Alle artikelen

Praktijk

De boodschap van het RLN Jaarevent: ‘Geef liever één kandidaat te veel een kans’

A.I. zet vraagtekens bij alle processen in recruitment, maar verandert de essentie niet. Die gaat nog steeds over: wie laten we binnen, en wie niet? Bij het Recruitment Leaders Network werden ze over die vraag gisteren flink aan het denken gezet.

Peter Boerman Geschreven door Peter Boerman
Gepubliceerd op 20 november 2026
placeholder De boodschap van het RLN Jaarevent: ‘Geef liever één kandidaat te veel een kans’

Het thema van het Jaarevent van het Recruitment Leaders Network gisteren was, hoe kan het ook eigenlijk anders: A.I., en de impact daarvan op de recruitmentstrategie voor 2027. Maar gaandeweg de presentaties werd duidelijk dat het ook volgend jaar feitelijk om iets heel anders draait, namelijk de aloude vraag: wat ís talent eigenlijk? Wat is de rol van recruitment als de voordeur van de organisatie? En waar houdt die rol eigenlijk op? Een overzicht, aan de hand van foto’s en inzichten.

Nadat dagvoorzitter Bjorn Luijters (Ahold Delhaize) behendig het programma aftrapte, kreeg eerst RGF Staffing Nederland-CEO Maximilian Krijgsman het woord. Het was immers op ‘zijn’ kantoor in Almere dat we te gast waren. Hij vertelde meteen over de slapeloze nachten die het onderwerp van de dag hem hadden opgeleverd. Want hoe blijf je als best grote organisatie ook over 10 of 20 jaar nog relevant als A.I. steeds grotere delen van het proces beter, en vooral sneller, afhandelt?

‘De belangrijkste les: het zal nooit meer een one size fits all-concept zijn aan de voordeur.’

Om zichzelf gerust te stellen, deelde hij 3 onderzoeken. Zoals Amerikaans onderzoek van begin dit jaar waaruit blijkt dat 2 op de 3 volwassen sollicitanten niet zou solliciteren als A.I. meer dan de helft van het sollicitatieproces voor zijn rekening neemt. Het verschil tussen generaties is wel groot. Onder Gen Z en Gen Alpha heeft slechts 15% daar bezwaar tegen. ‘De belangrijkste les is dat het nooit meer een one size fits all-concept zal zijn aan de voordeur van onze vacatures.’

A.I. blijkt mínder bevooroordeeld

Het tweede onderzoek kwam uit eigen huis. In alle landen van de groep zette RGF dezelfde vacatures uit, via A.I. én menselijke recruiters. Wie via A.I. solliciteerde, had 18% meer kans op de baan. De afwijzingsredenen van de recruiters bleken vaak gebaseerd op onterechte vooroordelen, ondanks jaren van trainingen en workshops over discriminatie. ‘In gesprekken met de teams kwamen zinnetjes boven als ‘die busverbinding is altijd ellende’. Dat wordt niet per se bedoeld vanuit vooroordeel, maar het gebeurt wel’, aldus Krijgsman.

Is een ellendige busverbinding een goede reden iemand af te wijzen?

Het derde onderzoek dat hij aanhaalde, liet de keerzijde zien. Wil iemand overstappen naar een andere sector, dan maakte de menselijke recruiter in 92% van de gevallen de betere match. ‘Je voelt het in je buik: jij gaat dit flikken. Maar op je cv klopt het niet.’ Volgens Krijgsman gaat de vraag dus vooral over hoe we ‘de dans tussen mens en technologie’ beter maken. Zijn advies aan de zaal: maak de candidate experience op maat. ‘We komen uit een tijd waarin we stuurden op efficiency en one size fits all. Dat kan echt niet meer, en A.I. versnelt dat effect.’

Van voetbaldroom naar hersenscans

Wouter van den Berg, oprichter van BrainCompass, vertelde aan het begin van zijn bijdrage over zijn droom ooit profvoetballer te willen worden. Nu geldt dat wel voor meer jongens, maar hij zat er toch écht dichtbij. Hij speelde in de jeugdopleiding van Excelsior, en zelfs bij Jong Oranje. Tot de technisch manager hem vertelde dat hij zich misschien beter op een maatschappelijke carrière kon richten. Daar ontstonden ‘passie en pijn’ rond 3 vragen die hem nog altijd bezighouden: wat is talent, hoe meet je dat betrouwbaar en hoe activeer je het?

‘Hetzelfde kokende water waar een ei hard van wordt, maakt een aardappel zacht.’

Voor zijn promotieonderzoek bestudeerde hij zo’n 150.000 mensen, inclusief hersenscans en DNA uit speeksel. Toch komt hij steeds uit bij een eenvoudig beeld: ‘Hetzelfde kokende water waar een ei hard van wordt, maakt een aardappel zacht.’ Het gaat dus niet om geschikt of ongeschikt, maar om de match tussen wat een organisatie nodig heeft en wat iemand te bieden heeft.

Liever 1 keer te veel dan 1 keer te weinig

Van den Berg vroeg de zaal wat je zegt als je kind van 6 profbasketballer in de NBA wil worden, terwijl de fysieke groeicurve weinig hoop geeft. Iemand riep ‘Iverson‘, naar de relatief kleine NBA-ster. In volume denkend vindt een werkgever het niet erg om mensen af te wijzen die het eigenlijk wel hadden gekund, zolang de aangenomen kandidaat maar slaagt. Maar voor het individu is zo’n false negative een gesmoorde droom. ‘Of je nu 60%, 80% of 99% zekerheid hebt, het dilemma blijft. Geef ik een kandidaat 1 keer te vaak het vertrouwen of 1 keer te weinig?’

Hij kiest zelf in zo’n geval het liefst voor: 1 keer te vaak. De taak van de recruiter wordt dan wat hij raising the floor noemt: structureel de kans op succes vergroten, via matching, onboarding en ontwikkeling. Daarbij komt dat we volgens Van den Berg momenteel op het hoogste van 4 niveaus van complexiteit leven: je weet niet eens meer welke kant het opgaat. Hij vergeleek het met een vleermuis die in het donker geluid uitzendt en zo leert waar hij níet naartoe moet. ‘There are no solutions, only trade-offs.’

‘There are no solutions, only trade-offs.’

Moeilijke keuzes gaan over het ene goede tegenover het andere goede, of het ene slechte tegenover het andere. Net als bij Sinterklaas, in wie je eerst 100% gelooft en later 100% niet, moeten mensen en organisaties durven zeggen: dit is nu onze strategie, en morgen gaan we misschien de andere kant op. Die volwassenheid wordt volgens hem nauwelijks meegenomen in hoe we naar kandidaten kijken.

Het eierschaaleffect

Van den Berg vertelde over een van zijn kinderen die ooit dol was op roerei, tot er een stukje eierschaal in zat. Daarna at hij nooit meer ei. Grote emotionele gebeurtenissen generaliseren in tijd en plaats, en zo werkt het ook bij hiring managers: wie ooit een succesvolle kandidaat met een snor aannam, wil voortaan alleen nog snorren. Zelf bouwde hij een groot voorspelmodel voor de toppers van de toekomst, maar het werkte niet, ontdekte hij. ‘Ik verkoop assessment tooling. Ik zou graag zeggen dat die een waterdicht antwoord geeft op de vraag wie je een kans geeft, maar het komt allemaal terug op dat eerste dilemma.’

‘Ons brein, met 100 miljard hersencellen, werkt vooral op automatismen.’

Ons brein, met 100 miljard hersencellen, elk verbonden met zo’n 10.000 andere, werkt vooral op automatismen. Het filtert de hele dag data weg en vult de gaten zelf in. Daardoor sluipen biases in elk gesprek, zei hij. Zoals: het idee dat meten weten is. Onder skills, persoonlijkheid en cultuur ligt volgens Van den Berg ook iets fundamentelers: geloof in jezelf en vertrouwen in anderen. In complexe organisaties draait groei om hoe sterk je op elkaar durft te leunen. Samenwerken met een toptalent tilt prestaties met zo’n 15% op, terwijl één toxische collega de prestaties van een team met mogelijk 30% kan drukken.

7 startpunten voor morgen

Van den Berg sloot af met 7 startpunten. Organiseer het werk, niet de mensen: een A.I.-legaltechbedrijf dat een onvindbaar profiel zocht, kon het werk ook verdelen over een team van techsavvy junioren met 1 inhoudelijk ervaren kracht. Daag de criteria uit, niet de kandidaat, en vraag je af wiens eierschaal je eigenlijk volgt. Leuke kandidaten zijn niet per se goede kandidaten. In 1 case bleven juist de eigenwijze, weinig innemende medewerkers het langst, omdat de rol dat vroeg. Kijk bij een cv naar de stappen die iemand zette en naar wat iemand kan worden, en geef liever 1 persoon te veel een kans dan te weinig.

‘Als je iemand de kans geeft, verbind je hun toekomst met die van jou.’

Gebruik een assessmentrapport niet om af te wijzen, maar om het ‘dunne ijs’ te vinden waarover je het gesprek wil voeren. Vergelijk het met een huis bezichtigen in 45 minuten: je wilt niet alles zien, maar weten waar de risico’s en het potentieel zitten. Automatiseren mag, maar de verantwoordelijkheid blijft van jou. En als je eenmaal zegt: ‘ik geloof in jou’, blijf dan betrokken bij de onboarding en begeleiding. Kandidaten gaf hij mee eerst te bepalen waarvoor ze optimaliseren: geld, flexibiliteit of iets anders. ‘In de praktijk heeft ook de kandidaat vaak geen idee.’

Het verkeer naar je werkenbij-site verdwijnt

Bryan Peereboom, oprichter van AI Rebels, liet vervolgens in zijn bijdrage eerst 25 werkenbij-sites zien. ‘Stuk voor stuk vakwerk, met jarenlang bloed, zweet en tranen gebouwd.’ Maar ook allemaal gebaseerd op 1 aanname, zei hij: dat je de kandidaat naar je site lokt en daar overtuigt. Maar dat verkeer verdwijnt door LLM’s steeds meer. Hij noemde als voorbeeld websites van de overheid die 35% van hun verkeer kwijt zijn. ‘De intentie blijft hetzelfde, maar de route verandert.’

We hebben 20 jaar onze sites geoptimaliseerd voor 1 speler: Google. Nu komt daar Generative Engine Optimization (GEO) bij. Peereboom: ‘Als je 1 ding meeneemt vandaag: er volgt geen klik meer.’ In die zero click environment doorloopt een kandidaat wél 5 fasen binnen het taalmodel, tot en met de beslissing, legt hij uit. Een prompt als ‘zet salaris en thuiswerkbeleid van bedrijf X en Y naast elkaar’ levert direct een tabel, een samenvatting en een oordeel op, waar vroeger 8 tabbladen voor openstonden. ‘Sta je daar niet tussen, dan wordt het een lastige wedstrijd.’

Weg met de bullshitbingo

Termen als ‘dynamische werkcultuur’ en ‘marktconform salaris’? Volgens Peereboom zijn ze waardeloos voor de LLM’s. Taalmodellen draaien op kwantificeerbare data: een salarisbandbreedte, het opleidingsbudget per jaar, uitstroomcijfers, de techstack waarmee je werkt. En die informatie zit niet bij de websitebouwer of de marketeer, maar bij recruiters, die het gesprek met de hiring manager voeren. Daarnaast ben je een groot deel van de regie op je verhaal kwijt, omdat A.I. veel waarde hecht aan wat anderen over je schrijven. Een robuuste PR- en contentstrategie wordt zo een serieus onderdeel van je employer branding.

Wie nu aan de slag gaat, heeft nog een first mover advantage, legde Peereboom uit. ‘Maar er is geen aan-knop zoals bij een SEA-campagne.’ Hij waarschuwde ook voor te veel focus op de cost per hire: organisch verkeer naar jobboards droogt op, dus klikken worden schaarser. ‘Als je niet schrijft over hoe het is om bij jou te werken, verzint A.I. het. Of het vindt een forum of een review van 4 jaar geleden.’ Zijn tip voor morgen: vraag verschillende taalmodellen wat ze over jouw organisatie zeggen, en kijk door de ogen van de kandidaat welke bronnen ze gebruiken.

‘Een robuuste PR- en contentstrategie wordt serieus onderdeel van je employer branding.’

Zijn werkenbij-sites dan overbodig? Nee, antwoordde Peereboom duidelijk, op een vraag van Luijters. De wervingsmix blijft divers, maar er is een speler bijgekomen. Hij verwacht dat er volgend jaar rond juni meer zoekverkeer via taalmodellen loopt dan via Google, en dat smartphones en apps binnen 2 tot 3 jaar plaatsmaken voor apparaten met een AI-agent als standaard.

150.000 sollicitaties per jaar

Na de pauze volgde de praktijk. Daphne Olde Dubbelink van Hunkemöller vertelde samen met Fleur Melkert, medeoprichter van Equalture, hoe ze de werving voor de winkels hebben omgegooid. Hunkemöller bestaat sinds 1886 en heeft zo’n 700 winkels in 11 landen, goed voor ongeveer 150.000 (!) sollicitaties per jaar, van wie uiteindelijk zo’n 3.500 mensen ook daadwerkelijk worden aangenomen.

Daphne Olde Dubbelink: ‘Een kandidaat van vandaag is een klant van morgen.’

Eerder stuurden kandidaten daarvoor een cv en een video-interview in, die recruiters en store managers handmatig beoordeelden. Dat leidde tot subjectieve besluiten en mismatches, veel kandidaten haakten af bij de video en store managers verloren tijd. Het nieuwe proces moest daarom gebaseerd zijn op competenties en potentieel van de huidige medewerkers, een inclusieve en positieve candidate experience bieden en de winkels tijd teruggeven. En dat alles onder het mom van: ‘Een kandidaat van vandaag is een klant van morgen.’

Succes meten in je eigen populatie

Melkert legde uit dat werkervaring en opleiding slechte voorspellers van functiesucces zijn, terwijl cognitie en gedrag het juist goed doen. Maar wat succes voorspelt, verschilt per organisatie en per rol. Daarom speelde eerst een groot deel van de huidige medewerkers de gamified assessments van Equalture. Managers gaven aan wie goed presteerden, aangevuld met data zoals contractverlengingen en interne doorstroom.

‘Zie je geen verschil op een competentie, dan moet je die vooral niet uitvragen.’

Door zo top- en low performers te vergelijken, werd zichtbaar welke competenties echt (op termijn) het verschil maken. Bij de winkelmedewerkers bleek bijvoorbeeld de combinatie van hoge cognitieve flexibiliteit en openheid voor feedback een sterke voorspeller. ‘Zie je geen verschil op een competentie, dan moet je die vooral niet uitvragen.’

Store managers krijgen hun tijd terug

Een A.I.-assistent reageert nu direct via WhatsApp en stelt een paar basale vragen over minimumleeftijd, taal en beschikbaarheid. Daarna volgt het game-based assessment. Kandidaten met een hoge of gemiddelde fit plant de A.I.-assistent direct in voor een gesprek in de winkel.

Kandidaten zien hun fitscore niet, maar krijgen wel inzicht in hun eigen uitslag.

‘Op het moment dat de kandidaat in de winkel verschijnt, is dat nu de eerste keer dat een storemanager tijd aan de kandidaat besteedt’, aldus Olde Dubbelink. Kandidaten zien hun fitscore niet, maar krijgen wel inzicht in hun eigen uitslag. Ruim de helft geeft het proces 5 uit 5, 30% een 4. Daarnaast zegt 70% het proces nu leuk te vinden en 27% waardeert het dat ze op potentieel worden beoordeeld in plaats van op ervaring.

In Nederland daalde de time-to-hire door het nieuwe proces van 21 naar 11 dagen. Kandidaten met een hoge fit blijken bovendien langer te blijven dan kandidaten met een gemiddelde fit, en de productiviteit, gemeten in omzet per uur, steeg. In Duitsland werden door personeelstekort soms ook kandidaten met een lage fit aangenomen, simpelweg omdat de winkel anders dicht moest. Maar ook dat levert bruikbare data op, aldus Olde Dubbelink. De grootste uitdaging blijkt nu de interne verandering zelf. ‘We hebben store managers die al 20 jaar bij ons werken en op een gemiddelde werkdag nauwelijks een laptop openen.’

Ruim 2 keer zoveel intakes

Over naar de laatste keynote spreker van de dag, Jeroen Selten, die als Director Digital, E-commerce & CX bij RGF Staffing en Unique een thuiswedstrijd speelde. Zijn team bouwt technologie voor alle merken van de groep, in een markt met meer dan 20.000 uitzend- en recruitmentbureaus, dunne marges en steeds complexere wetgeving. Toch verdubbelde het aantal intakes de afgelopen 3 jaar ruimschoots, mede dankzij technologie, legde hij uit.

Uit analyses bleek dat intercedenten 60% van de tijd aan het woord zijn in een intake.

Hij nam zijn publiek ook live mee in een sollicitatiegesprek met Eva, de A.I.-voice assistant die het bureau tegenwoordig inzet. Omdat uit analyses bleek dat intercedenten in zo’n gesprek 60% van de tijd zelf aan het woord zijn om de rol en de opdrachtgever uit te leggen, is het nadrukkelijk een gesprek in 2 richtingen geworden. Daarna bundelde het systeem alle data, van het interview en eerdere gesprekken tot een eventueel cv, in een fit-evaluatie met een score, sterke punten en aandachtspunten.

Dat Selten in het interview had aangegeven graag met de helikopter te komen, viel het A.I.-systeem ook op. Met als advies aan de dienstdoend recruiter: ‘Wij gokken niet welke bron klopt. Check het zelf en bel desnoods de kandidaat.’ Video en transcript worden 30 dagen bewaard, persoonlijke gegevens zoals gezondheidsinformatie worden eruit gefilterd. De video helpt ook tegen fraude, legde Selten uit. Zo dienden zich al eens kandidaten aan bij wie een A.I.-stem vloeiend Engels sprak terwijl hun mond niet bewoog. Wie geen A.I.-gesprek wil, kan overigens ook nog altijd gewoon kiezen voor de traditionele route.

De geheime saus: Noa Brain

Het systeem draait nu als pilot bij 4 opdrachtgevers, vooral voor vacatures met hoge volumes. De doorlooptijd gaat van 4 dagen naar 1, met 4 uur als doel, legde Selten uit. En bijna de helft van de interviews vindt buiten kantoortijden plaats, terwijl het aantal gesproken kandidaten ruimschoots verdubbelde. Hij vertelde over een kandidaat zonder cv die toch werd voorgesteld bij UWV, omdat het gesprek overtuigde.

‘De technologie is het probleem niet meer. Het zit hem in change management.’

Het geheim zit volgens hem in Noa Brain: de kennis over opdrachtgevers die in de hoofden van recruiters zit en niet in het ATS. Door die vast te leggen, krijgen ook junioren die kennis nu mee, wat ook helpt tegen het hoge verloop onder intercedenten. ‘De technologie is het probleem niet meer. Het zit in change management.’ Zijn advies: wees selectief, rol gefaseerd uit en investeer veel tijd in gesprekken met je medewerkers over wat ze nodig hebben.

Wat de leden in 2027 gaat doen

In het afsluitende panelgesprek vertelden 4 RLN-leden welke keuzes ze voor volgend jaar willen maken. Lonneke Schagen (DHL Express) vertelde daarbij al in te zetten op A.I., chatbots en de games van Equalture, maar nog winst te zien in GEO en automatisering aan de achterkant. ‘Die informatie is er al, dus waarom vult iemand nog handmatig een startdatum in?’

Vlnr: Bjorn Luijters, Lonneke Schagen, Claire Willekens, Joost Bakker en Natasja Freijer

Claire Willekens (KVK) zoekt binnen de overheid uit waar A.I. wel en niet mag. Ook zij zegt te willen inzetten op GEO, een A.I.-chatbot aan het begin van het proces en het objectief zichtbaar maken van intern talent. Ze ziet ook een risico als eigen medewerkers zich niet ontwikkelen in A.I., zowel voor hun eigen loopbaan als voor het aantrekken van nieuw talent.

Wat ze hoopt dat een taalmodel over Schiphol vertelt? ‘Gewoon het echte verhaal.’

Joost Bakker (Bergman Clinics) dacht vooral aan wat je kunt doen met de tijd die automatisering oplevert: actiever de markt op, en meer werk maken van referrals. En Natasja Freijer (Royal Schiphol Group) vertelde haar team te willen inspireren zonder dat mensen zich bedreigd voelen. Samen met een interne A.I.-specialist gaat ze daarvoor in kaart brengen welke taken haar recruiters het minst leuk vinden, om die te automatiseren. Wat ze hoopt dat een taalmodel over Schiphol vertelt? ‘Gewoon het echte verhaal.’

Van recruiter naar talentadviseur

Opvallend was hoe de panelleden allemaal zagen dat hun rol verbreedt. Zo werden bij DHL zelfgebouwde processen zo succesvol dat ze nu naar Europa en de rest van de wereld gaan. Bij KVK draait het steeds meer om data en strategische personeelsplanning. Bij Schiphol is Freijer naast werving nu ook verantwoordelijk voor externe inhuur en sinds kort ook voor interne mobiliteit. Haar recruiters maken een jaarplan per doelgroep, schuiven aan bij MT-overleggen en kijken samen met HR-businesspartners naar capaciteit en de totale workforce.

Het deed Luijters tevreden concluderen dat ‘er nooit meer momentum is geweest om aan de directietafel uit te leggen waarom dit alles zo belangrijk is.’ Al voegde hij er ook meteen wat stichtelijke woorden aan toe, en riep hij de aanwezige recruiters ook op om op hun eigen functioneren te reflecteren. En niet alleen door eens wat vaker in de spiegel te kijken. ‘Los van dat je je eigen vlees keurt, is het goed om dat ook aan je kandidaten te vragen, en liefst ook aan je hiring managers.’ Of, aan je collega’s, waar op de afsluitende borrel gelukkig genoeg gelegenheid voor was.

Lees ook

Gerelateerde berichten

Alle artikelen
placeholder Waarom LLM’s jouw vacatures negeren: de 5 A.I.-beslisfactoren voor employer branding

Nu kandidaten zoeken via LLM's, is het niet meer genoeg dat Google je werkenbij-site weet te vinden. Maar wat moet je doen om door A.I. genoemd te worden als goede werkgever? Bryan Peereboom (AI Rebels) noemt 5 belangrijke factoren.

Werf& gastredacteur Werf& gastredacteur Lees artikel
placeholder Amsterdam een IT-stad? Nee, joh, veel eerder een HR-stad

Amsterdam profileert zich graag als een IT-stad. Maar wie naar de vacatures kijkt, ziet dat het eerder een HR-stad is (en ook wel een stad voor consultants).

Peter Boerman Peter Boerman Lees artikel
placeholder Kaarten van Koen (26): Hoe zorg je voor consistentie in de hele organisatie?

Hiring managers vinden vaak dat hun afdeling zó uniek is dat een standaard proces echt niet past. Maar 'inconsistentie ondermijnt alles', zegt Koen Roozen. Hoe kun je volgens hem voor de hele organisatie hetzelfde proces afdwingen, met ruimte voor maatwerk?

Koen Roozen Koen Roozen Lees artikel

Altijd op de hoogte van de ontwikkelingen op de arbeidsmarkt?

Meld je aan voor onze nieuwsbrief en ontvang de laatste updates, nieuws en uitnodigingen voor onze evenementen.