Ida de Kock (Applied Medical): ‘Wees niet bang als recruiter, pak gewoon je rol’

Applied Medical is een van die organisaties die veel mensen ergens wel kennen, maar weinigen echt op het netvlies hebben. Het in 1987 opgerichte, door een Libanese familie geleide Amerikaanse medtech-bedrijf nam 20 jaar geleden zijn intrek in Amersfoort en produceert er sindsdien talloze medische instrumenten – volledig verticaal geïntegreerd, van ontwerp tot levering aan ziekenhuizen. Het bedrijf met zo’n 1.100 medewerkers in Europa heeft een sterk eigen karakter, maar geen naam die vanzelf voor de deur staat van schoolverlaters en technici.

podcast ida de kock applied medical

Precies daar ligt de uitdaging die Ida de Kock er aantrof. Haar rol als Talent Attraction Strategist is bewust neergezet als een schakelrol, vertelt ze in de nieuwste aflevering van de Monkey Rock–podcast, van Tjesca Honnef-Kuytenbrouwer (EN HR solutions) en Geert-Jan Waasdorp (Intelligence Group). Ze verbindt er nu talent acquisition, employer branding, corporate communicatie en de business met elkaar. Waar haar collega’s de dagelijkse werving draaiende houden, richt zij zich op de structurele vraag: hoe zorgen we ervoor dat de juiste mensen Applied Medical überhaupt weten te vínden – en dan ook nog eens willen kómen?

Van Heineken tot Rituals

Na 15 jaar in het recruitmentvak – bij merken als Heineken, Vattenfall, De Bijenkorf, Action en Rituals – heeft Ida de Kock nu bewust gekozen voor een rol die verder gaat dan het vullen van vacatures, stelt ze. Voor de technische doelgroepen – onderhoudsmonteurs, operationele specialisten, medewerkers voor het unieke sterilisatiecentrum – werkt de standaardbenadering van online campagnes eenvoudigweg niet. De vinger op de zere plek: duizenden euro’s campagnebudget leveren geen resultaat als de doelgroep schaars is of zelfs niet bestaat op de arbeidsmarkt. De oplossing ligt dan niet in meer budget, maar in een andere aanpak.

‘Als de doelgroep schaars is, ligt de oplossing niet in meer budget, maar in een andere aanpak.’

Applied Medical heeft daar bewust op ingezet door een afdeling community relations in te richten die externe relaties opbouwt met stichtingen, lokale bedrijven en onderwijsinstellingen. De Kock haakte daar direct op aan. Ze benaderde scholen en ontdekte dat ROC Midden Nederland inmiddels een projectmanager heeft die specifiek het bedrijfsleven verbindt met opleidingen – iemand die de snelheid en taal van het bedrijfsleven begrijpt. ‘We worden inmiddels ook gevraagd om seminars te hosten. Het is een heel natuurlijke samenwerking geworden – en dat begon gewoon met bellen en binnenstappen.’

Meer mbo-waardering

Het resultaat: een groeiend netwerk van stagiairs, bedrijfsbezoeken en structurele contacten met technische opleidingen. Niet spectaculair op de korte termijn, maar strategisch onmisbaar voor de jaren die komen. Zeker nu mbo-technici steeds schaarser worden. En bij Applied Medical lopen al heel wat mbo-geschoolde medewerkers rond die door hun specialistische kennis volstrekt onmisbaar zijn voor de organisatie – maar die dat zelf nauwelijks beseffen. Sterker nog: sommigen voelen bijna schaamte omdat ze geen formele opleiding hebben afgemaakt en eerder zijn ‘ingerold’ in hun vak.

‘Als ik een issue heb, weet ik altijd wie ik ga bellen – en dat zijn altijd deze jongens.’

Ida de Kock wil dat idee graag veranderen. Ze gelooft dat het mbo niet alleen in de praktijk, maar ook in zelfperceptie meer waardering verdient. Dat begint bij recruiters en werkgevers die actief het verhaal vertellen: jouw kennis is waardevol, jouw praktische instelling is een troef, en jij bent precies wat wij zoeken. In een arbeidsmarkt die steeds meer draait om schaars technisch vakmanschap, is dat geen sentiment – het is strategie, zegt ze. ‘Ik zou ze zo graag die tools willen geven: besef je hoe waardevol je eigenlijk bent? Want als ik een issue heb, weet ik altijd wie ik ga bellen – en dat zijn altijd deze jongens.’

Data als hefboom 

Een toekomstbestendige recruitmentstrategie bouw je niet op gevoel. De Kock gebruikt bij Applied Medical data bewust als middel om het juiste gesprek te voeren – ook als zo’n gesprek ongemakkelijk is. Bijvoorbeeld om het te hebben over intern opleiden als alternatief voor vruchteloos achter schaarse kandidaten aanjagen: wie je niet kunt vinden, moet je zelf ontwikkelen. Zou ze ongelimiteerd budget hebben, zou ze het steken in doelgroeponderzoek: begrijpen wat mensen beweegt, wat hun drijfveren zijn en wat Applied Medical voor hen kan betekenen. Want zonder dat fundament blijven campagnes schieten met hagel.

Een van de rode draden in haar visie op het recruitmentvak is de oproep aan recruiters om hun rol volledig te pakken. Recruitment is een serieus vak, en dat vraagt om een houding waarbij je de hiring manager niet alleen bedient, maar ook begeleidt, adviseert en soms tegengas geeft. Als een manager zegt: ik kan geen mensen vinden, zou de eerste vraag volgens haar niet moeten zijn: hoeveel budget wil je erbij?, maar : wat zien we eigenlijk in het systeem, en kloppen onze aannames nog? ‘Als je goede argumenten hebt om nee te zeggen, dan zie ik geen probleem. Wees niet bang, pak je rol – want je bent als recruiter zo waardevol.’

‘Wees niet bang, pak je rol – want je bent als recruiter zo waardevol.’

Employer branding mag daarin volgens haar ook niet louter een creatief feestje zijn. Ze is helder: de échte waarde van employer branding zit in de aantoonbare impact op de business – in gevulde vacatures, verlaagde time-to-hire, en kwalitatief betere matches. Dat is het verhaal waarmee je naar de directie gaat. En dat is het verhaal waarmee je budget vrijmaakt voor de lange termijn.

De 5 takeaways

Wat waren de belangrijkste inzichten uit de Monkey Rock-podcast met  Ida de Kock, Talent Attraction Strategist bij Applied Medical in Amersfoort?

#1. Schoolrelaties als krachtige recruitment-pijplijn

Voor technische doelgroepen die schaars of nauwelijks vindbaar zijn via online kanalen, zijn langdurige samenwerkingen met mbo-scholen en universiteiten geen nice-to-have maar de enige structurele oplossing. ‘We worden nu gevraagd om seminars te hosten – het is een heel natuurlijke samenwerking geworden, en dat begon gewoon met bellen en binnenstappen.’

#2. Gebruik data voor strategische conversatie 

Als campagnes structureel niet werken, bieden cijfers over doorlooptijd, bereik en kosten het fundament om het gesprek met de directie te verschuiven van ‘meer budget’ naar ‘een andere aanpak’ – inclusief het bespreekbaar maken van intern opleiden. ‘We hebben duizenden euro’s in campagnes gestopt. Het werkt niet. Dus wat zouden we dan wél kunnen doen? Het advies ligt dan op het opbouwen van duurzame relaties met scholen.’

#3. Een goede recruiter zegt soms nee 

Recruitment is een serieus vak en vraagt om recruiters die de hiring manager niet alleen bedienen maar ook durven adviseren, tegengas geven en de regie pakken – want juist dat is waar de echte toegevoegde waarde zit. ‘Wees gewoon niet bang, doe het – pak je rol, pak je rol. Want als recruiter heb je gewoon die kennis en mag je die ook inzetten.’

#4. Mbo-talent verdient meer erkenning

De praktisch opgeleide specialist die zichzelf onderschat, is een van de meest waardevolle maar ook meest over het hoofd geziene doelgroepen – en recruiters en werkgevers die dat actief benoemen en vieren, bouwen aan een loyale en duurzame talentbasis. ‘Ik zou ze zo graag die tools willen geven: besef je hoe waardevol je eigenlijk bent? Als ik een issue heb, weet ik altijd wie ik ga bellen – en dat zijn altijd deze jongens.’

#5. Employer branding? Alleen als het aantoonbare impact levert

Mooie campagnes en creatieve content zijn slechts het zichtbare deel van employer branding; de echte waarde zit in de meetbare impact op de business – en alleen mét die cijfers krijg je als recruitment-professional een stem aan de directietafel.'”Ga je er echt voor zorgen dat je impact hebt op de business en dat je dat ook aantoont? Daarmee kun je naar de directie en daarmee krijg je budget vrij.’

Lees en luister ook:

Claudia van Triest (Nedap): ‘We moeten mensen niet alleen zoeken, maar ook maken’

Soms kom je organisaties tegen waar de traditionele wetten van de corporate wereld net even anders werken. Het Twentse techbedrijf Nedap is daarvan een schoolvoorbeeld. ‘Bij Nedap is recruitment eerder begonnen dan HR’, vertelt Claudia van Triest, Team Captain Recruitment en HR Ops, in de nieuwste aflevering van de Monkey Rock–podcast, gepresenteerd door Tjesca Honnef-Kuytenbrouwer (EN HR solutions) en Geert-Jan Waasdorp (Intelligence Group). In Groenlo is de focus op werving dan ook de basis voor een cultuur waarin impact maken centraal staat. ‘Dat is waar we het verschil maken’, zegt ze.

‘Ik krijg er energie van als ik zie dat mensen best op mijn stoel zouden willen zitten.’

De rode draad in de carrière van Van Triest? Bouwen. Niet alleen aan teams en efficiënte processen, maar vooral aan de geloofwaardigheid van het vak. Bij Nedap stuurt ze een team aan dat jaarlijks zo’n 200 vacatures vervult, inclusief stages. ‘De term Team Captain past mij goed; je staat niet boven je mensen, maar zorgt dat het team succesvol kan zijn en kan groeien in hun vakmanschap’, aldus de Manager Talent Acquisition en HR Ops. ‘Ik krijg er zelf energie van als ik mensen zich kan laten ontwikkelen en als ik zie dat mensen best op mijn stoel zouden willen zitten.’

Mensen maken, geen klonen

Een van de meest opvallende verschuivingen die Van Triest heeft doorgevoerd, is de transformatie van de traditionele recruiter naar de ‘recruitment businesspartner’. Het doel is om echt een sparringpartner te zijn voor de business. ‘We zijn echt wel medioren en senioren die goed weten wat ze moeten uitvragen in de business. En het is niet u vraagt, wij draaien. Ze denken echt mee.’ In de huidige krappe tech-arbeidsmarkt is dat essentieel, aldus Van Triest. ‘We moeten mensen maken’, stelt ze resoluut. Dat betekent ook: minder kijken naar functietitels en meer naar potentieel, leervermogen en aanpalende skills.

‘We zoeken niet exact dezelfde medewerker die net weg is gegaan.’

Die focus op skill-based hiring vraagt om lef van de hiring manager. Van Triest ziet het als de taak van de businesspartner om managers uit hun comfortzone te trekken en te voorkomen dat zij ‘klonen’ van zichzelf aannemen. Door in gesprek te blijven over de organisatiestrategie en de benodigde impact, lukt het volgens haar om de juiste mensen op de juiste plek te krijgen. ‘Het is bij ons dus niet alleen: we zoeken een developer. We laten ook meteen zien aan welke oplossing je gaat bijdragen en waar je dus impact gaat leveren.’

A.I. en de menselijke maat

Hoewel data en A.I. belangrijker worden, blijft Van Triest trouw aan haar intuïtie. Bij de stelling of recruitment datagedreven wordt of mensenwerk blijft, kiest ze voor dat laatste. ‘Data helpen enorm om betere keuzes te maken, en onderbuikgevoel vind ik soms een wat negatieve lading hebben. Maar het blijft mensenwerk waar een stuk ervaring en intuïtie bij horen’, legt ze uit. Nedap experimenteert overigens wel volop met A.I. aan de voorkant, bijvoorbeeld voor sourcing en geotargeting om de vindbaarheid van de doelgroep te vergroten. ‘Zodat we vindbaar zijn vanuit bijvoorbeeld chats.’

‘Recruitment blijft mensenwerk, waar een stuk ervaring en intuïtie bij horen.’

In haar visie naar 2030 ziet ze de candidate experience en de employee experience steeds meer samensmelten tot één integrale employee journey. De nieuwe website van Nedap is hier al op ingericht: kandidaten kunnen er reageren op ‘solutions’ en direct zien welke maatschappelijke impact ze gaan bijdragen.

Beeld van de werkenbij-site van Nedap

Droom: open ecosysteem

Gevraagd naar wat ze zou doen met een ongelimiteerd budget, kiest Van Triest voor het bouwen van een future proof talent ecosystem: een open ecosysteem waarin vast personeel, freelancers en misschien zelfs wel externe partners samenkomen op basis van skills en potenties in plaats van contractvormen. Geholpen door A.I. voor de perfecte match, maar altijd met de focus op de impact die de organisatie wil maken.

‘Zorg voor die verbinding met de business, begrijp wat er speelt en laat daarmee je waarde zien.’

In de tussentijd blijft ze bouwen, zowel aan haar team als aan haar eigen inspiratie. Die haalt ze uit gesprekken met mensen en experts in de markt. ‘Zorg voor die verbinding met de business, begrijp wat er speelt en laat daarmee je waarde zien’, is dan ook haar belangrijkste tip voor vakgenoten.

De 5 takeaways

Wat waren de belangrijkste inzichten uit de Monkey Rock-podcast met Claudia van Triest, Team Captain Recruitment bij Nedap?

#1. Recruitment als strategische frontlinie

Bij Nedap startte recruitment vóór HR, wat onderstreept dat werving er direct verbonden is met de business-strategie en cultuur.

#2. Van recruiter naar businesspartner

Zorg dat je een sparringpartner bent voor de business en durf hiring managers uit hun comfortzone te trekken om verder te kijken dan ‘de kloon’.

#3. Mensen ‘maken’ door te kijken naar skills

Focus op potentieel en leervermogen in plaats van alleen op exacte functietitels om toekomstige vacatures duurzaam in te vullen.

#4. Balans tussen A.I. en intuïtie

Gebruik A.I. voor efficiëntie en marktinzicht, maar vertrouw op menselijke intuïtie en ervaring voor de uiteindelijke match.

#5. Streef naar integraal talent-ecosysteem

Kijk verder dan vaste contracten en focus op een mix van skills en samenwerkingsvormen om als organisatie flexibel impact te maken.

Lees en luister ook:

Jasper Keijner (VDK Groep): ‘Alleen recruiten voor nu, niet voor de toekomst, dat is zo zonde’

Meer dan 7.000 technische vakmensen telt de VDK Groep inmiddels, verdeeld over ruim 150 bedrijven, goed voor een omzet van zo’n 2 miljard euro per jaar. Ook mogen ze er elk jaar zo’n 8.000 sollicitanten tegemoet zien. En toch… hebben ze nog steeds een personeelstekort, vertelt manager recruitment Jasper Keijner in de nieuwste aflevering van de Monkey Rock–podcast, gepresenteerd door Tjesca Honnef-Kuytenbrouwer (EN HR solutions) en Geert-Jan Waasdorp (Intelligence Group). ‘Hoe sneller wij groeien, hoe kleiner de doelgroep immers wordt.’

‘Hoe sneller wij groeien, hoe kleiner de doelgroep wordt.’

De VDK Groep heeft de ambitie om marktleider te worden in de installatietechniek. Maar in een eindige vijver aan talent wordt die zoektocht steeds een grotere uitdaging, aldus Keijner. Want als je (straks) marktleider bent en als zodanig al een significante fractie van alle monteurs, werkvoorbereiders en projectleiders in Nederland in dienst hebt, wordt het werven van nieuwe mensen natuurlijk alleen maar moeilijker. ‘Wij gaan dit daarom aanpakken als waren het hoogopgeleide ict’ers – want dit segment is minstens zo waardevol en minstens zo schaars.’

Veranderen van de perceptie

Toen Keijner anderhalf jaar geleden bij VDK Groep begon, was recruitment er nog volledig decentraal georganiseerd: elk van de aangesloten 150 bedrijven deed het nog helemaal zelf. Zijn opdracht was dan ook helder: zorg voor centrale facilitering, zonder de lokale autonomie te breken. Dat klinkt op het eerste gezicht misschien eenvoudiger dan het in de praktijk is, aldus Keijner. De eerste stap was dan ook dat hij de behoeften per regio ging ophalen, daar FTE’s op te plotten en vervolgens een team van recruiters op te bouwen. Inmiddels werkt hij met 15 recruiters, verdeeld over 3 regio’s, en 2 stagiairs.

‘De business is geen specialist, die heeft gewoon mensen nodig.’

De echte uitdaging zat evenwel niet in het optuigen van het team, maar in het veranderen van de perceptie, vertelt hij. In de installatiebranche wordt recruitment traditioneel gezien als iemand die vacatures vult. Jasper Keijer stuurde echter aan op iets fundamenteel anders: recruitment als businesspartner, als proceseigenaar. Dat betekent dat een bedrijfsdirecteur die belt met een openstaande vacature voor een werkvoorbereider, eerst een reeks scherpe vragen krijgt – over wat de functie uniek maakt, wat het onderscheidend vermogen van het bedrijf is en hoe ze de kandidaat in de markt willen positioneren.

Dat was voor heel wat directeuren best even wennen, geeft Keijner aan. ‘Je hebt eigenlijk 3 mogelijke vertrekpunten: vacatures vervullen, eigenaar worden van het proces, en de brug zijn van de arbeidsmarkt naar de operatie – want de business is geen specialist, die heeft gewoon mensen nodig.’

Referral als bron

De erkenning dat mensen voor de installatietechniek tot de meest schaarse doelgroepen behoren, dwingt de VDK Groep inmiddels ook tot een bredere strategie: naast het werven van beschikbaar talent, ook actief mensen ‘maken’. Dat vertaalt zich in een convenant met het Werkgeversservicepunt voor zij-instromers en omscholers, én in het serieus nemen van interne mobiliteit. Inmiddels wordt 7% van de vacatures al ingevuld door mensen die van het ene naar het andere bedrijf binnen de groep overstappen.

Een van de meest concrete succesverhalen in het gesprek is het referralprogramma. Met beloningen van 2.500 euro netto bij aanname en nog eens 1.500 euro bij het doorlopen van de proeftijd, levert het programma inmiddels 15 tot 20% van alle vacaturevervullingen, vertelt Keijner. Dat is geen toeval: de financiering loopt deels via de groep zodat lokale bedrijven geen reden meer hebben om niet mee te doen, en het wordt via intranet, events en promotionele win-acties stelselmatig onder de aandacht gebracht.

Referral levert inmiddels 15 tot 20% van alle vervullingen van vacatures.

Maar Keijner heeft wel geleerd: blijf herhalen. Een referralprogramma werkt niet vanzelf. Het vraagt om structurele aandacht, enthousiaste ambassadeurs in het directe contact tussen recruiter en bedrijf, en een aanbod dat voor medewerkers echt de moeite waard is. Dat laatste is geen detail – het is de voorwaarde.

Luister niet naar jezelf

Als het gaat over zelfkennis en aannames, benoemt Keijner in het gesprek iets dat veel recruiters en marketingteams herkennen maar zelden durven toegeven: je denkt te weten wat jouw doelgroep wil, maar je hebt het ze eigenlijk nooit gevraagd. Bij VDK Groep is daar dus bewust wél een structuur voor ingericht: de Raad van Techniek, een adviesgroep van 10 monteurs, werkvoorbereiders en projectleiders, die campagne-ideeën en content toetst voordat ze de markt ingaan.

‘Als je goed naar de doelgroep luistert, lost de helft van de problemen zichzelf op.’

Het resultaat is soms pijnlijk eerlijk – een idee met een pisbak dat intern als grappig werd ervaren, sneuvelde direct – maar ook waardevol: een initiatief waarbij medewerkers hun busjes mochten voorzien van VDK-branding werd enthousiast omarmd. Zo bouw je aan draagvlak en authenticiteit tegelijk. ‘Je moet niet naar jezelf luisteren – je moet het de doelgroep vragen. Als je goed naar ze luistert, lost de helft van de problemen zichzelf op.’

Employer branding op de bouwplaats 

Voor de vakmensen die de VDK Groep zoekt, werkt online zichtbaarheid maar beperkt. Een groot deel van de doelgroep is digitaal nauwelijks aanwezig – geen LinkedIn, geen actief cv in een databank. Jasper Keijner pleit dan ook voor een meer gelaagde aanpak: branding op groepsniveau, doelgroepgerichte communicatie en vacature-activaties – maar altijd aangevuld met fysieke aanwezigheid. Want de krachtigste ambassadeur is uiteindelijk een monteur die op de bouwplaats tegen een collega zegt: bij ons zit het goed, kom erbij.

‘Alleen maar recruiten voor nu, en niet voor de toekomst, dat is zo zonde.’

Om voor de langere termijn te kunnen sturen, bouwt VDK Groep ook actief aan een centrale talentpool. Met 8.000 sollicitanten per jaar als instroom en een centraal ATS als ruggengraat, werken stagiairs aan het activeren en warmhouden van die pool. Een bijzonder initiatief dat daarin opvalt: de letter of intent. Is er nu een goede kandidaat, maar nog geen plek, legt recruitment alvast alles vast – salaris, arbeidsvoorwaarden, intentie -, en verzilvert dat binnen 2 tot 4 maanden. ‘Alleen maar recruiten voor nu, niet voor de toekomst, dat is zo zonde. Zet bewust focus op die talentpool: alles wat binnenkomt wordt geplot, warm gehouden en geactiveerd.’

De 5 takeaways

Wat waren de belangrijkste inzichten uit de Monkey Rock-podcast met Jasper Keijner, manager recruitment bij de VDK Groep?

#1. Pak het proceseigenaarschap

Duurzame recruitmentresultaten beginnen bij recruitment dat niet alleen vacatures vult, maar het volledige wervingsproces begeleidt, de business scherp houdt op onderscheidend vermogen en intern eerst kijkt voordat extern wordt geworven. ‘Je hebt 3 vertrekpunten: vacatures vervullen, eigenaar worden van het proces, en de brug zijn van de arbeidsmarkt naar de operatie – dat zijn 3 totaal verschillende disciplines.’

#2. Bouw referral met substantiële beloningen 

Een referralprogramma met serieuze financiële prikkels, ingebed in de reguliere communicatie en actief gepromoot via contactmomenten tussen recruiters en bedrijven, is een van de krachtigste instrumenten om structureel 15 tot 20% van vacatures te vullen. ‘Het is ook een beetje wasmiddelreclame: blijf herhalen, blijf herhalen en blijf herhalen – dan gaat het werken.’

#3. Vraag je doelgroep wat echt werkt

De beste campagnes en employer branding-initiatieven ontstaan niet achter een bureau, maar in gesprek met de mensen die je wilt bereiken – een structurele klankbordgroep vanuit de doelgroep voorkomt aannames, vergroot de relevantie en bouwt direct draagvlak. ‘Je moet niet naar jezelf luisteren, je moet vragen naar de doelgroep. Als je goed naar ze luistert, lost de helft van de problemen zichzelf op.’

#4. Employer branding voor vaklui: ook in de werkbus

Voor doelgroepen die digitaal nauwelijks vindbaar zijn, is fysieke aanwezigheid – op de bouwplaats, bij evenementen, via collega’s die anderen enthousiasmeren – minstens zo effectief als online campagnes, en soms veel geloofwaardiger. ‘De essentie is gewoon een monteur die tegen een andere monteur op een bouwplaats zegt: wij hebben mooie banen. Dat is de krachtigste vorm van employer branding die er is.’

#5. Maak mensen als de markt ze niet levert

Wie alleen werft op beschikbaar talent in een krapper wordende markt, loopt structureel achter de feiten aan. Een duurzame strategie combineert actief talentpoolbeheer, interne mobiliteit en het opleiden van zij-instromers om ook op de lange termijn voldoende mensen te hebben. ‘Alleen recruiten voor nu, en niet recruiten voor de toekomst, dat is zo zonde. Zet bewust focus op die talentpool en houd die warm, want die mensen heb je straks keihard nodig.’

Lees en luister ook:

Over het Wereldteam dat de perceptie moet kantelen van werken in de Transport en Logistiek

Vraag mensen wat werken in transport en logistiek inhoudt en het antwoord gaat bijna altijd over: vrachtwagenchauffeurs. En dat terwijl de sector juist ook werk biedt aan IT’ers, monteurs, planners, HR-specialisten en communicatiemensen. Met de campagne ‘Wereldteam’ maken STL en SteamTalmark die breedte aan functies zichtbaar en kantelen ze de perceptie van een individuele naar een collectieve sector. Een podcast over de totstandkoming, de strategie en de eerste resultaten.

Aanleiding voor de sectorcampagne was een onderzoek waaruit bleek dat het beeld van mensen buíten de sector niet overeenkomt met het beeld van mensen dáárbinnen. ‘We bereikten met onze wervingscampagnes vooral de mensen die de sector al een warm hart toedroegen’, vertelt Melissa Knape, marketing & communicatiemanager bij het Sectorinstituut Transport en Logistiek (STL), in een recente podcast van Werf&. Een grote groep potentieel talent bleef daardoor buiten schot – genoeg aanleiding om te investeren in een brede sectorale arbeidsmarktcampagne, aldus STL-communicatiestrateeg Swen Bakkes.

Wereldteam

De doelstelling is om het onjuiste beeld van transport en logistiek als een individuele sector gericht om te draaien naar dat van een sociale sector met veel mogelijkheden. Uit onderzoek bleek ook dat mensen binnen de sector juist een beeld hebben van een sociale sector, waarin samenwerking een grote plus is. Dat beeld bleek te ontbreken bij mensen buiten de sector. ‘Stap je bij deze bedrijven binnen, dan voel je een enorme sociale cohesie, waar samenwerking centraal staat. Samen de schouders eronder, samen fixen we het. Dat is echt de mentaliteit’, volgens Bakkes.

‘Een imago kantelen creëert uiteindelijk een grotere visvijver.’

Dat inzicht werd de emotionele motor onder de campagne. Rick Geven, client director bij SteamTalmark: ‘Mensen zeggen geen ‘ja’ tegen de sector omdat ze een verkeerd beeld hebben. De eerste stap is zorgen dat je dat beeld kantelt en mensen een goed gevoel geeft bij de sector. Dat creëert uiteindelijk een grotere visvijver voor bedrijven om talent te vinden.’

We fixen het samen

Vandaar de noemer Wereldteam, legt hij uit. En dat spreekt ook meteen mensen aan in functies achter de schermen. ‘Deze functies zijn in getallen misschien kleiner dan de vrachtwagenchauffeurs, maar ze zijn wel essentieel: een chauffeur kan immers niet rijden als de monteur de wagen niet onderhoudt of de IT-afdeling de planning niet faciliteert.’

‘Mensen op de werkvloer herkennen zich erin.’

Het concept gaat verder dan alleen het tonen van het werk, benadrukt Geven. ‘Het gaat er enerzijds om de sector neer te zetten als een sociale sector met veel mogelijkheden. We laten de we-fixen-het-samen-mentaliteit nadrukkelijk zien. Daarnaast draaien we ook concrete vooroordelen om in onze campagnes. En dat is precies wat nodig is om beeldvorming te kantelen.’ Ook voor de sector zelf bleek het concept te resoneren. ‘Mensen op de werkvloer herkennen zich erin’, zegt Bakkes. ‘Dat bevestigt dat we de juiste snaar raken. Het is geen opgelegde boodschap, maar een spiegel van de werkelijkheid.’

Hún verhaal

De Wereldteam-campagne is een initiatief gedragen door werkgeversorganisaties TLN en VVT en vakbonden FNV en CNV, die zich zo gezamenlijk inzetten voor een toekomstbestendige arbeidsmarkt. De gemene deler was snel gevonden: het positioneren van een vitale sector met veel groeimogelijkheden. Zonder nieuwe instroom en een gezond imago verliest iedereen. De uitvoering is in handen van STL in samenwerking met communicatiebureau SteamTalmark, en de campagne wordt mogelijk gemaakt door SOOB, het opleidingsfonds voor de sector.

‘Dat de campagne zo breed gedragen wordt, komt doordat hij de authenticiteit van de sector raakt.’

Dat de campagne zo breed gedragen wordt, komt volgens Knape doordat het resultaat ‘de authenticiteit van de sector raakt’. Door de huidige werknemers en de bedrijven zelf een centrale rol te geven – onder andere door materieel en mensen van de werkvloer in te zetten voor de opnames – voelen zowel de bonden als de werkgevers dat dit hún verhaal is.

Rick Geven, Melissa Knape en Swen Bakkes tijdens de podcast.

Niet alles tegelijk

Die aanpak vroeg om zorgvuldigheid in toon en vorm. De campagne kiest bewust voor humor, aldus Knape. ‘Dat was wel even zoeken naar de juiste toon’, erkent ze. ‘We wilden geen platte dijenkletsers, maar een menselijke kwinkslag die de authenticiteit van de werkvloer raakt. Er zijn heel wat scripts afgevallen voordat we de juiste toon te pakken hadden.’

‘De humor, dat was wel even zoeken naar de juiste toon.’

Een brede campagne vraagt om een gelaagde strategie. ‘Je kunt niet alles tegelijk’, aldus Geven. ‘We zijn begonnen met het bouwen van een brede campagnebasis waarin we het merk Wereldteam goed neerzetten. We laten de veelzijdigheid van functies en de teammentaliteit zien. Vanuit dat ankerpunt kan je later inzoomen op specifieke doelgroepen, zoals IT’ers of vrouwen die de sector nog niet direct op hun netvlies hebben.’

Werken in een Wereldteam campagnebeeld

Zoeken naar humor

Dat de aanpak aanslaat, blijkt uit de eerste tussenmetingen. Mensen die de campagne hebben gezien, geven vaker aan iets nieuws te hebben geleerd over de mogelijkheden binnen de sector. En belangrijk: de associatie ‘er is hier ook een baan voor mij’ scoort opvallend hoger bij mensen uit de doelgroep van 18 tot 45 jaar, die de sector voorheen links liet liggen. Tegelijk bieden de data concrete aanknopingspunten om bij te sturen. ‘We zien bijvoorbeeld dat vrouwen in bepaalde leeftijdscategorieën nog steeds een afstand voelen tot de sector’, vertelt Bakkes. ‘Dat geeft ons de kans om in de volgende fase heel specifiek op die drempels in te zoomen, zowel in de mediakeuze als in de content die we maken.’

‘De grootste valkuil bij een sectorcampagne is dat je snel in conversie en vacatures gaat denken.’

Precies daarin schuilt volgens de 3 de belangrijkste les voor andere sectorcampagnes. Geven: ‘De grootste valkuil bij een sectorcampagne is dat je snel in conversie en vacatures gaat denken, terwijl de uitdaging vooral op awareness en perceptieniveau zit.’ Waar veel bedrijven het liefst morgen al nieuwe mensen op de stoep willen hebben, is Wereldteam een project van de lange adem. ‘Wil je de perceptie kantelen, dan moet je wegblijven van puur conversiedenken’, benadrukt Knape.

Vinger aan de pols

Continu onderzoek helpt om de vinger aan de pols te houden: wat doet de campagne met de beeldvorming en het ontkrachten van vooroordelen? Dat levert niet alleen sturing op de campagne op, maar helpt ook bij het managen van alle stakeholders. Onderzoek is een strategische must-do bij iedere sectorcampagne. Want het succes van deze campagne begint, net als eigenlijk elke campagne, volgens Geven met: naar elkaar luisteren.

‘Elke succesvolle campagne begint met luisteren.’

Een van de belangrijkste stappen bij de start was dan ook het doorgronden van de verschillende agenda’s. ‘Je moet de mensen bij STL en hun stakeholders echt leren kennen’, legt hij uit. Leren wat je van elkaar kunt verwachten en hoe je samen iets goeds neerzet. ‘Het mooiste proces vond ik de ontwikkeling van het papieren plan naar het uiteindelijke concept’, aldus Bakkes. ‘Dat was een proces van schuren en samenwerken tot we beiden voelden: hier staat iets moois.’ Knape vult aan: ‘Ik ben trots op de sterke basis die er nu staat. Het team is zo hecht dat de campagne de komende jaren goed doorgezet kan worden.’

Lees ook

Waarom slimme marketeers hun budget niet op één paard zetten (en wat Werf& daarmee te maken heeft) [ADV]

Marketing in de recruitment-, arbeidsmarktcommunicatie-, HR- en flexbranche is bijna nooit een kwestie van het juiste kanaal kiezen. Het is een kwestie van de juiste combinatie kiezen. Toch zien we bij Werf& dagelijks marketingplannen voorbijkomen die alles op één paard zetten. Tijd voor een eerlijk verhaal; over wat werkt, wat niet meer werkt, en waar Werf& als kanaal past in jouw marketingmix.

De valkuil: 1 knop, 1 kanaal, 1 campagne

De meeste marketingplannen die wij langs zien komen, zijn te eenzijdig. Volle aandacht op leadgen, maar te weinig op ‘verhalen vertellen’. Veel ’thought leadership’, maar geen conversie. Of alle focus op events voor bestaande relaties. Je denkt het goede te doen, maar dit is precies wat marketingeffectiviteitsonderzoekers al jaren ontkrachten.

Les Binet en Peter Field, twee van de meest geciteerde namen op het gebied van marketingeffectiviteit, publiceerden in The Long and the Short of It een bevinding die hier korte metten mee maakt. Na analyse van honderden campagnes uit de IPA Databank kwamen zij tot een vuistregel: de meest effectieve merken verdelen hun marketingbudget grofweg 60% op brand building en 40% op sales activation. Niet omdat 60/40 een magisch getal is, Binet zelf benadrukt dat het per situatie kan schuiven, maar omdat merken die alles op activatie gooien op termijn leeg komen te staan, en merken die alleen branden nooit conversie zien.

De kernboodschap die Binet zelf steeds herhaalt: brand building en performance marketing zijn allebei nodig, maar het is een fout om ze tegelijk te willen laten werken op hetzelfde moment. Ze hebben ieder hun rol, en die rollen moet je als marketeer allebei invullen.

Wat dit betekent voor jouw marketingmix

Byron Sharp, hoofd van het Ehrenberg-Bass Institute en auteur van How Brands Grow, voegt daar een belangrijk principe aan toe. Merken groeien volgens hem door mental availability (de kans dat jouw merk in iemands hoofd opkomt op het moment dat er een keuze gemaakt wordt) en physical availability (de mate waarin je makkelijk vindbaar en bereikbaar bent). Een whitepaper-campagne, hoe goed ook uitgevoerd, converteert pas fatsoenlijk als mensen jouw merk al kennen. Mental availability is de brandstof waarop je leadgen draait.

Wat dit betekent voor jouw marketingmix? Kijk eens naar de funnel hieronder. Dit is geen theoretisch model. Dit is de manier waarop Werf& is opgebouwd als kanaal, en het is geen toeval dat het de 3 lagen volgt waar de marketingliteratuur zo duidelijk over is.

Bovenin zit branding: artikelen, nieuwsbrief, social, podcast. Hier bouw je mental availability op, Werf& genereert bijna 3 miljoen contactmomenten per jaar bij recruiters, HR-professionals, arbeidsmarktcommunicatiespecialisten en beslissers in de flexbranche. Mensen die vandaag misschien niet in de markt zijn voor jouw oplossing, maar over zes maanden wel. En die dan moeten weten dat jij bestaat.

In het midden zit leadgeneratie: webinars, whitepapers (die lang niet zo effectief zijn als webinars, maar dat lees je in een volgend artikel), gerichte campagnes. Hier oogst je de vraag die je met branding hebt opgebouwd. Dit is waar Binet’s ‘activation’ landt.

Onderin zit face-to-face, live events: de plek waar mental en physical availability elkaar kruisen. Voor ontmoetingen waar eerder geplante zaadjes ontpoppen tot een aankoop.

Laat 1 van deze 3 lagen weg, en de uitkomst daalt niet evenredig, die daalt exponentieel. Branding zonder activatie levert bekendheid zonder omzet. Activatie zonder branding levert dure leads die niemand kent. En geen van beide levert de diepte die je in een persoonlijke ontmoeting opbouwt.

‘Maar we doen het toch zelf ook al?’

Je hoort vaak: ‘Maar dat doen we zelf toch ook al?’. En dat klopt: elke organisatie heeft haar eigen nieuwsbrief, haar eigen LinkedIn-volgers, haar eigen events. Mooi, blijf dat doen. Maar besef: je netwerk is je bestand met bestaande relaties en je eigen kanalen bereiken per definitie de mensen die jou al kennen. Natuurlijk kun je budget reserveren voor online en social campages, zeker doen, maar hoe efficiënt zijn die?

In je marketingmix moet altijd minstens één kanaal zitten waar je buiten je eigen bubbel treedt.

In je marketingmix moet altijd minstens één kanaal zitten waar je buiten je eigen bubbel treedt. Waar je nieuwe professionals bereikt die jou nog niet kennen. In onze branche is Werf& die plek. Niet omdat wij dat zelf vinden, maar omdat onze lezers dat met hun gedrag bevestigen: recruiters, HR-professionals, arbeidsmarktcommunicatie-specialisten en flexbranche-experts die dagelijks onze content consumeren omdat ze hier iets vinden wat ze elders niet krijgen.

Een partner die alleen via eigen kanalen communiceert, kan prima in zijn eigen netwerk blijven roepen. Maar groei zit altijd buiten die cirkel.

Tot slot

Marketing is geen kwestie van de juiste losse knop indrukken. Het is de juiste combinatie van knoppen op het juiste moment. Branding, leadgeneratie en persoonlijk contact versterken elkaar, en verliezen hun kracht zodra je er één weglaat.

Werf& is opgebouwd om die drie lagen onder één dak aan te bieden, voor partijen die nieuwe recruitment-, arbeidsmarktcommunicatie-, HR- en flexprofessionals willen bereiken. Zonder dat je zelf een platform hoeft op te tuigen.

Wil je meer informatie? Bekijk dan onze partnerpagina voor bereik, kanalen en mogelijkheden.

Partnerships

 

Dionne Mooijer (CompaNanny): ‘Niks is krachtiger dan de werksfeer van een team’

Soms gebeuren er dingen in de buitenwereld die ineens je recruitment een enorme boost kunnen geven. De vorig jaar aangekondigde handhaving van de Wet DBA was er zo eentje voor Dionne Mooijer, sinds september 2024 Manager Recruitment & Employer Brand bij CompaNanny. Toen ze daar begon, trof ze ‘een versplinterd recruitmentproces’ aan, vertelt ze in de nieuwste aflevering van de Monkey Rock–podcast, gepresenteerd door Tjesca Honnef-Kuytenbrouwer (EN HR solutions) en Geert-Jan Waasdorp (Intelligence Group). Maar de handhaving van de Wet DBA maakte recruitment ineens nóg belangrijker binnen de organisatie.

Sinds 1 januari 2025 is CompaNanny namelijk volledig zzp-vrij. De hele kinderopvangbranche heeft collectief besloten geen zzp’ers meer in te zetten, waardoor de organisatie moest omschakelen naar uitzendkrachten en vaste dienstverbanden. Een deel van de voormalige zzp’ers is bij CompaNanny in dienst gekomen, een ander deel laat zich nu als uitzendkracht inhuren. Voor Mooijer bleek die transitie zo een ‘blessing in disguise’, vertelt ze. De verschuiving dwong het team om strategischer na te denken over de inzet van flex – niet langer reactief vanuit piek en ziek, maar als bewuste keuze.

In gesprek met de business

Bij haar binnenkomst bij CompaNanny, na onder meer 14 jaar ervaring in recruitment – van intercedent bij een uitzendorganisatie tot recruitment lead bij Nutreco, ging ze eerst ‘in gesprek met de business’. ‘Ik ben echt met de vestigingen gaan praten: wat hebben jullie nodig van recruitment om ervoor te zorgen dat jullie personeelsplanning optimaal is?’ Dat leidde al snel tot een andere aanpak. Recruiters zijn nu van A tot Z verantwoordelijk voor het hele proces en begeleiden zowel de kandidaat als de hiring manager door alle stappen. Daarmee fungeren ze als centraal aanspreekpunt in een organisatie met bijna 60 vestigingen in het hele land.

‘Je moet als werkgever meebewegen met de markt en met hoe de doelgroep zich beweegt.’

Strategisch gezien bleek het een krachtige zet: door recruitment te centraliseren, ontstond overzicht, consistentie en de mogelijkheid om kandidaten gericht te matchen met de juiste vestiging en doelgroep, en per regio budget gericht in te zetten. Tegelijkertijd constateert Mooijer dat met name jongere generaties zich niet per se meer willen binden aan één werkgever. ‘Je moet als werkgever meebewegen met de markt en met hoe de doelgroep zich beweegt en verbindt’, concludeert ze. Die realiteit vereist een flexibele recruitmentstrategie die ruimte biedt aan verschillende vormen van samenwerking.

Inspiratie van buíten de sector

Wat opvalt in haar aanpak is dat ze nadrukkelijk buiten de eigen sector kijkt voor inspiratie. Bijvoorbeeld naar consumentenmerken als Patagonia en premium kinderproducten die dezelfde doelgroep aanspreken als CompaNanny. ‘Wij zijn een premium merk in de kinderopvang. Hoe bewegen sterke merken zich en wat kunnen wij daarvan leren voor ons employer brand?’ Met zo’n 400 pedagogisch professionals die het team jaarlijks werft, vergelijkt Mooijer de uitdaging ook wel met de bulkwerving waar bijvoorbeeld McDonald’s voor staat – maar dan voor een specifiek opgeleide doelgroep.

‘Meelopen is voor de kandidaat een heerlijke graadmeter: wil ik in dit team werken?’

Bij de stelling of een goede candidate experience belangrijker is dan een sterk employer brand, kiest Mooijer resoluut een derde optie: ‘Niks is krachtiger dan de werksfeer van een team.’ In een sector waar thuiswerken onmogelijk is en het werk fysiek veeleisend, is de dagelijkse beleving op de vestiging bepalend voor behoud en werving. CompaNanny maakt die sfeer tastbaar door kandidaten altijd een aantal uur te laten meelopen op de groep voordat een aanname plaatsvindt. ‘Dat is voor ons essentieel, maar voor de kandidaat is het een heerlijke graadmeter: wil ik in dit team werken?’ Die aanpak versterkt zowel de culturele fit als de referral-werving, omdat medewerkers zelf ambassadeurs worden van hun werkplek.

De belofte van skill-based hiring

Op de vraag waaraan ze een ongelimiteerd budget zou besteden, is Mooijer helder: aan een goede A.I.-tool voor skill-based hiring. ‘Hoe kun je assessments inzetten om de juiste match te maken en duurzaam te bouwen?’ Tegelijkertijd benadrukt ze dat technologie pas werkt als het fundament op orde is. ‘Als jij als recruiter niet weet wat je aan het doen bent, dan kun je ook kandidaten niet begeleiden.’

‘Er moet minimaal 1 iemand uit mijn team net zo’n recruitment-gekkie worden als ik.’

Verandering begint volgens Mooijer bij gedrag, niet bij tools. Dat geldt ook voor het terugdringen van verloop: CompaNanny heeft twee interne opleidingsprogramma’s gelanceerd en zet campusrecruiters in die jaarlijks zo’n 100 BBL-studenten werven en intern opleiden. Zo bouwt de organisatie niet alleen aan instroom, maar aan een duurzame talent-pipeline. Ze investeert ook actief in de vakinhoudelijke ontwikkeling van haar eigen team: van het verplicht abonneren op de Werf&-nieuwsbrief tot het bijwonen van events en webinars. ‘Er moet minimaal 1 iemand uit mijn team net zo’n recruitment-gekkie worden als ik.’

De 5 takeaways

Wat waren de belangrijkste inzichten uit de Monkey Rock-podcast met Dionne Mooijer, Manager Recruitment & Employer Brand bij CompaNanny?

#1. Centraliseer recruitment als strategisch scharnierpunt

Door recruiters van A tot Z verantwoordelijk te maken voor het hele proces, creëer je overzicht in een multi-locatie-organisatie en maak je betere matches. ‘Ik ben echt met de business in gesprek gegaan: wat hebben jullie nodig van recruitment om ervoor te zorgen dat jullie personeelsplanning optimaal is?’

#2. Gebruik veranderende regelgeving als hefboom

De transitie naar zzp-vrij werken bleek een katalysator om recruitment steviger op de kaart te zetten en strategischer om te gaan met de inzet van flex. ‘Dat was echt een blessing in disguise – daardoor werd recruitment ineens nog belangrijker binnen de organisatie.’

#3. Kijk buiten je eigen sector voor inspiratie

Sterke consumentenmerken als Patagonia laten zien hoe je een doelgroep bereikt; die lessen zijn direct vertaalbaar naar je employer brand- en recruitmentstrategie. ‘Wij zijn een premium merk. Hoe bewegen sterke merken zich en wat kunnen wij daarvan leren?’

#4. Maak werksfeer tastbaar in het selectieproces

Laat kandidaten altijd meelopen op de werkvloer; dat versterkt de culturele fit en maakt van medewerkers de beste ambassadeurs. ‘Niks is krachtiger dan de werksfeer van een team.’

#5. Investeer eerst in mensen, dan in technologie

Skill-based hiring en A.I.-tools zijn de toekomst, maar pas als recruiters zelf vakinhoudelijk sterk zijn en snappen wat hun impact is op de business. ‘Als jij als recruiter niet weet wat je aan het doen bent, dan ga je kandidaten ook niet kunnen begeleiden.’

Lees en luister ook:

Nicol Tadema: ‘Bezorg mensen een goed gevoel en resultaat volgt vanzelf’

‘Ik vind dat er te weinig verandert in recruitment.’ Het is een uitspraak die je misschien niet verwacht van iemand die al 25 jaar in het vak zit. Maar Nicol Tadema -woordkunstenaar, beïnvloedingsexpert en auteur van 5 bestsellers – draait er niet omheen. In de nieuwste aflevering van de Monkey Rock–podcast, gepresenteerd door Tjesca Honnef-Kuytenbrouwer en Geert-Jan Waasdorp, heeft ze een boodschap die mogelijk niet iedereen wíl horen, maar volgens haar wel zou móeten horen.

‘Ik vind dat er te weinig verandert in recruitment.’

Voor haar zesde boek: Het geheim van de meest aantrekkelijke werkgevers interviewde zij samen met medeauteur Arjan Elbers werkgevers als Kesbeke, Rabobank, NS en Verspeek. Ze verwachtten dat het verhaal zou gaan over creatieve campagnes en grote budgetten. Maar het liep anders. ‘Alle geïnterviewden zaten op één lijn, zonder dat ze het van elkaar wisten.’ En dat resultaat komt niet van buiten, maar van binnen. Meer wil ze nu niet kwijt – ze heeft een belofte gedaan aan Elbers. Maar één hint geeft ze wél: het raakt aan beïnvloeding. ‘Onderaan de streep geldt: als je iets wilt bereiken, moet je mensen vooral een goed gevoel bezorgen.’

Na 25 jaar nog steeds dezelfde vraag

Tadema begon haar carrière als intercedent bij Tempo-Team, in het tijdperk van de kaartenbakken en de gulden. Sindsdien zijn de kanalen veranderd, maar de kern van het recruitmentvak niet, ziet ze. ‘In essentie gaat het over aandacht, elkaar zien en een gevoel van veiligheid.’ Beslissingen – ook die om bij een werkgever te gaan werken of te vertrekken – worden gestuurd door het onbewuste brein. Gevoel, niet ratio. Wat haar frustreert: het vak lijkt dat steeds te vergeten. ‘Het gaat over processen en funnels, maar speelt de mens wel de rol die die verdient?’ Het is een vraag die ze zichzelf al een kwart eeuw stelt.

‘Het gaat over processen en funnels, maar speelt de mens wel de rol die die verdient?’

Over A.I. is Tadema overigens niet naïef, zegt ze. Ze ziet de kracht: teksten worden beter, processen sneller, zeker voor wie geen professioneel tekstschrijver is. Maar ze ziet ook het gevaar. Klakkeloos gekopieerde A.I.-teksten leiden tot een mismatch van 15% bij vacatures. ‘Ben je een copywriter, dan kun je het allerbeste nog altijd zelf – met hulp van A.I. als versneller.’ Haar boodschap: wie de vrijgekomen tijd gebruikt om teams te verkleinen, mist het punt. ‘Zorg dat de tijd die je wint op processen op het stuk engagement met mensen gaat zitten. Dat die rol gaat groeien.’ Niet mínder mensen dus, maar méér menselijkheid.

Stilte voor de storm

Terwijl 48% van de recruiters volgens het recente Stand van Werven-onderzoek denkt dat werven dit jaar makkelijker wordt, ziet Tadema iets heel anders: de stilte voor de storm. ‘Waar staan we in 2030? Het tekort groeit, het verzuim neemt toe, er moeten honderdduizenden huizen gebouwd worden, en dan is er nog Defensie.’ Waasdorp duwt even terug: dat verhaal over vergrijzing horen we al sinds 2002, en kijk, we zijn er nog. Maar Tadema laat zich niet zomaar uit het veld slaan. ‘Zolang recruitment zich laat wegzetten als ondersteunende afdeling, gaat de directie nooit naar je luisteren. Claim je rol en zorg dat je een plek krijgt in de board.’

Sinds de verkoop van het door haar opgerichte tekstbureau kijkt Tadema bewust steeds vaker buiten recruitment. De ene week staat ze zo voor 100 makelaars, de week erna voor een gehoor bij de Belastingdienst. Die blik van buiten neemt ze steeds mee terug haar oorspronkelijke vak in. ‘Vaak kijk ik juist buiten recruitment. Van e-commerce tot andere sectoren: welke vertaalslag kun je maken om mensen te vinden, binden en verleiden?’ Of ze tot haar pensioen in het vak blijft? Liever dat dan een Airbnb in Italië, bekent ze lachend. ‘Als ik iets doe, wil ik het wel goed doen.’

Voice als de toekomst

Dan de stellingenronde. Tekst of video? Tadema twijfelt geen seconde. Op grote jobboards als Indeed en Google for Jobs speelt video geen rol, en de uiteindelijke beslissing van de kandidaat vindt volgens haar plaats bij de vacaturetekst. ‘Dan moet elk woord dus ertoe doen.’ Tegelijk verbaast het haar dat jobboards bewegend beeld na al die jaren nog niet hebben omarmd. Ze geeft het 5 jaar. Zelf experimenteert ze nu volop met voice. ‘Ik denk dat je met het gesproken woord net zo iets moois kunt creëren als met het geschreven woord.’

De 5 takeaways

Wat waren de belangrijkste inzichten uit de Monkey Rock-podcast met Nicol Tadema?

#1. Aantrekkelijk werkgeverschap zit van binnen

Niet creatieve campagnes of grote budgetten, maar mensgerichtheid en het bezorgen van een goed gevoel maken het verschil. Alle experts die Tadema sprak, kwamen onafhankelijk van elkaar tot dezelfde conclusie.

#2. A.I. om relaties te versterken, niet voor krimp

De tijdwinst die A.I. oplevert op processen moet geïnvesteerd worden in engagement en persoonlijk contact met kandidaten. Zo groeit de waarde van de recruiter in plaats van dat die krimpt.

#3. Claim je plek aan de directietafel

Zolang recruitment zich laat behandelen als ondersteunende afdeling, wordt het vak niet serieus genomen. Pak je rol, onderbouw met feiten en eis een strategische positie op – net als bijvoorbeeld Janine Vos deed bij de Rabobank.

#4. Elk woord in je vacature doet ertoe

Op de grote jobboards bepaalt tekst nog altijd de eerste indruk. Investeer in sterke, mensgerichte vacatureteksten en laat video een ondersteunende en versterkende rol spelen.

#5. Kijk buiten recruitment voor de beste ideeën

Inspiratie uit e-commerce, marketing en andere sectoren levert verrassende inzichten op. De vertaalslag naar recruitment maakt het vak innovatiever en houdt je scherp als professional.

Meer weten?

Op 22 juni is Nicol Tadema weer actief bij de Academie voor Arbeidsmarktcommunicatie, en geeft ze de Masterclass Neuromarketing in de candidate journey. Lees er hier alles over:

Neuromarketing Masterclass

Lees en luister ook:

Byner-CEO Ralph Brasker: ‘Iedereen praat over A.I., maar vergeet de data’

Kunstmatige intelligentie, A.I.: in de staffingwereld hadden organisaties er de afgelopen jaren de mond van vol. Maar volgens Ralph Brasker mis je de essentie als je je alleen maar focust op A.I. Hij draait het perspectief liever om. Volgens hem is A.I. slechts zo goed als de data die eronder ligt. ‘Het gaat erom dat je je eigen data op orde hebt en data van buiten toevoegt, zodat die A.I.-laag ook echt goed kan werken. Het is juist daar waar ons platform met zijn geintegreerde A.I.-laag waarde brengt. De technologie wordt steeds volwassener, maar die kan alleen echt presteren als je de juiste data hebt over hoe het met jouw organisatie gaat’, stelt hij.

De CEO van softwareleverancier Byner stelt in de nieuwste aflevering van de Monkey Rock-podcast, gepresenteerd door Tjesca Honnef-Kuytenbrouwer en Geert-Jan Waasdorp, dat staffingbedrijven van nature commercieel gedreven zijn. Ze rennen hard, maar het secuur vastleggen van gegevens past niet altijd bij dat tempo. Toch ziet hij ook het besef groeien: wie tienduizenden kandidaten in de database heeft, moet eerst dáár kijken bij een nieuwe vacature – en niet meteen naar LinkedIn vluchten. ‘Als je dat goud in je eigen schatkist kunt ontsluiten, levert dat je veel geld en conversie op’, zegt hij.

Drie-eenheid van disruptie

Byner begon ooit als consultancybedrijf dat Salesforce-implementaties deed voor staffingbedrijven. Maar de bestaande pakketten sloten onvoldoende aan bij wat klanten echt nodig hadden, dus bouwde het team een eigen oplossing. Brasker werd destijds aangetrokken om de omslag te maken van uurtje-factuurtje naar een echte productorganisatie. Die transitie – van consulting naar product – is waar hij energie van krijgt, zegt hij. Inmiddels bedient Byner met zo’n 40 medewerkers klanten in 5 landen – Nederland, België, Duitsland, Zwitserland en Oostenrijk – en kijkt het nadrukkelijk richting de Engelse markt.

‘Je moet nu wel gaan nadenken over hoe je gelijkwaardige beloning compliant in de kern van je processen inricht.’

De staffingmarkt heeft volgens Brasker te maken met meer dan alleen technologische verandering. Er speelt een drie-eenheid van disruptie: A.I., data, maar net zo goed: snel veranderende wet- en regelgeving. Denk aan gelijkwaardige beloning, andere businessmodellen en strengere compliance-eisen. Die ontwikkelingen komen nu allemaal samen en versterken elkaar, ziet hij. ‘Als jij vandaag nog niet nadenkt over hoe je gelijkwaardige beloning compliant in de kern van je processen inricht, of hoe je naast detachering ook andere businessmodellen kunt aanbieden – dan moet je nu wel gas geven’, waarschuwt hij.

Leven makkelijker maken

Juist die combinatie van technologie en regelgeving maakt het werk in deze branche volgens hem momenteel spannend. Bedrijven die beide krachten omarmen, kunnen hun dienstverlening toekomstbestendig maken. Brasker benadrukt daarbij het belang van luisteren naar de klant. ‘Niks is zo goed als luisteren naar je klant en een heel praktische oplossing vinden voor een probleem waarmee het leven van de recruiter makkelijker wordt.’

Op de vraag wat de grootste blokkade is voor de markt, kiest Brasker overigens níet voor wetgeving, maar voor: adoptiesnelheid. De stap naar implementatie en daadwerkelijke organisatieverandering blijft lastig. Dat herkent hij zelfs binnen zijn eigen organisatie. Het Byner-team ontwikkelde daarom een A.I.-roadmap per afdeling: elk team zoekt nu mogelijkheden om de dienstverlening te versnellen, te verbeteren of kwalitatief sterker te maken. ‘Maak het klein en concreet. Je hebt ambassadeurs nodig, misschien een paar nerds die het echt leuk vinden, en dan rol je het stap voor stap verder uit. Maak je het te groot, dan verzand je in oeverloos praten.’

Nederland speelt Champions League

Brasker is uitgesproken positief over de innovatiekracht van de Nederlandse recruitmenttechsector. Vergeleken met Amerikaanse en Britse spelers die vaak kampen met legacy-systemen, hebben Nederlandse bedrijven volgens hem het voordeel van wendbaarheid en culturele nuance. ‘We zijn als industrie in Nederland echt een soort kraamkamer voor nieuwe ideeën. Niet alle ideeën overleven, maar we moeten onszelf daar niet kleiner voor maken’, zegt hij.

‘We zijn als industrie in Nederland echt een soort kraamkamer voor nieuwe ideeën.’

Tegelijkertijd pleit hij voor een betere balans tussen regulering en innovatie. Als minister van A.I. en digitalisering zou hij inzetten op brede adoptie van technologie – van onderwijs tot bedrijfsleven – en meer ruimte creëren voor experimenteren. ‘We zitten de laatste 20 jaar meer op de reguleringskant dan op de innovatiekant. Ik zou die hefboom graag een beetje oprekken.’

De 5 takeaways

Wat waren de belangrijkste inzichten uit de Monkey Rock-podcast met Byner-CEO Ralph Brasker:

#1. Data is het fundament, A.I. het hulpmiddel

Zonder kwalitatieve, verbonden data blijft A.I. een lege belofte. Staffing-bedrijven moeten eerst hun eigen datahuishouding op orde brengen voordat ze de vruchten van A.I. kunnen plukken. ‘Het gaat erom dat je zorgt dat je je eigen data op orde hebt. De technologie kan alleen werken als je de juiste data hebt.’

#2. De markt wordt geraakt door een drie-eenheid van disruptie

A.I., wet- en regelgeving en datamanagement komen tegelijkertijd samen. Wie slechts op één as beweegt, mist het grotere plaatje. ‘De disruptie zit niet alleen op A.I., maar ook bij de regelgeving. Die twee samen zorgen ervoor dat data een belangrijk element wordt.’

#3. Adoptiesnelheid is de grootste blokkade, niet technologie

De tools zijn er, maar de echte uitdaging zit in organisatieverandering. Maak het klein, concreet en per afdeling. ‘Je hebt ambassadeurs nodig, misschien een paar nerds die het leuk vinden, en dan rol je het stap voor stap uit.’

#4. Kijk eerst naar het goud in je eigen database

Te veel staffing-bedrijven gaan bij een nieuwe vacature direct naar LinkedIn, terwijl ze duizenden kandidaten in hun eigen systeem hebben. Die data laten leven is de sleutel tot betere conversie en resultaat. ‘Als je dat goud in je schatkist kunt ontsluiten, lever je veel geld en conversie op.’

#5. Nederlandse recruitmenttech is kraamkamer voor innovatie

Nederland onderscheidt zich door wendbaarheid, culturele nuance en innovatiekracht ten opzichte van de grote Amerikaanse en Britse spelers. Maar er is meer ruimte nodig voor experimenteren. ‘We zijn als industrie in Nederland echt een kraamkamer voor nieuwe ideeën. We moeten onszelf daar niet kleiner voor maken.’

Lees en luister ook:

Juryvoorzitter Marion de Vries over de Werf& Awards van 2026: ‘Alles is zichtbaar, dat is wel sterk’

Elk jaar blokt Marcel van der Quast een ochtendje of middag in zijn agenda. Dan gaat hij er eens goed voor zitten, en besluit hij door alle inzendingen van de Werf& Awards van dat jaar heen te bladeren. Op zoek naar informatie, inzicht en inspiratie. Om te weten wat er allemaal gebeurt in de wereld van arbeidsmarktcommunicatie en recruitment. ‘En elk jaar zie ik weer cases die ik daarvoor niet kende’, vertelt hij in een recente aflevering van zijn podcast Hier is AMC. ‘Je kunt er altijd wat van leren. Zelfs als je een case ziet waarvan je eigenlijk vindt dat je het zelf beter doet. Dat is namelijk ook wel lekker om te vinden.’

In de nieuwe aflevering van zijn podcast gaat Van der Quast om de tafel met Marion de Vries, die ook in deze elfde editie van de Werf& Awards als voorzitter van de jury mag optreden. Een voorzitter die al even zeer geniet van de breedte van het vakgebied, en de inzendingen die dat elk jaar weer oplevert. ‘Zeker de afgelopen jaren zie je dat het echt naar binnen wordt doorgetrokken’, constateert ze. ‘Dat het niet alleen die candidate journey is, maar tot op zekere hoogte de hele employee journey. Wat er ook voor zorgt dat de inzendingen steeds uiteenlopender worden, van slimme wervingsactie tot compleet geïntegreerd employer brand-verhaal.’

Groot of klein

In de 10 jaar van hun bestaan hebben de Werf& Awards zich ontwikkeld tot dé prijzen in het vakgebied, ziet De Vries tevreden. Juist omdat het ook prijzen zijn die iedereen kan winnen: groot of klein, met of zonder bureau achter zich. Dat levert geregeld ‘pareltjes‘ op, zoals ze het noemt. En het mooie is ook, zegt ze: ‘Alles is zichtbaar. Niet alleen de nominaties worden gepubliceerd, maar alle inzendingen komen online te staan. Dat vind ik eerlijk gezegd wel een van de sterke punten van de Werf& Awards.’ Plus dat het geen typische communicatieprijs is, maar juist een onderscheiding voor wie op de instroom impact weet te maken.

Zorginstelling Lievegoed maakt korte metten met vooroordelen over antroposofie dankzij hun wervingscampagne ‘Wat nou geitenwollen sokken?!’ Lees de hele case in de categorie Arbeidsmarktcommunicatie voor de Werf& Awards 2025.

Beeld uit de campagne van zorginstelling Lievegoed, vorig jaar goed voor een ‘Pareltje‘

Daardoor is bijvoorbeeld ook mooi de ontwikkeling in het vak te zien, zegt ze. Bijvoorbeeld hoe arbeidsmarktcommunicatie en recruitment steeds meer naar elkaar toe kruipen. ‘We hadden altijd twee jury’s. Eén voor arbeidsmarktcommunicatie, en één voor recruitment. Maar je ziet dat je die niet meer uit elkaar kunt halen. Dat zie je ook steeds meer aan de inzendingen en wie op de jurydag komen presenteren. Het kan gaan om een doelgroepcampagne, maar ook om een heel goede vacaturetekst. Of een langetermijnaanpak rond het employer brand, of een heel goed onboarding-programma. Wat het soms wel moeilijk maakt voor de jury.’

Hoogtepunten

Via de hoogtepunten van de afgelopen 10 jaar laat De Vries zien dat het echt niet altijd de organisaties met de grootste budgetten zijn die er uiteindelijk met de hoofdprijzen vandoor gaan. Júist niet, lijkt ze bijna te zeggen. Het gaat juist vaak om kleine, creatieve ideeën die laten zien dat je de doelgroep serieus neemt en probeert écht te begrijpen, onderstreept ze. Van een spreekuur voor afgewezen sollicitanten tot een bewust trage werkenbij-pagina, en een parkeerplaats voor kandidaten bij de voordeur; over sommige ogenschijnlijk eenvoudige aanpakken praten we jaren later nóg. ‘Blijf die dus vooral inzenden’, roept ze op.

Waarbij ze overigens meteen benadrukt dat óók de grote campagnes zeer welkom zijn, juist ook voor de volledigheid, en juist ook omdat die weer andere aspecten van het vak laten zien. ‘Ik hoor mensen vaak verzuchten: ja, als ik het budget heb van Defensie, dan kan ik het ook. Maar ik ben dan de eerste om dat lek te prikken. Je mag het budget van Defensie hebben, gefeliciteerd, maar dan krijg je ook het probleem erbij. Het is niet zo dat je met een groot budget zo’n prijs kunt kopen. Juist ook dan moet je laten zien dat je impact hebt gemaakt op de instroom van de organisatie.’

3 categorieën

Het gesprek komt zo langzaam op de 3 categorieën die dit jaar zijn ingevoerd. ‘Recruitment & marketing, dat gaat eigenlijk vooral over de tactische kant van werving’, legt De Vries uit. ‘Dat is heel conversiegericht.’ De nieuwe categorie employee content is daarentegen ‘breder’, legt ze uit. Een podcastserie, een evenement dat je hebt georganiseerd om instroom te genereren. En dan is er ook de nieuwe categorie: het employer brand van het jaar. ‘Daar kun je niet voor inzenden, maar wel een tip voor geven’, vertelt ze. ‘En de jury gaat zelf ook op zoek naar de ultieme cases, die we dan vervolgens vragen om een presentatie te komen geven.’

In de 10 jaar van zijn bestaan worden de Werf& Awards steeds meer een instituut, ziet juryvoorzitter Marion de Vries. Het gaat ook allang niet meer om alleen maar prijzen uitdelen, ziet ze. 'Dit is geen eindpunt, maar juist een begin van een beter vak.'

‘Kleine werkgevers kunnen het verhaal vaak goed van binnen naar buiten brengen.’

Ook hier trouwens: het hoeven geen héél grote werkgevers te zijn die hier het meeste kans maken, benadrukt de juryvoorzitter. ‘Sommige kleine werkgevers zijn ook heel erg in het voordeel met het van binnen naar buiten brengen van het verhaal.’ Maar dan gaat het dus wel om meer dan een losse campagne. ‘Dan gaat het meer om het plan van binnenuit en om de consistentie in wat je doet.’

Appels en badslippers

Ook in deze tijden van A.I. blijft de jury vooral op zoek naar lef en creativiteit, zo wordt gaande de podcast duidelijk. Stopping power, zoals het ook wel genoemd wordt. Onderscheidend communiceren, werven en selecteren, juist in een tijd dat steeds meer op elkaar lijkt. ‘Als jij bijvoorbeeld een slimme chatbot hebt die precies in de toon van het employer brand en met het EVP als achtergrond kandidaten geweldige antwoorden geeft, dan maak je ook zeker kans. Als het on brand is, en helemaal bij jouw merk past, kan het zeker duurzame impact hebben.’

‘Toch komt de jury er elk jaar uit, zonder vreselijke gevechten.’

Ja, soms is het bij de inzendingen appels met peren vergelijken, erkent ze meteen. ‘Of eigenlijk nog verder uit elkaar: appels en badslippers. Maar toch komt de jury er elk jaar uit, zonder vreselijke gevechten.’ Door te focussen op wat er echt toe doet, benadrukt ze: doel en strategie, doelgroep en positionering en creatieve en communicatieve uitwerking en vertaling ervan. En dat dan gekoppeld aan zichtbare en meetbare resultaten en impact en relevantie in de huidige context.’ Het klinkt groot, maar leidde vorig jaar bijvoorbeeld ook tot een inzending van de vacature voor rij-opa’s. ‘Misschien een kleinere case, maar paste hier toch prima in.’

Schoonmaken = sexy

Ze bedoelt maar: als je je werving maar baseert op een inzicht over de doelgroep, heb je altijd recht om in te zenden. ‘Je moet maar zo denken: als het rij-opa’s lukt, moet het jou ook lukken. Als je even nadenkt waarom jouw aanpak nou zo slim is, of waarom het een succes geworden is, loont het zeker om mee te doen, al is het maar voor je eigen planvorming.’ Om een recent voorbeeld te noemen: de nieuwe campagne van Asito, die inspeelt op de cleaning-trend op TikTok. ‘Je ziet dat zij heel goed aansluiten bij een trend die er gewoon nu is. Schoonmaken sexy gemaakt. Gewoon heel goed gedaan.’

En ander voorbeeld, misschien niet altijd met de meest creatieve uitkomst: de verschillende samenwerkingen die ze ziet ontstaan tussen organisaties om vooral sámen te werven. Van waterschappen tot Utrechtzorg. ‘Als je ziet dat je het best samen de visvijver groter kunt maken, dan zit de creativiteit misschien niet voor 100% in de vertaling naar communicatie, maar juist in die samenwerking ervoor. Hoe kom je er met elkaar uit? Ik vind het heel interessant wat daar gebeurt.’

‘Deze prijs is niet het eindpunt, maar eerder het begin.’

Het vak is mede door dit ontwikkelingen zelfs misschien wel ‘leuker dan ooit’, besluit ze. ‘Dus laat alsjeblieft zoveel mogelijk inzendingen komen. Ik heb er geen baat bij, jij en ik verdienen er niets aan. Maar laten we vooral die discussie houden over: wat gaat nou werken, waar gaat het naartoe, hoe helpen we ook opdrachtgevers die regie te houden? Dat is volgens mij onbetaalbaar. Dat gaat niet alleen om een prijs. Dat gaat erom dit vakgebied op een schild te zetten en verder te brengen. De prijs is wat dat betreft voor mij niet het eindpunt, maar eerder het begin.’

Uitreiking: Werf& Inspiration Day

De Werf& Awards van 2026 zullen uiteindelijk worden uitgereikt op Werf& Inspiration Day, het event dat dit jaar plaatsvindt op 9 juni 2025. Wil je erbij zijn?

Meer informatie en tickets

Zelf inzenden?

Zelf inzenden voor de Werf& Awards van 2026? Alle cases zijn nog van harte welkom!

Inzenden

Weer 7 min of meer nieuwe HR- en recruitment-podcasts om in de gaten te houden

Heuglijk nieuws voor Werf& zelf: de eigen de Monkey Rock-podcast, gehost door Tjesca Honnef-Kuytenbrouwer (EN HR solutions) en Geert-Jan Waasdorp (Intelligence Group), staat inmiddels helemaal bovenaan in de top 10 van Nederlandse HR-podcasts. Maar ook verder valt er natuurlijk nog genoeg interessants te beluisteren in podcastland. Zoals de NS-podcastserie over beter interviewen, of De recruiter aan het woord van Joris Verhoeven. Waar de ene een korte serie de lucht ingooit, blijken anderen juist over een lange adem te beginnen. Welke min of meer nieuwe tips hebben daarbij onze speciale interesse?

#1. De Arbeidsmarkt Ontcijferd

We besteedden er al wel eens eerder kort aandacht aan, maar hij kreeg nog geen plekje in eerdere podcast-overzichten. Die schade halen we daarom nu graag in, want dat verdient deze podcast van het UWV wel. Misschien wat late to the party (het eerste jaar is net achter de rug), maar de combinatie van korte gesprekken met experts (van maximaal 10 minuten), plus een update van de laatste cijfers van de arbeidsmarkt in die maand, blijft in elk geval wel boeien. In der Beschränkung zeigt sich erst der Meister, zoals de Duitsers plachten te zeggen.

#2. DetAIchering 

Nog een stuk nieuwer is de podcast DetAIchering, een initiatief van Joinuz, waarin de detacheerder elke maand de raakvlakken tussen A.I. en detachering wil gaan aftasten. Initiatiefnemer is algemeen directeur Tristan van Heerdt (foto boven, rechts), die samen met marketingmanager Joy Buijsse (links) en diverse A.I.-experts (zoals Maikel Neelen van Tigris) onderzoekt hoe technologie het recruitment- en detacheringsproces blijvend verandert. ‘Begin 2025 richtten we bij Joinuz een eigen podcastruimte in, die we tot nu toe vooral intern gebruikten. Nu is het moment gekomen ook extern van ons te laten horen’, aldus Van Heerden.

#3. JINC Podcast

Het kan je misschien ontgaan zijn, maar afgelopen november was het weer de Week van de Gelijke Kansen. ANBI-instelling JINC, die samen met bedrijven en scholen vecht voor een samenleving waar je achtergrond niet je toekomst bepaalt, greep dat aan voor een 5-delige podcastserie waarin presentator Maaike Muis laat horen hoe Nederland samen werkt aan kansengelijkheid. Met niet alleen de wethouder van de gemeente Leiden bijvoorbeeld, maar ook met iemand als bijvoorbeeld Misja Vroom, CEO van Domino’s Benelux.

Ook nog leuk om te vermelden: de Gelijke Kansen Rap die 3 leerlingen van het Segbroek College voor de gelegenheid maakten samen met Colling Seintje van RapXpress:

#4. Dromen en doen

Het is niet echt een recruitment-podcast natuurlijk, maar hé, kennisplatform Onderneming.nl werd vorig jaar tijdens de jaarlijkse Website van het Jaar-verkiezing wél uitgeroepen tot Beste Website van 2025 in de categorie Carrière, waarmee het 12 genomineerden achter zich liet, waaronder grote uitzenders en vacaturebanken. Dus mogen we hun podcast hier ook wel vermelden, toch? Of beter gezegd: podcasts, want ze hebben er zelfs 2: Dromen en doen, vol succesverhalen van ondernemers, en Van Start tot Ster, met eh… eigenlijk hetzelfde recept. Voor wie van dit soort heldenverhalen maar geen genoeg kan krijgen, zullen we maar zeggen.

#5. Het HR Halfuurtje

Sinds mei 2024, dus niet echt meer een nieuwe ster aan het firmament te noemen, en waarschijnlijk ook wel iets té veel HR voor de gemiddelde recruiter, met vragen als: hoe kom je onder de strafheffing fossiele auto 2027 uit? Maar wie daar een beetje selectief mee omgaat, kan best nog wat interessante informatie oppikken uit de gesprekken tussen hosts Rutger en Bregje Mollee, over bijvoorbeeld functieprofielen, de 4-daagse werkweek en de vraag: hoe behoud je medewerkers in de nog altijd krappe arbeidsmarkt?

#6. Confetti at Work

Nog een podcast die zich meer richt op de meer algemene HR-medewerker dan op de gespecialiseerde recruiter is Confetti at Work, de podcast van HR-softwareleverancier HoorayHR, waar om de week weer andere gasten aanschuiven bij CEO Theo Schroen. Ook op YouTube te volgen trouwens.

#7. Bureau Blaauw on Tour

Bureau Blaauw is een boutique werving- en selectiebureau, specifiek gericht op hr-professionals voor vaste functies en interim posities. In hun nogal onregelmatig verschijnende podcast On Tour spreken ze met ervaren HR-managers over de inhoud van concrete opdrachten. Hoe bereiken ze de resultaten die opdrachtgevers gedurende een afgebakende periode willen zien? Ook met aandacht voor onderwerpen als Equal Pay, co-creatie en de candidate experience bij recruitment.

Bonus: Offer Accepted

Voor de inmiddels min of meer traditionele buitenlandse podcast in dit soort overzichten, nu de spotlight op de al sinds 2023 lopende podcastserie van softwareleverancier Ashby, die ook steeds weer interessante gasten achter de microfoon ziet kruipen, zoals Jan Tegze, om over alle mogelijke recruitmentthema’s te sparren. Met name als het gaat om sollicitatiegesprekken proberen ze hier echt de diepte wel op te zoeken.

Of luister meer podcasts:

Geen cv, wel betere match: hoe DHL met A.I. 32% minder verloop realiseert

DHL Express Nederland heeft in totaal 700 tot 900 aanwervingen per jaar. Met een klein team van 4 recruiters heeft Lonneke Schagen, Head of Talent Acquisition and Employer Branding bij het bedrijf, dan ook weinig keuze: het proces moet kloppen, of ze verdrinkt in het volume. Schagens oplossing? Die is even radicaal als bewezen effectief. Sollicitanten komen niet meer binnen met cv’s en motivatiebrieven, maar via een volledig geautomatiseerd proces met een AI-agent, game-based assessments, en slimme routing op basis van fit. Met als resultaat? Een daling van 32% in het verloop in de eerste 90 dagen.

‘Het échte gesprek, met de leidinggevende, waar je de bus letterlijk kunt zien en ruiken – dat blijft onvervangbaar.’

‘Dat scheelt echt wel’, vertelt ze nuchter in de nieuwste aflevering van de Monkey Rock-podcast, gehost door Tjesca Honnef-Kuytenbrouwer (EN HR solutions) en Geert-Jan Waasdorp (Intelligence Group). Het is volgens haar een business case die laat zien dat technologie niet alleen voor meer efficiëntie zorgt, maar ook betere matches tot stand kan brengen en hogere retentie.

Toch blijft de menselijke touch volgens haar cruciaal. “Ik geloof nog steeds dat human touchpoints op de juiste plekken moeten staan’, stelt ze. ‘De mens moet op bepaalde statussen, op bepaalde situaties in het proces er gewoon staan.’ Het gaat niet om mens óf technologie, maar om beide op het juiste moment, benadrukt ze. De AI-agent begeleidt kandidaten door het hele traject – van sollicitatie tot routebeschrijving naar het gesprek, van felicitatie bij aanname tot check-ins na de eerste werkdag. Maar het échte gesprek, met de leidinggevende, op locatie, waar je de bus letterlijk kunt zien en ruiken – dat blijft onvervangbaar.

Anderhalf jaar lobbyen

De transformatie naar game-based assessments kostte Lonneke Schagen naar eigen zeggen anderhalf jaar intern lobbyen. ‘Ik denk dat ze op een gegeven moment gek van me werden’, lacht ze, ‘maar uiteindelijk is het wel gelukt.’ Die volharding is tekenend voor hoe ze tegen verandering aankijkt: gedrag gaat voor tools, maar als de tools eenmaal staan, gaat het gedrag vanzelf mee.

Medium en low fits verdwijnen niet in een zwart gat, maar worden doorgeleid naar andere functies.

Het systeem werkt simpel maar krachtig. Na het spelen van games krijgen kandidaten een score: high fit, medium fit, of low fit, gebaseerd op DHL’s eigen benchmark. High fits gaan direct naar de recruiter voor een gesprek. Medium en low fits verdwijnen niet in een zwart gat, maar worden doorgeleid naar andere functies binnen DHL waar ze mogelijk beter passen. Een koerier die niet geschikt blijkt, wordt bijvoorbeeld voorgesteld als supportmedewerker.

Die functionele omgang met sollicitaties past bij Schagens visie op de toekomst. ‘Ik denk dat we straks allemaal op basis van skills gevonden gaan worden’, zegt ze. ‘Niet alleen op LinkedIn, maar op veel meer platforms. Misschien word je op een gegeven moment wel gevonden zonder dat je solliciteert.’ Die verschuiving van cv-gerichte naar skills based recruitment vraagt om andere systemen en andere datastromen – iets waar ze dan ook volop mee bezig is.

Flexibel in onzekere tijden

DHL Express opereert in een wereld waar geopolitiek directe impact heeft op wervingsbehoefte. Oorlogen, handelsheffingen, economische tegenwind – het vertaalt zich meteen in personeelsbehoefte. ‘We kunnen steeds 2 maanden vooruitkijken in onze werving’, legt Schagen uit. Die onvoorspelbaarheid vraagt wendbaarheid, niet alleen in planning maar ook in hoe je flexibiliteit organiseert. Met de nieuwe uitzend-cao wordt die flexibiliteit duurder en complexer. DHL worstelt met dezelfde vraag als veel andere organisaties: hoe vertaal je arbeidsvoorwaarden naar uitzendkrachten zonder dat ze meer gaan verdienen dan vaste medewerkers?

‘We kunnen steeds 2 maanden vooruitkijken in onze werving.’

‘Is het een arbeidsvoorwaarde en moet je dat geldelijk maken, of is het iets waar je gebruik van kúnt maken?’ vraagt Schagen zich af. Die druk zet organisaties aan het denken over hun flexstrategie. Waar heb je écht flexibiliteit nodig, en waar kun je met je eigen recruitment direct invullen? Contracten voor bepaalde tijd zijn ook een vorm van flex – iets wat volgens Schagen te vaak vergeten wordt in het debat.

Budget verschuift naar tech

Hoewel het budget voor technologie nog niet zwaarder weegt dan de salarissen van haar recruiters, ziet Schagen deze verschuiving wel gebeuren. Veel geld gaat naar digitalisering, automatisering, en slimme koppelingen. De vraag is niet of dat goed is, maar hoe je daar strategisch mee omgaat. Een risico is vendor lock-in, zegt ze. Met API’s, koppelingen, en geïntegreerde systemen wordt het complex om van leverancier te wisselen. Toch laat ze zich daar niet in vangen. ‘Zodra de ene partij niet meer volledig mee ontwikkelt en er zijn andere ontwikkelingen, dan pak ik toch die moeilijke weg.’

‘Zodra een partij niet meer volledig mee ontwikkelt, pak ik de moeilijke weg.’

Het is een kwestie van nieuwsgierigheid en alertheid: continu op zoek naar het beste wat er beschikbaar is. Als ze ongelimiteerd budget zou hebben, zou ze het investeren in: data. Niet alleen standaard metrics over waar sollicitanten vandaan komen, maar kruisverbanden: welke bronnen leveren kandidaten die het langst blijven? Welke assessmentscores correleren met prestaties na een jaar? Die inzichten zou ze gebruiken om het proces verder aan te scherpen en vervolgens weer nieuwe technologie in te kopen om die verbeteringen door te voeren.

Employer brand als basis

In de stellingen kiest Schagen resoluut voor een sterk employer brand boven een geweldig recruitmentproces. ‘Op het moment dat ik geen sterk employer brand heb, krijg ik de sollicitant niet binnen. En een sollicitant die graag wil werken bij een sterk employer brand, die gaat misschien nog wel dat draak van een recruitmentproces door.’

‘Een sollicitant die graag wil werken bij een sterk employer brand, gaat misschien nog wel dat draak van een proces door.’

Het is een opvallende keuze voor iemand die zoveel investeert in proces en technologie. Maar het laat zien waar de basis ligt: mensen solliciteren niet omdat het proces mooi is, maar omdat het verhaal hen aanspreekt. Tegelijk heeft DHL met zijn wereldwijde naamsbekendheid een luxepositie – en een uitdaging. Kandidaten weten vaak niet dat ze solliciteren bij DHL Express in plaats van DHL E-commerce, met heel andere werktijden en werkwijzen.

Daarom heeft Nederland een eigen employer branding-strategie ontwikkeld met ‘Express Trots‘, met lokale uitingen en een eigen website. ‘We hebben een global career site, maar daar halen wij op dit moment de kandidaten niet vandaan’, legt Schagen uit. De kunst is om het sterke wereldwijde merk te benutten, maar lokaal de nuances te vertellen die het verschil maken.

Leren buiten de bubbel

Haar advies aan collega-recruitment leaders? Praat met je peers, ga naar events, deel kennis. En kijk verder dan recruitment. Haar favoriete podcast is de CMO Podcast, omdat recruitment en marketing daarin elkaar versterken. ‘Ik wil me ook eens uit de recruitment- en HR-hoek halen. Daar kunnen we als employer branding enorm veel van leren.’ Die blik naar buiten past ook bij haar technologie-focus. Robots worden zachter, menselijker, en steeds beter in het anticiperen op situaties.

‘Ik denk wel dat je altijd een aantal recruiters nodig hebt voor de 20% waarbij het wat lastiger is.’

Misschien kan straks zelfs aanname plaatsvinden zonder menselijke tussenkomst, denkt ze – voor high volume functies tenminste. ‘Ik denk wel dat je altijd een aantal recruiters nodig hebt voor de 20% waarbij het wat lastiger is en wat niet standaard is.’ Het is die combinatie die DHL’s strategie toekomstbestendig maakt: radicaal automatiseren waar het kan, maar de mens inzetten waar het moet. Data gebruiken om steeds beter te worden, maar nooit vergeten dat recruitment uiteindelijk om mensen gaat. En technologie omarmen, maar niet blind volgen – altijd op zoek naar wat écht het beste is, ook als dat betekent dat je de moeilijke weg moet nemen.

De 5 takeaways

Wat waren de belangrijkste inzichten uit de Monkey Rock-podcast met Lonneke Schagen, Head of Talent Acquisition and Employer Branding bij DHL?.

#1. Automatiseer radicaal, maar behoud cruciale human touchpoints 

Volledige automatisering van het begin van het proces (via AI-agents, games, routing) geeft recruiters ruimte voor waar het echt toe doet het echte gesprek, op locatie, met de leidinggevende. ‘Ik ben enorme fan van het maximaal automatiseren en digitaliseren en A.I. inzetten waar het kan, waarbij ik ook nog steeds geloof dat human touchpoints op de juiste plekken moeten staan.’

#2. Stap af van cv’s en motivatiebrieven 

Game-based assessments op basis van eigen benchmarks voorspellen succes beter dan traditionele sollicitatiemethoden. DHL zag 32% minder verloop binnen 90 dagen. ‘Ik denk dat ik er wel 1,5 jaar over gepraat heb intern om het voor elkaar te krijgen: ik wil af van de cv’s, ik wil af van de brieven. Ik geloof in 1 op de 6 mensen.’

#3. Employer brand is de basis waarop alles voortbouwt

Mensen solliciteren omdat het verhaal hen aanspreekt, niet omdat het proces mooi is. Investeer dus eerst in het verhaal, dan in het proces dat dat verhaal waarmaakt. ‘Op het moment dat ik geen sterk employer brand heb, krijg ik de sollicitant niet binnen. Niemand solliciteert omdat het proces zo mooi is, iemand solliciteert omdat het verhaal die persoon heel erg aanspreekt.’

#4. Wees functioneel met je talentpool en routeer naar passende functies

Niet iedere afwijzing is definitief. Kandidaten die niet passen voor functie A kunnen perfect zijn voor functie B, gebruik data en assessments om die matches te maken. ‘We kunnen zien dat als we die low fit verplaatsen naar andere functies en dan kijken waar die geschikt voor is, komen daar een aantal functies uit die we dan bespreken met de kandidaten.’

#5. Voorkom vendor lock-in 

Hoewel integraties het complex maken om te wisselen, blijf altijd op zoek naar de beste technologie die beschikbaar is en laat je nieuwsgierigheid niet beperken door bestaande systemen. ‘Ik probeer me niet te laten vangen in lock-in. Als de ene partij zich niet meer volledig mee ontwikkelt en er zijn andere ontwikkelingen, dan pak ik toch die moeilijke weg.’

 

Lees en luister ook:

Alexander Duijmelinck (CSU): ‘Recruitment is een vak waarover we soms te makkelijk denken’

Met 8.000 aanwervingen per jaar en maar liefst 100.000 sollicitaties verwerkt schoonmaakbedrijf CSU volumes die de meeste organisaties zullen doen duizelen. Toch slaagt Alexander Duijmelinck erin om met een relatief klein team van circa 18 FTE een hoge conversie te realiseren. Het geheim? ‘Een doordachte balans tussen technologie en persoonlijk contact, waarbij de kandidaat centraal staat’, vertelt hij in de nieuwste aflevering van de Monkey Rock-podcast, gehost door Tjesca Honnef-Kuytenbrouwer (EN HR solutions) en Geert-Jan Waasdorp (Intelligence Group).

Sollicitanten geven hun voorkeuren door, waarna recruitment de perfecte match zoekt.

Die kandidaatgerichte aanpak betekent een fundamentele omslag in de recruitmentstrategie. Waar traditioneel vacatures worden gepusht naar kandidaten, draait CSU het om. Sollicitanten geven hun voorkeuren door werkuren, reisbereidheid, beschikbaarheid, waarna recruitment de perfecte match zoekt binnen het uitgebreide locatienetwerk. Deze aanpak vereist wel geavanceerde systemen die voorkeuren vastleggen en koppelen aan planningssystemen, een traject waar CSU momenteel middenin zit.

Technologie als enabler

Duijmelinck is stellig in zijn visie op automatisering: driekwart van alle recruitmenttaken kan A.I. binnen 3 jaar overnemen. Maar die 75% bestaat vooral uit administratieve handelingen en procesmatige stappen. De chatbot die het eerste gesprek voert, de A.I. die gespreksverslagen automatisch samenvat, de matchingsalgoritmes die kandidaten koppelen aan vacatures – het zijn allemaal hulpmiddelen die recruiters tijd geven voor waar het echt om draait. ‘Die 75% is net zo belangrijk als die 25% die overblijft’, zegt hij.

‘Als ik jou vandaag een cv stuur, heb ik morgen voor 12:00 uur van jou een reactie.’

Want die 25%? Die is volgens hem high tech high touch. ‘Hoe zorg je dat je goed in contact bent met je hiring manager? En hoe zorg je dat je goed in contact bent met je kandidaat?’ Die persoonlijke touch wordt vaak onderschat, aldus Duijmelinck, die dit illustreert aan de hand van een voorbeeld uit zijn eigen omgeving: kandidaten die netjes hun cv opsturen, maar vervolgens in een vacuüm belanden zonder duidelijkheid over het proces. Zijn visie: maak concrete afspraken met hiring managers over doorlooptijden, zodat kandidaten zekerheid krijgen. ‘Als ik jou vandaag een cv stuur, heb ik morgen voor 12:00 uur van jou een reactie.’

Strategisch vak

Te vaak wordt recruitment gezien als een simpele processtap, zegt Duijmelinck: vacature plaatsen, cv’s verzamelen, kandidaten doorsturen. Zelf ziet hij het anders. ‘Recruitment is een vak waar we soms te makkelijk over denken.’ Het gaat volgens hem niet alleen om het uitvoeren van processtappen, maar om meerwaarde bieden door scherpe afspraken, heldere communicatie en het managen van verwachtingen aan beide kanten.

‘Recruitment mag bij CSU kandidaten direct aannemen, zonder tussenkomst van de operatie.’

Die strategische rol wordt zichtbaar in de stap die CSU nu zet: recruitment krijgt de bevoegdheid kandidaten direct aan te nemen, zonder tussenkomst van de operatie. Dit lukt alleen door nauwe afstemming met locatiemanagers en een diep begrip van wat zij nodig hebben. De pilots tonen veelbelovende resultaten, vooral in snelheid en efficiëntie. Voor locatiemanagers betekent dit een verschuiving van tijd: minder gesprekken voeren, meer investeren in onboarding en begeleiding in de eerste weken. Het cirkeltje is rond als die extra aandacht ook leidt tot lagere uitstroom, een probleem waar CSU actief aan werkt.

Uitdagingen van morgen

Bij de nieuwe uitzend-cao voorziet Duijmelinck een ongewenst neveneffect: uitzendbureaus kunnen straks verschillende brutolonen hanteren voor dezelfde functie, terwijl vaste medewerkers van CSU mogelijk minder verdienen dan flexkrachten op dezelfde locatie. ‘Volgens mij is dat niet het doel van deze nieuwe cao, maar wel een gevolg wat we nu beginnen te zien.’

‘Ik zie niet in waarom loonheffingskorting niet gewoon altijd op ja kan staan voor beide banen.’

Het raakt volgens hem aan een groter vraagstuk: hoe waarborg je gelijkwaardige beloning zonder dat prijs het enige onderscheidende element wordt? CSU biedt een uitgebreid secundair arbeidsvoorwaardenpakket, maar kandidaten kijken vaak vooral naar het brutoloon. De vraag is of goed werkgeverschap voldoende gewaardeerd wordt, of dat de markt toch vooral op prijs concurreert. Ook de wetgeving rond arbeid baart hem zorgen. Hij pleit voor praktische aanpassingen: maak de kloof tussen werken en niet-werken groter, en pas de loonheffingskorting aan zodat mensen met 2 banen niet gedupeerd worden. ‘Ik zie niet in waarom loonheffingskorting niet gewoon altijd op ja kan staan voor beide banen.’

Leren van de praktijk

Hoe blijf je scherp in zo’n dynamisch veld? De beste leerschool is het netwerk, zegt Duijmelinck. Via het Recruitment Leaders Network en LinkedIn blijft hij in gesprek met vakgenoten over praktische uitdagingen en oplossingen. Cijfers vormen de kwantitatieve basis, maar de echte inzichten komen uit het sparren met mensen die dagelijks met dezelfde vraagstukken worstelen.

‘De beste leerschool is het netwerk.’

Die combinatie van data en praktijkervaring maakt volgens hem het verschil. Want bij 100.000 sollicitaties per jaar leer je snel wat werkt en wat niet. De kunst is om die lessen te vertalen naar verbeteringen in proces én houding. Zoals het inzicht dat kandidaten die veel vragen stellen niet moeilijk zijn, maar juist gemotiveerd – en daarom extra aandacht verdienen. Zo laat CSU zien dat volumerecruitment en kwaliteit hand in hand kunnen gaan. Door recruitment strategisch te positioneren, met mandaat en verantwoordelijkheid, ontstaan snelheid en goede matches. En door te blijven leren blijft het wendbaar in een snel veranderende arbeidsmarkt.

De 5 takeaways

Wat waren de belangrijkste inzichten uit de Monkey Rock-podcast met Alexander Duijmelinck, Manager Recruitmentstrategie & Onboarding CSU Cleaning Services?

#1. Automatisering schept ruimte voor menselijk contact

Driekwart van alle recruitmenttaken kan binnen 3 jaar geautomatiseerd worden, maar de overgebleven 25% – het persoonlijke contact met kandidaten en hiring managers – blijft cruciaal voor kwaliteit. ‘Die 75% is net zo belangrijk als die 25% die overblijft. Want die 25% is die high tech high touch.’

#2. Draai het om: van vacature-push naar kandidaat-pull

Door kandidaten hun voorkeuren te laten aangeven (werkuren, reisbereidheid, beschikbaarheid) en daar vervolgens de beste match bij te zoeken, verhoog je zowel tevredenheid als retentie. ‘We proberen echt om die kandidaat centraal te stellen. We gaan van daaruit kijken hoe kunnen we die perfecte match maken waar de kandidaat behoefte aan heeft.’

#3. Geef recruitment mandaat om aan te nemen

Wanneer de afstemming met de operatie goed is, kan recruitment kandidaten direct aannemen zonder extra gesprekken, wat zorgt voor snelheid en betere kandidaatbeleving. ‘We zijn voldoende op de hoogte om te zeggen: we hebben een kandidaat gesproken en we gaan die kandidaat ook laten aannemen door recruitment.’

#4. Maak procesafspraken met hiring managers

Duidelijke afspraken over doorlooptijden en feedback zorgen ervoor dat kandidaten niet in onzekerheid blijven en de samenwerking met de operatie verbetert. ‘Als ik jou vandaag een CV stuur, heb ik morgen voor 12:00 uur van jou een reactie, want jij hebt immers een probleem. Je hebt een openstaande vacature.’

#5. We denken vaak te makkelijk over recruitment 

Recruitment gaat niet alleen om het uitvoeren van processtappen, maar om meerwaarde bieden door scherpe afspraken, begrip van de organisatie en het managen van verwachtingen. ‘Recruitment is een vak waar we soms te makkelijk over denken. Het is niet alleen de processtap uitvoeren, maar daarbij die meerwaarde bieden door duidelijke afspraken te maken.’

Lees en luister ook: