jan Waasdorp: Beter als ze niet geleerd wordt ze ook niet geleerd.
Peter Boerman: Nee, precies. En dan? En dan gaan ze ook niet tonen. Nee, dat is waar.
Jona de Vos-van Wijk: En ik kan me niet.
Peter Boerman: Maar daar kan ik je gewoon open wel in helpen, toch? Die kan als ze ze zien kunnen ze onder de arm nemen, zeggen zo gaan we doen.
Jona de Vos-van Wijk: Dat lijkt mij wel. En wat Geert-Jan ook zegt: het ministerie van Defensie. Uiteindelijk geloof ik niet dat een jongen die gestopt is met school of niet meer werkzaam is, zich alleen wil voelen. Uiteindelijk wil iedereen ergens onderdeel van zijn. Dat is denk ik heel belangrijk voor de maatschappij.
Peter Boerman: En dat biedt werk ook. Maar bieden werkgevers dat ook voldoende aan?
Geert-Jan Waasdorp: Er zijn prachtige voorbeelden, of je nou Tata, Enexis of TenneT neemt, of al die namen, die club waar we…
Peter Boerman: Het straks.
Geert-Jan Waasdorp: …het straks over hadden. Bouw, energie, alle zorggebieden zijn met zij-instromers bezig, maar zijn ook bezig om mensen een kans te geven die uit het onderwijssysteem zijn gevallen.
Peter Boerman: Zijn we ook, zeiden net nog van we. We willen wel dat dat cv een beetje klopt. Nou, die jongens die hebben geen kloppend cv. Ja.
Geert-Jan Waasdorp: Maar dat geeft toch helemaal niks. De Het gaat om. Het gaat toch om de skills? Ja en iedereen verdient toch een tweede of derde kansen? Ik zou. Ik heb. Vorig weekend stond heb ik een. Een aan mijn vrouw iets voorgelezen waren.
Peter Boerman: Vrije vrouw Je komt elke keer voor.
Geert-Jan Waasdorp: Nooit door een vrouw.
Peter Boerman: Heeft die.
Geert-Jan Waasdorp: We hebben in Nederland 2.500 jongeren die thuisonderwijs genieten. Dus waar die…
Peter Boerman: Ja ja ja ja ja.
Geert-Jan Waasdorp: Maar we hebben 62.500…
Peter Boerman: Ja.
Geert-Jan Waasdorp: Jongeren die thuis zitten en geen onderwijs genieten dus die die nu thuis zitten en dus.
Peter Boerman: Ook geen bijbaantje, Niks. Nee.
Geert-Jan Waasdorp: Nee, die zitten dus die wachten. Die moeten eigenlijk toegang hebben tot speciaal onderwijs of die zijn drie keer geschorst, mogen.
Peter Boerman: Niet terecht komen.
Geert-Jan Waasdorp: Dus je hebt 25 honderd mensen. Die hebben om waarschijnlijk geloofsredenen of iets anders.
Peter Boerman: Als moeder heeft onderwijs.
Geert-Jan Waasdorp: Die geeft daarom. Maar we hebben 62.500 jongeren, en ik ken er ook meerdere, die thuiszitten en niet naar school gaan omdat het systeem niet meer bij ze past. Peter, dat is een probleem.
Peter Boerman: Andere punten is ook niet waar je Nou.
Geert-Jan Waasdorp: Maar dan. Dan moet de alarmknop afgaan en ik. En ik snap niet waarom die niet afgaan. Ja hè. Dus we hebben. Dus we hebben echt een. Uiteindelijk kun je zeggen die vergrijzing is om. Als we zo met onze jongeren omgaan in het onderwijs en dergelijke. En dan zijn we.
Peter Boerman: Vier dat. serieus voor recruiters en dan hebben we daar goed als. Of zeggen alleen maar.
Jona de Vos-van Wijk: Dit vind ik een.
Peter Boerman: Ingewikkelde discussie, want.
Jona de Vos-van Wijk: Het gaat als je kijkt naar de scholen en dan hebben ze het over het systeem past niet meer bij de uitdagingen die de jongeren met zich meebrengen. Nou, wij hebben het vaak. Ik heb dan zelf een jonge dochter, maar de leraren en dat maakt ook het lerarentekort denk ik zo groot.
Peter Boerman: We leggen ook heel veel neer bij die scholen.
Jona de Vos-van Wijk: Nou, dat stuk opvoeding. En het is denk ik ook niet eens meer aan de aan de ouders te wijten. Altijd wordt er nog, kan er nog opgevoed worden op een gezonde manier. En waar komt dat dan door? Social media? Moeten we dat aan banden leggen? Moet het achttien plus worden? Ja, ik denk dat dit dat het zoveel dingen raakt.
Peter Boerman: Tegelijkertijd horen we ook weer dat dat zelfs ouders meegaan naar sollicitatiegesprekken.
Jona de Vos-van Wijk: Ja.
Peter Boerman: Ja, maar je hebt mee. Heb je het meegemaakt?
Jona de Vos-van Wijk: Nou, ik, wij worden heel veel gebeld door ouders.
Peter Boerman: Ja precies. Dus dat dan ja.
Jona de Vos-van Wijk: Kind van zestien. Of nou ja, fijn dat je belt. Je dochter of zoon mag toch niet zelf bellen? Ja precies. Dan ga ik een procedure in gang brengen dus.
Peter Boerman: Dus ik, ik weet niet echt echt wringt dat ook wel een beetje, toch? Ja, dus we willen wel zitten daar bovenop.
Jona de Vos-van Wijk: Maar als recruiter denk je wel als een kind zelf niet gemotiveerd is, wat willen we er dan mee? Aan de andere kant denk je ook het is de toekomst. Dus wij hebben als recruitment ook een taak, vind ik, en een verplichting om deze generatie te motiveren om te participeren. Kijk eens.
Peter Boerman: Ja, ja, dat is mooi volgens mij. Ja.
Geert-Jan Waasdorp: Ik ben wel bang dat heel veel recruiters dat niet als in een KPI meekrijgt. Het is ook de. Het is ook weer. Hier zie je ook weer. Ben je. Is recruitment een een roeping? Ja, ik kan. Ik ken recruiters. En waar het een bijna recruitment een roeping is die jij.
Peter Boerman: Om ook gewoon de de samenleving te verbeteren. Nee, gewoon door gewoon te zorgen voor.
Geert-Jan Waasdorp: Een goede match en te zorgen dat mensen een tweede kans krijgen. En het verhaal achter de verhaal en dus echt de mens zien die er zit. Maar laten we eerlijk zijn, ik denk het overgrote gedeelte van de recruiters, zeker aan de bureau kant. Die zijn gewoon schappen aan het vullen. En boeit zij het of die plaatsing nou een succes is of niet.
Geert-Jan Waasdorp: Ja, daar willen ze wel zoals die van allemaal.
Peter Boerman: Kunnen ze ook gewoon het risico niet over lopen bedoel ik. Of ik denk dat een vlekje of lastige.
Geert-Jan Waasdorp: Dat is. Het heet ook ervaring. Ik bedoel, je moet denken niet een recruiter van achttien of van 22 van 24. Dat vraag even uit, uitgezonderd ringen. Uitzonderingen zijn er altijd. Ik denk dat recruitment dus ook een ervaringsvak is waar ik 1015 jaar en en dus door moet.
Jona de Vos-van Wijk: Doorgegroeid denk ik als ik voor mezelf spreek. Toen ik startte.
Peter Boerman: Met voor.
Jona de Vos-van Wijk: Jezelf binnen binnen recruitment, dacht ik geldt ook.
Peter Boerman: Voor.
Jona de Vos-van Wijk: Een hele commerciële omgeving werk.
Peter Boerman: En je ziet de dag waarschijnlijk al die jongen en die kan nog een beetje. Die is aansluiting met die mensen gedreven die.
Jona de Vos-van Wijk: De eerste vraag is wat is de reden van werk geld? En als je met recruitment veel geld kan verdienen, wil je steeds meer mensen aan een baan helpen. Dus je gaat. Je leert ook betere matches maken. En uiteindelijk denk ik dat met de ervaring en met de jaren merk je dat het gaat om het menselijk contact. Door iemand te zien, echte mensen leren kennen?
Jona de Vos-van Wijk: Dan maak je een waardevolle match. Ja en geld zeker belangrijk wel een bijzaak wordt.
Peter Boerman: Nou is dat met die 62.500 mensen van Geert-Jan ook wel… Het is ook moeilijk om de mensen daarachter te zien. Die jongens zijn zestien, zeventien, zitten te gamen. Nee, nee. Ja.
Geert-Jan Waasdorp: We praten hier ook over tien jarige, elf jarige.
Peter Boerman: Veertien jaar. Ik overdrijf, weet je precies. Ja.
Jona de Vos-van Wijk: Maar goed, je wordt ook gebeld door mannen. Even. Of het nou man vrouw is maakt niet uit, maar man wel joh. Ik kan op.
Peter Boerman: De mouw. Komt door het voorbeeld.
Jona de Vos-van Wijk: Ja ja, nou komt hij. Kan ik op de groep mee eten? Hoef ik niet met mijn vrouw thuis die dan altijd vraagt of ik wil koken. Is dat allemaal goede motivatie?
Geert-Jan Waasdorp: Ik zou zeggen.
Peter Boerman: Ja, ik wel, vinden we ook wel lekker, maar gewoon aanschuiven.
Jona de Vos-van Wijk: Oh, nou, dit is wel duidelijk.
Peter Boerman: Ik kwam uit bij Jona, hoor ik. Nou, dit wordt toch wel een van de leukste dingen hebben gehad. Gast.
Geert-Jan Waasdorp: Beter.
Peter Boerman: Hij was leuk. Echt leuk. We gaan nog even door, want we hebben nog veel meer nieuws. We hadden ook nog leuk nieuws van een uitzendbureau dat een e-step in de strijd wierp voor goede kandidaten.
Jona de Vos-van Wijk: Ja ja ja, oprecht.
Peter Boerman: Ja.
Jona de Vos-van Wijk: Gevaarlijk. Je moet wel weten aan wie.
Geert-Jan Waasdorp: Ik hoop wel dat ze een helm bij geven.
Jona de Vos-van Wijk: Nou, op de foto te zien niet hoor.
Peter Boerman: Nee, voor mij niet Nee. Nee, dat klopt.
Jona de Vos-van Wijk: Naar boven. Peter. Volgens mij zag ik geen nee.
Peter Boerman: Dat was het. Dan zie je de.
Geert-Jan Waasdorp: Punt van aandacht.
Peter Boerman: Nee, hij is RDW-goedgekeurd. Maar het mag allemaal blijkbaar. Ik weet niet hoe het werkt.
Geert-Jan Waasdorp: Maar dan zou ik toch zeggen nou, doe een helm.
Jona de Vos-van Wijk: Op zo’n fatbike hoef je toch ook geen…
Peter Boerman: Helm op. Nee, precies. Nee nee. Maar een beetje een andere discussie. Maar waar denk je dat? Dat het net helpt als om als verkgever? Doen jullie zoiets? Wat? Wat doen jullie?
Jona de Vos-van Wijk: Deden we maar zoiets? Nee, doen we niet. Ik denk zeker een oplossing. Absoluut. Sluit aan bij de generatie. Fatbike is.
Peter Boerman: Is inderdaad verkeer. Wel is is is een keer wel echt een overweging merk je voor kandidaten van.
Jona de Vos-van Wijk: Ja ja, we merken dat. Mensen willen steeds dichter bij huis gaan werken. Je wil dat als werkgever ook bij. Wij besluiten soms zelf om iemand niet mee te nemen of uiteindelijk niet te kiezen voor een positie om dat te reisafstand te ver is, Dus dan maar.
Peter Boerman: Maar je weet dat hier meer. De voorselectie.
Jona de Vos-van Wijk: Eindelijk.
Peter Boerman: Ja maar ik heb niet al een voorschrift joh, die woont veertig kilometer weg. Die gaan we niet uitnodigen.
Jona de Vos-van Wijk: Nee, bellen we wel, die spreken we hebben.
Peter Boerman: Weet je zeker dat je dit wil?
Jona de Vos-van Wijk: Het is papier, dus je maakt een dik fouten. Iemand woont helemaal in Groningen, maar je wil werken in Den Haag. Ja, nee, ik woon helemaal niet in Groningen. Oké, maar je geeft het wel aan. Dus dat wil je altijd checken. Want stel dat iemand wel in Den Haag woont, maar logeert bij zijn oma? Ja, op dat moment en neemt een locatie over bij de sollicitatie.
Jona de Vos-van Wijk: Het kan allemaal, dus je checkt het uiteindelijk wel. Wat Geert-Jan zegt: op de lange termijn breekt het gewoon op. Zeker in een rol waarin je weinig tot niet hybride kan werken. Dus mobiliteit is absoluut belangrijk.
Peter Boerman: En zeker ook met de roosters zo wisselende snachts is lastiger natuurlijk. En dan kun je hier wel komen. Ja, bureau.
Geert-Jan Waasdorp: 4 Minutes geloof ik, uit Twente. Briljant! Zij bemiddelen mensen die soms op ongelukkige tijden naar industrieterreinen moeten gaan, waar geen openbaar vervoer is. Ze zitten wel in de provincie, maar laat ik even naar de Randstad gaan. Ik denk dat ik, zeg ik even over de duim heen, Peter…
Peter Boerman: Denk maar je denkt toch één op dertig of fietstocht denk je.
Geert-Jan Waasdorp: Één op. Ik denk dat één op de zes één op. Daar wilde ik net heen, één op de zes één op de vijf personen onder de 25 heeft geen fiets. Dus hoe vaak ik hier sollicitanten krijg die geen fiets hebben en die wonen in Rotterdam-Zuid en die die dus, die gaan dus of met de scooter huren, zijn scooter of een of met zich lekker met fietsje dus.
Geert-Jan Waasdorp: Ik denk dat er dat er gigantische groepen zijn die zeker in de Randstad niet geleerd hebben en niet weten hoe je met een fiets moet omgaan.
Jona de Vos-van Wijk: En die groep wordt alleen maar groter hè?
Peter Boerman: Ja maar nee, alleen Neuropil wel, maar Nederland en en een in Nederland ook, maar Nederland zijn wel heel veel werkgevers die fietsregelingen aanbieden. Ja dus dus. En in mijn test tussen de fietsers fietsen es niet nee.
Geert-Jan Waasdorp: En tussen een fiets. Er is niet zoveel. Niet zo’n groot verschil tussen een elektrische fiets en elektrische step, hè.
Peter Boerman: Dus behalve daar en daar geen verandering. Ja.
Geert-Jan Waasdorp: Daarom is het in dit geval zo slim. En je hoort natuurlijk ook de. En er zijn er ook genoeg die zeggen ja, als ik. Als ik 10 minuten moet fietsen, ja, dan laat ik deze baan aan me voorbij gaan. Als je 10 minuten op zijn hippe step aan de gang mag.
Peter Boerman: Dan zie je dat is dan wel.
Geert-Jan Waasdorp: Vijftien.
Peter Boerman: Minuten reizen. Ja, ik ze waren buiten lekker lekker lekker op die step. Ja.
Geert-Jan Waasdorp: Ik denk dat ze gewoon.
Peter Boerman: Hoe verder hoe beter.
Geert-Jan Waasdorp: Ze hebben gewoon goed geluisterd naar een doelgroep. En wij, we, wij, wij zien het als iets bijzonders en speciaals. En ik zie het vooral als heel goed geluisterd en iets heel simpels oplossen op deze manier.
Peter Boerman: Waar loopt.
Geert-Jan Waasdorp: Iedereen op.
Peter Boerman: Hem ook. Ik geloof niet dat het heel simpel was hoor met de RDW, maar dat is uiteindelijk wel gelukt. Dus dat is.
Jona de Vos-van Wijk: Kijk eens naar Duitsland, hoeveel van die Lime-fietsen of -steps daar altijd staan.
Peter Boerman: Staan aan andere regelgeving.
Geert-Jan Waasdorp: Ik geef ze wel als tip mee doe naar die helm, want als ze een ongeluk krijgen en ze zitten op een fiets en op een step van jou en en ze krijgen een ongeluk, dan kun je tot een deel der eeuwen betalen. Want jij bent wel de werkgever die de step heeft gefaciliteerd.
Jona de Vos-van Wijk: Ja, dan wordt het denk ik ook de eis van de RDW weer aangepast.
Peter Boerman: Ja.
Jona de Vos-van Wijk: Ja, ongetwijfeld.
Peter Boerman: We zijn sowieso al langer aan het praten, dus laten we snel doorgaan naar het volgende. Want we hadden ook nog WeerbaarWerk, een nieuwe site met alles wat in die hele veiligheids- en defensie-industrie aan de hand is. Was het nodig?
Geert-Jan Waasdorp: Nee, maar goed dat hij er is. Leuk initiatief, goed onderwerp gepakt. De vacatures bij elkaar gescreend en op één site neergezet. Pakt een groeimarkt. Interessante niche, daar zal een goed businessmodel aan kunnen hangen. En complimenten om die niche zo te benutten.
Peter Boerman: Jona, iets over die over die bruine.
Jona de Vos-van Wijk: Ik denk niet per se nodig, zoals Geert-Jan zegt. Aan de andere kant vind ik dat ze er goed op inspelen. Eén initiatief is gewoon niet voldoende om uiteindelijk dat tekort op te lossen. Dus meerdere initiatieven.
Peter Boerman: Ja. Ja, ja. Volgende boek. Daar is het tekort gewoon groot. Je hebt wel.
Geert-Jan Waasdorp: Snel.
Peter Boerman: Maar dat is wel, nou ja, die andere, die hadden we al al een beetje gehad. Die jongeren, die jongeren, die die die blijven zo honkvast.
Jona de Vos-van Wijk: Ja.
Peter Boerman: Bleek nu ook wel uit onderzoek. Jonge jongeren willen we daar gewoon blijven waar ze. Waar ze geworteld zijn?
Jona de Vos-van Wijk: Ja, en maken af en toe een uitstapje, Vaak naar het buitenland voor stage of dan wel zomer ergens anders werken, maar willen het liefst niet uit hun dorp vertrekken.
Peter Boerman: Merk je het ook en kun je daar ook? Kun je daar op inspelen?
Jona de Vos-van Wijk: Ja. Kunnen we daarop inspelen? Kijk, uiteindelijk kunnen we natuurlijk niks doen aan jongeren die wel uit huis willen, maar een woning willen.
Peter Boerman: Ja, die kun je niet bieden natuurlijk.
Jona de Vos-van Wijk: Die kunnen we niet bieden. Nee, Alhoewel ik denk ik nou, binnen de zorg.
Peter Boerman: Er zijn best wel veel organisaties die dat wel proberen ook. En zo Ja, ja.
Jona de Vos-van Wijk: Ja, absoluut.
Peter Boerman: Met name in Zeeland. En zo zijn veel die dat ook op die manier doen.
Jona de Vos-van Wijk: Ja zeker.
Peter Boerman: Ja.
Jona de Vos-van Wijk: En ik? Ik werk dan zelf. Omgeving Katwijk, Katwijk aan Zee. Nou, die generaal of die doelgroep gaat eigenlijk helemaal niet weg.
Peter Boerman: Van Nee, dat is. Maar dat is ook wel een bekende Katwijk voor.
Geert-Jan Waasdorp: En dan.
Peter Boerman: Erik Ja, ja, maar. Kuijt en zo dan precies. Ja, ja, ja.
Jona de Vos-van Wijk: Harde werkers.
Peter Boerman: Hadden we zeker denken dat precies ja, Een.
Jona de Vos-van Wijk: Loyale.,
Peter Boerman: Ja.
Geert-Jan Waasdorp: Een ziekteverzuim dat substantieel lager ligt dan het Nederlandse gemiddelde. Ja.
Jona de Vos-van Wijk: Ziek zijn kost geld, hè?
Geert-Jan Waasdorp: Ja, en daar heb je een goede sociale structuur. Oom en tante kennen je. Iedereen kent iedereen. Dit ging over onderzoek van Van Spaendonck.
Peter Boerman: Ja, het tweede was het onderzoek van Van Spaendonck. Dat ging over de pendelbonus. Als je als kandidaat bereid bent om verder te reizen, kun je daar aardig meer mee gaan verdienen.
Geert-Jan Waasdorp: Dat ik vond dat.
Peter Boerman: Jij ook wel bekend feit, maar het is wel. Nou, dat was niet wat. Nog.
Geert-Jan Waasdorp: Nog nooit. Ik had nog nooit ergens teruggelezen. Peter, dat als jij bereid was om dus in de naar. Wel dan te pendelen, maar dat jij. In dit geval hebben ze dat van naar een andere provincie moeten gaan. Ja, dat jij in salaris.
Geert-Jan Waasdorp: …incentive krijgt. Die groep verdient 17,7% meer.
Peter Boerman: Ja, dat is echt veel. Ja, het is echt veel.
Jona de Vos-van Wijk: En ik weet toch van van de overheid. Individuele keuze budget.
Peter Boerman: Ook iets over de achttien jaar? Ja ja ja, Belachelijk. Ja maar goed. Maar nee, dat wist ik niet. Dat ook moeten doen. Maar ik vond dit.
Geert-Jan Waasdorp: Echt een hele gave. Al hele gave analyse. En wat zij, wat ik ook gave analyse vond.
Peter Boerman: Maar wat? Wat haal je er uit dan? Want ik bedoel, ik vind het ook interessant. Denk denk oh ja, de.
Jona de Vos-van Wijk: Wil om te bewegen.
Geert-Jan Waasdorp: Ja en.
Peter Boerman: Het ja is dat. Ja, ik het wel.
Geert-Jan Waasdorp: En de reistijd zit ook. Ambitie.
Peter Boerman: Ik bedoel, als je. Als je. Als je. Als je je net verder uit gooit, dan kun je meer verdienen. Dan is het ook. Ja.
Jona de Vos-van Wijk: Nou uiteindelijk. Je ziet dat er provincies zijn waar gewoon enorme vraag is voor personeel, maar met gaan daar niet heen. Terwijl er wel belangrijk werk verzet moet worden.
Peter Boerman: Ja, we gaan er niet wonen, maar ze gaan het ook wel toch wel heen.
Geert-Jan Waasdorp: Nee, het gaat hier over. Het verschil gaat hier over woon werk verkeer.
Peter Boerman: Ja, ja ja ja ja. En de grootste groep was ICT er waarvan ik denk ja maar die doen de helft van de Delfland.
Geert-Jan Waasdorp: Mkb, MKB.
Peter Boerman: Ik had had grote reisafstand. Ja en dan denk ik ja, dat is niet zo heel gek, want die doen vrij veel vanaf afstand. Dat is ook ja.
Jona de Vos-van Wijk: Ja, vanuit huis ja.
Peter Boerman: Ja.
Geert-Jan Waasdorp: Maar toch weer.
Peter Boerman: Ook dat naar Rotterdam, dat valt wat overzien.
Geert-Jan Waasdorp: Dat is maar wat zij daar ook in lieten zien. Was dat over de historie heen dat sommige doelgroepen minder zijn gaan reizen. En dan Volgens mij was de was dat ook weer bij ICT’ers daar. Ik zie daar de toch ook een directe parallel met. Met de bereidheid om. Als je bereid bent om te reizen. Ja, en extra te reizen.
Geert-Jan Waasdorp: Dat. Dat dat de loon incentive daar een een aanjager voor zou kunnen zijn. Dus. En misschien ook wel een getuige van een van ja, ambitie. Nou nee, dat is in dit ambitie om ja ik, ik wil meer verdienen, dus ik ben ook bereid meer te reizen. Dat is allemaal niet causaal zijn. Ik hou van duur. Allemaal brieven die nou ingestuurd worden, maar andere krijgen de interessante door te zeggen ik fiets, ik fiets, ik.
Geert-Jan Waasdorp: Ik accepteer dat ik misschien 10% minder verdien. Ja, maar ik zit maar 5 minuten op de fiets en ik zit om.
Peter Boerman: Niet te overschrijven.
Geert-Jan Waasdorp: En ik blijf even op de zaak en hoef ik tenminste de piepers thuis niet te eten. Weet je dat? Ja.
Peter Boerman: Ja, allemaal afwegingen. Precies. Ja. Jona, nog iets wat je hierover kwijt wilt?
Jona de Vos-van Wijk: Ja Nee. Ik Ik denk zeker een hele goede motivator om mensen bereid te laat zijn om verder van huis te werken. Ja.
Peter Boerman: Ja, want ook alweer.
Jona de Vos-van Wijk: Uiteindelijk krijg een vast vanuit Den Haag een keertje terug, want CO2 uitstoot moet minder worden. Dus het moet wel. Als je bereid bent meer te reizen en je krijgt een essentive. Wel onder voorwaarde dat dan elektrische auto’s zijn bijvoorbeeld.
Peter Boerman: Ja, en ik denk ook inderdaad precies verder reizen is natuurlijk ook gewoon kosten. Dus ja, ja, je.
Geert-Jan Waasdorp: Moet denk ik dat we meer zijn gaan reizen afgelopen.
Peter Boerman: Dat is minder reizen. Het valt wel mee.
Geert-Jan Waasdorp: Ja, dat wel. Maar dus Je ziet dus wel dat er een. Ja, ik en incentive is dus dat mensen dat uh en de. Dat mensen. Ja.
Peter Boerman: Mensen willen niet.
Geert-Jan Waasdorp: Mensen zijn bereid meer te reizen als ze meer verdienen. Misschien zou ik hem zo willen uitleggen. Ja.
Peter Boerman: Interessant jongens, het was een heel interessante uitzending, maar voor mij weer.
Geert-Jan Waasdorp: Voor klaar.
Peter Boerman: Ja, volgens mij zijn we al. We zijn aan het eind van nieuws van wat ik er buiten zocht. Maar misschien zijn er nog dingen die jullie willen meegeven. Het zijn woorden.
Geert-Jan Waasdorp: 15 minuten voorbij.
Peter Boerman: Dichterlijke woorden, dichterlijk woorden. Nog iemand.
Jona de Vos-van Wijk: Gelukkig worden. En volgens mij had je nogal een brandende cartoon, toch?
Peter Boerman: Ja, die heb ik ook nog. Ja. Fries? Ja. Ja, die heb ik ook al. Bijna Lezen, die levert.
Jona de Vos-van Wijk: Alleen voorlezen.
Peter Boerman: Ja, ik.
Jona de Vos-van Wijk: Zal er niks over zeggen. Paars is wel mijn lievelingskleur. Ja, ja.
Peter Boerman: Ja, maar er was natuurlijk een grap over het selecteren met kleuren en zo. De hele DISC-methode. Die kennen jullie, maar gebruiken jullie die ook of blijf je daar verre van?
Jona de Vos-van Wijk: Het gebruik hem voor mezelf.
Peter Boerman: Oh ja.
Jona de Vos-van Wijk: Ja, als ik met iemand aan tafel moet of als ik iets voor elkaar wil krijgen, dan.
Peter Boerman: Weet je.
Jona de Vos-van Wijk: Denk ik wel.
Peter Boerman: Even of liefde rood.
Jona de Vos-van Wijk: Er zit. En hoe kan ik daar het gesprek het best starten? Of of vanuit welke hoek?
Peter Boerman: Ja, maar als selectie mijn mechanisme niet zo waardeloos mag dat zeggen van van we hebben al alle rooie in een team. De kan de dat kan die niet nodig hebben.
Jona de Vos-van Wijk: Uiteindelijk is het maar een label. En wat zit er dan onder? En ja, ik denk dat je van nature misschien één.
Peter Boerman: Ik kom dat elke keer.
Jona de Vos-van Wijk: Terug inbrengt.
Peter Boerman: Ja.
Jona de Vos-van Wijk: Maar je kan elke kleur jezelf aanleren, heb ik geleerd.
Peter Boerman: Oké.
Jona de Vos-van Wijk: En hoe invloedrijker je positie binnen de organisatie, hoe beter je die kleuren kan inzetten.
Geert-Jan Waasdorp: Beter dan Is of jou nog hoopt. Dan kun je nog warm en innemend worden.
Peter Boerman: Ja wow. Dus dat is altijd hoop horen. Dat is nou, dat is mooi. Dat is een mooi om mee af te sluiten.
Jona de Vos-van Wijk: Ook volle afsluiting.
Peter Boerman: Ik. Ik dank jullie allen. Wat zou we Het nieuws van het nieuws van volgende maand. Wat staat op programma.
Geert-Jan Waasdorp: Global Talent C3 in de tellers is confronterend. Ik denk nog twintig kaarten over. Wat? Echt te gek! Beste event van. Rotterdam toch? Nee heeft zitten.
Peter Boerman: Nee, ik bedoel in het hart in Amsterdam.
Jona de Vos-van Wijk: Oh sorry.
Peter Boerman: In de oude Hermitage. Maar tegenwoordig heet dat hart.
Geert-Jan Waasdorp: Ja, en daarna gaan we denk ik richting digitaal werven.
Peter Boerman: Ja.
Geert-Jan Waasdorp: En dan zijn we alweer uh, richting.
Peter Boerman: De grens met best wel leuke dingen aan ja.
Geert-Jan Waasdorp: Dus uh. T is rustige aqua events, maar in alle eerlijkheid. Mensen gaan niet meer zoveel naar naar naar events. Er komen nog een hoop. Online doen we er een aantal. Dus we hebben. En we hebben aan wie ik. Maar mogen we niet. Mogen we niet vergeten. CP samen met zip mee.
Peter Boerman: Actoren.
Geert-Jan Waasdorp: Ja dus. Oktober Ja. Maar goed.
Peter Boerman: Ja, we zijn wel precies ja. Schrijf je nu over een maand hè? Ja, ja, het gaat heel snel.
Geert-Jan Waasdorp: Muziekje kan draaien. Peter.
Peter Boerman: Jij nog dingen over de planning? Nee hoor. Nee, nee, ik kan geen geen nachtelijke sollicitatie dingen. Zo, die hebben jullie ook een tijdje gehad.
Jona de Vos-van Wijk: Hebben we een tijdje gehad.
Peter Boerman: Ja ja.
Jona de Vos-van Wijk: Dat doen we voorlopig niet. We hebben zelf 7 oktober een landelijke speeddate staan, dus daar zijn we volop mee in voorbereiding.
Peter Boerman: Nou ja, die is ook maar gezegd. We gaan een muziekje starten, dan.
Geert-Jan Waasdorp: Praten.
Peter Boerman: We altijd nog. Dat was ook. Daar kijken we altijd naar uit. Dat is het leukste.
Geert-Jan Waasdorp: Op Peter. Ik kan nog heel belangrijk nieuws.
Peter Boerman: Ik had wat. Wat had je nog meer dan.
Geert-Jan Waasdorp: Jij was gisteren volgens mij de. Ik Was je de boel kampioen geworden.
Peter Boerman: Dat is wel waard dat daar twee potjes voor mezelf. Ja, ja ja ja ja ja ja, ja, je je. Je moet goed je teamgenoten kiezen. Dat is het geheim.
Geert-Jan Waasdorp: Zet jij dat op je cv trouwens?
Peter Boerman: Ik maak. We hebben echt niet meer geloof in een van mijn skills. Ja, ja ja.
Geert-Jan Waasdorp: Ja ja zeker.
Peter Boerman: Boeren.
Jona de Vos-van Wijk: Ruimtelijk inzicht voor hebben. Hoe ver gooi je je balletje.
Geert-Jan Waasdorp: En safari je filet passen?
Peter Boerman: Bedank eten, dan geef je de boel.
Transcript is ingekort • 66 minuten leestijd
Andere afleveringen
Totaal 102 afleveringen
Blik op de maand augustus 2026 (met Jona van Wijk)
Wat gebeurde er afgelopen maand in recruitment? Werf& geeft ook dit jaar aan het eind van elke maand…
Speelt nu af
Waarom je werkgeversmerk ook bij reorganisaties telt – Blik op de maand oktober 2026 (met Veerle Bens)
Wat gebeurde er afgelopen maand in recruitment? Werf& geeft ook dit jaar aan het eind van elke maand…
Aflevering afspelen
Blik op de maand september 2026 (met Martijn Hemminga)
Wat gebeurde er afgelopen maand in recruitment? Werf& geeft ook dit jaar aan het eind van elke maand…
Aflevering afspelen
Blik op de maand juli 2026
Wat gebeurde er afgelopen maand in recruitment? Werf& geeft ook dit jaar aan het eind van elke maand…
Aflevering afspelen
Blik op de maand juni 2026 (met Erik Broeder)
Wat gebeurde er afgelopen maand in recruitment? Werf& geeft ook dit jaar aan het eind van elke maand…
Aflevering afspelen
Waarom werkgevers starters plotseling te duur vinden – Blik op de maand mei 2026
Wat gebeurde er de afgelopen maand in recruitment? Werf& geeft ook dit jaar aan het eind van elke…
Aflevering afspelen
Heeft jouw master nog wel zin? In 2034 zijn er meer denkers dan doeners – Blik op de maand april 2026
Wat gebeurde er de afgelopen maand in recruitment? Werf& geeft ook dit jaar aan het eind van elke…
Aflevering afspelen