We investeren als recruiters veel tijd in talentpools. Bouwen databases op. Houden contact met kandidaten. Sturen af en toe een berichtje. Zorgen ervoor dat mensen ons kennen wanneer er ooit een vacature ontstaat. Daar is op zich niets mis mee. Maar hoe langer ik in executive search werk, hoe meer ik me afvraag of we talentpools en relaties niet veel te vaak met elkaar verwarren. Want een naam in een database is nog geen relatie. En een kandidaat die ooit interesse toonde, ken je daarom nog niet.
Een naam in een database is nog geen relatie.
Misschien is dat ook niet zo vreemd. De meeste searches beginnen op het moment dat er een vacature ontstaat. Er is een probleem en dus moet er een oplossing komen. We maken een profiel op, zoeken kandidaten, plannen gesprekken en proberen in enkele weken tijd te begrijpen wie iemand is en of die persoon echt bij een organisatie past. Dat is hoe recruitment vandaag werkt. Maar is dat ook het beste moment om iemand echt te leren kennen? Ik begin daar steeds meer aan te twijfelen.
Lees dit artikel volledig
Word lid van Werf& voor onbeperkte toegang tot alle artikelen, onderzoeken en exclusieve inzichten over de arbeidsmarkt.
Geen verplichtingen Opzegbaar per direct Veilig betalen