Er is veel te doen over toxisch leiderschap. Ja, ik kijk ook wel eens naar Vandaag Inside, en ja, ook daar ging het recent weer eens over Matthijs van Nieuwkerk en de angstcultuur die hij creëerde. Maar laten we eerlijk zijn: Matthijs is geen uitzondering. De toxische leider is overal. Niet omdat we ze willen, maar omdat we ze – keer op keer – zélf aanstellen.
Hoe kan dat? Simpel: omdat we verliefd worden op hun charisma. Op hun indrukwekkende cv. Op hun ‘resultaten’. Totdat die resultaten plots uitblijven en de collateral damage zichtbaar wordt: uitgebluste teams, angstculturen en een torenhoge uitstroom. Maar hier komt de echte pijnlijke vraag: wat als jij, als recruiter of als hiring manager, diegene bent die deze leiders binnenhaalt?
In ons streven naar sterke leiders verwarren we vaak dominantie met daadkracht en arrogantie met expertise.
We worden geconditioneerd om ‘sterke leiders’ te zoeken: visionair, gedreven, veeleisend. Maar in dat streven verwarren we vaak dominantie met daadkracht en arrogantie met expertise. Toxische leiders schitteren in interviews. Ze zeggen exact wat je wilt horen. Ze lezen de kamer, spelen in op je verlangens en projecteren een beeld van succes. En dus geven we ze de baan. Niet omdat ze de beste keuze zijn, maar omdat ze de beste illusie weten te verkopen.
Lees dit artikel volledig
Word lid van Werf& voor onbeperkte toegang tot alle artikelen, onderzoeken en exclusieve inzichten over de arbeidsmarkt.
Geen verplichtingen Opzegbaar per direct Veilig betalen