Het verloop van een loopbaan was – en ís nog steeds – vaak een selectiecriterium. Traditionele beeldvorming over loopbaanpaden, carrièreladders en jobhoppers spelen daarbij ook nog steeds een rol. Maar kloppen ze nog wel?
Lineaire loopbaanpaden hebben langste tijd gehad
De traditionele beelden bestaan al zolang ik in het HR-vak werk. En dat is inmiddels al heel wat jaren. Ik kan mij nog goed het corporate project herinneren waarbij de langverwachte ‘loopbaangids voor software engineers’ geïntroduceerd werd. Deze was gebaseerd op een loopbaanmodel met twee basispaden: één voor de ontwikkeling naar een senior managementrol en één voor professionals naar een architectrol.
De traditionele beelden over jobhoppers bestaan al zolang ik in het HR-vak werk.
In de gids was minutieus vastgelegd, voor alle vestigingen over de wereld, welke stappen iemand moest nemen en welke ervaring en opleiding er nodig waren om een volgende stap op de ladder te zetten. Het paste bij het toen nog gebruikelijke idee van life-time-employment, met daarin lineaire ontwikkelingspaden, waarmee je planmatig aan de slag kon gaan om ‘hogerop’ te komen.
Lees dit artikel volledig
Word lid van Werf& voor onbeperkte toegang tot alle artikelen, onderzoeken en exclusieve inzichten over de arbeidsmarkt.
Geen verplichtingen Opzegbaar per direct Veilig betalen