Even denk je: dat valt tegen. Ben je helemaal naar het Belgische Oostende gereden, onder meer om Jim Carroll te zien, en dan is hij alleen virtueel aanwezig. In een mooie entourage, dat moet gezegd. We zien het hoofd van de Canadese futuroloog spreken op abri’s, op telefoons, zelfs ingemonteerd op het lokale strand. Het geeft mooi aan wat er tegenwoordig technologisch mogelijk is, en tegelijk hoe we de afgelopen covid-jaren gewend zijn geraakt aan dit soort virtuele presentaties. Maar toch: het voelt ergens ook: niet écht. Want op een of andere manier voel je je toch bekocht als hij niet live op het podium is.
Op een of andere manier voel je je toch bekocht als hij niet live op het podium is.
Maar zie, dan gaat ineens op het podium een doek omhoog. En daar zien we Carroll ineens live lopen, voor een greenscreen, met allerlei camera’s op zich gericht. Dat zijn presentatie tot nu toe zo goed te volgen was, met kraakhelder geluid? Het had niets te maken met een goede verbinding met de andere kant van de wereld, maar met het feit dat hij eigenlijk gewoon vlak voor onze neuzen stond. Een min of meer ‘omgekeerde ervaring’ dus, doen alsof je virtueel bent, terwijl je eigenlijk live bent. Het is een mindfuck die mooi past bij zijn centrale stelling: de toekomst is allang aangebroken. En we zitten er nu zelfs middenin.
Lees dit artikel volledig
Word lid van Werf& voor onbeperkte toegang tot alle artikelen, onderzoeken en exclusieve inzichten over de arbeidsmarkt.
Geen verplichtingen Opzegbaar per direct Veilig betalen