Deze week hoorde ik een HR-manager zeggen: ‘Ik ben een beetje old skool, maar hier werkt dat prima.’ Ik keek daar toch wel van op. Stel je een financieel directeur voor die zegt niets te hebben met actuele cijfers. Of een IT-manager die beveiligingsupdates een hype vindt. Daar stellen we vragen bij. Bij HR niet. Daar noemen we het: ervaring.
Old skool klinkt sympathiek. Een platenspeler. Een leren voetbal. Teletekst.
‘Ik doe dit al 25 jaar zo.’ Dat kan 2 dingen betekenen. Het kan betekenen dat je 25 jaar hebt bijgeleerd. Of dat je 1 jaar ervaring 24 keer hebt herhaald. Old skool klinkt sympathiek. Een platenspeler. Een leren voetbal. Teletekst. Maar hier gaat het over mensen, loopbanen en kansen. Dan verdient je werkwijze meer onderbouwing dan je datum van indiensttreding.

Procedure geslaagd. Kandidaat verdwenen
Want wat betekent old skool in de praktijk vaak? De vacaturetekst moet eerst langs 3 mensen. En zodra de sollicitanten binnenkomen, wil je eerst nog eens 2 gesprekken, een assessment en een handtekening van iemand die op vakantie is. De kandidaat tekent ondertussen ergens anders. ‘Blijkbaar toch niet zo gemotiveerd’, zeggen jullie. Heerlijk vak. Zelfs als óns proces te langzaam is, maken we daar een tekortkoming van de kandidaat van. We verliezen geen mensen. We filteren ze. Op geduld, vermoedelijk.
‘Zelfs als óns proces te langzaam is, maken we daar een tekortkoming van de kandidaat van…’
‘Onze procedure werkt prima.’ Voor wie precies? De kandidaat die weken moet wachten? De manager die diensten probeert op te vullen? Of de commissie die het formulier heeft goedgekeurd? Alle vinkjes groen. Alleen niemand aangenomen. Geen klachten. Wel vertrokken. De sollicitant trekt zich terug. De medewerker houdt zijn ideeën voor zich. De manager regelt het zelf. De beste kracht vertrekt. Aan de vergadertafel blijft het rustig. ‘Kijk, weinig klachten.’
Stilte is nog geen tevredenheid
Stilte lezen we graag als tevredenheid. Maar wie afhaakt, komt meestal niet meer uitleggen waarom. Zo kan een werkwijze jarenlang overeind blijven dankzij de mensen die er niets meer over zeggen. De ene heeft het opgegeven. De ander heeft ontslag genomen. In de notulen staat dat er geen bijzonderheden zijn. En wij recruiters? We mopperen op behoudend HR en sturen vervolgens braaf de zesde herinnering voor feedback.

Een werkwijze kan jarenlang overeind blijven dankzij de mensen die er niets meer over zeggen.
We zijn handig geworden in het doorgeven van vertraging. ‘Zo werkt het hier nu eenmaal.’ ‘Het ligt bij de manager.’ ‘HR moet nog even kijken.’ ‘Ja, ik wacht ook op een reactie.’ Allemaal mogelijk waar. Alleen: de kandidaat schiet er niets mee op. Dus recruiter, vraag dóór. Vraag waarom die extra gespreksronde nodig is. Wat we hopen te ontdekken dat we de vorige 2 keer hebben gemist. Hoeveel kandidaten we willen verliezen om intern niemand op te hoeven jagen?
Ook ervaring moet getoetst
En wat kost een maand zonder medewerker? Aan overwerk, gemiste omzet en werkdruk? Als we dat niet weten, hoe weten we dan dat onze procedure goed werkt? Je onderbuik mag ook best op functioneringsgesprek. Natuurlijk, ervaring heeft waarde. Een ervaren HR-professional kent de organisatie, herkent patronen en durft moeilijke gesprekken te voeren. Maar ook ervaring moet worden getoetst.
Je onderbuik mag ook best op functioneringsgesprek.
‘Ik zie meteen of iemand past.’ Ik geloof het graag. Maar hoe vaak controleer je achteraf of je gelijk had? De kandidaat die jij afwees en elders uitblinkt, staat zelden in je evaluatie. Zo kan je onderbuik 25 jaar een uitstekende reputatie houden zonder ooit behoorlijk te zijn beoordeeld. Daar zou HR toch een formulier voor moeten hebben.
Wanneer ben je zelf aan de beurt?
Je hoeft niet achter iedere trend of A.I.-tool aan te rennen. Maar je moet wél kunnen uitleggen waarom jouw aanpak vandaag werkt. Wat je hebt aangepast, afgeleerd of opnieuw bekeken. HR verwacht dat alle medewerkers leren, leidinggevenden groeien en teams veranderen. Dan mag er best een vraag terug gesteld: wat doe jij eigenlijk zelf vandaag beter dan je 5 jaar geleden deed?

Pagina 101 ververst zichzelf elke dag. Jij ook?
En wie mag jou vertellen wat beter kan? De medewerker die je beoordeelt? De kandidaat die je afwijst? De recruiter die op jouw akkoord wacht? Maak dat gesprek net zo vanzelfsprekend als het ontwikkelgesprek van de rest. Liever old skool? Prima. Maar ook pagina 101 ververst zichzelf elke dag. Jij ook?
Over de auteur

Na jaren als recruiter en ondernemer – onder meer met Strictly People, dat hij in 2022 verkocht – adviseert en traint Wim van den Nobelen (Tilburg, 1969) nu recruitment- en detacheringsbureaus over groei en ontwikkeling. Hij is schrijver van Van recruiter naar ondernemer, waarin hij zijn ervaringen deelt, en natuurlijk van Wim op woensdag, met ruim 300 blogs over het recruitmentvak.
Daarnaast geeft hij trainingen (Van recruiter naar topondernemer) en is hij Managing Director van Motiview, een innovatieve tool die motivatie van kandidaten meet met videoanalyse en succesvolle hires voorspelbaar maakt.
Lees ook
- Alle Wim op Woensdagen
Bron foto teletekst: Nationaal Archief, inkleuring door A.I.