Wim op woensdag: Waarom het cv de valuta van de arbeidsmarkt is (en blijft)
Ondanks alle bezwaren fungeert het cv nog altijd als de belangrijkste valuta op de arbeidsmarkt. En dat is helemaal niet erg, zegt Wim van den Nobelen. Als we het maar niet als het énige signaal beschouwen.
Een cv heeft iets bijzonders. Bijna iedereen in recruitment gebruikt het. Werkgevers vragen erom, recruiters selecteren ermee en kandidaten besteden uren aan het perfectioneren ervan. Maar waarom vertrouwen we er eigenlijk zoveel op? Een briefje van 50 euro is uiteindelijk niet veel meer dan papier. Toch kun je ermee betalen, omdat we er collectief op vertrouwen dat het waarde vertegenwoordigt en dat iemand anders het morgen ook accepteert.
‘Op een cv staan signalen waaraan we gezamenlijk waarde hebben toegekend.’
Met een cv gebeurt iets vergelijkbaars. ‘4 jaar Deloitte.’ ‘WO-opgeleid.’ ’10 jaar ervaring.’ ‘Salesmanager bij een bekend bedrijf.’ Het zijn signalen waaraan we gezamenlijk waarde hebben toegekend. Niet omdat ze garanderen dat iemand succesvol wordt in een nieuwe baan, maar omdat we hebben afgesproken dat ze iets zeggen over iemands waarde op de arbeidsmarkt. Het cv is daarmee nog altijd de vertrouwde valuta van recruitment.
De recruiter als bankier
En misschien vertrouwen we iets te veel op die valuta. Een recruiter lijkt daarin op een bankier. Een bank wil weten of jij in de toekomst je lening kunt terugbetalen. Omdat niemand de toekomst kent, kijkt de bank naar je verleden: inkomen, vermogen, schulden en betaalhistorie. Recruiters doen ongeveer hetzelfde. We proberen te voorspellen hoe iemand morgen zal presteren en kijken daarvoor naar werkgevers, opleidingen, functietitels en eerdere prestaties. We gebruiken het verleden als onderpand voor vertrouwen in de toekomst.
Lees dit artikel volledig
Word lid van Werf& voor onbeperkte toegang tot alle artikelen, onderzoeken en exclusieve inzichten over de arbeidsmarkt.
Als recruiters weten we dat ervaring belangrijk is. Maar durven we onze eigen ervaring ook te toetsen, vraagt Wim van den Nobelen. 'Ook je onderbuik mag best eens op functioneringsgesprek.'
Recruitment is mensenwerk, hoort Wim van den Nobelen vaak. Maar, zo vraagt hij zich af: waarom zoekt je volgende concurrent dan alleen maar kandidaten, en géén personeel?
Het lijkt alsof we steeds moeilijker kunnen omgaan met risico's, constateert Wim van den Nobelen. Zo ook in recruitment. Met alle gevolgen van dien. 'Zorgvuldigheid helpt. Maar ergens moet je durven kiezen.'