Bijna alle recruiters doen het: even de LinkedIn van een kandidaat checken, of Googlen op de naam. Toch is er in de Recruitercode niets expliciet over opgenomen. In de NVP-Sollicitatiecode wel. Daar valt bijvoorbeeld te lezen: ‘Als de organisatie informatie zoekt over een sollicitant via bijvoorbeeld sociale media, is de organisatie zich ervan bewust dat deze informatie niet altijd betrouwbaar of relevant is. De organisatie bespreekt deze informatie met de sollicitant en vermeldt de bron. De sollicitant krijgt de kans om hierop te reageren.’
Bijna alle recruiters doen het: even de LinkedIn van een kandidaat checken, of Googlen op de naam.
Cybervetting, oftewel: de praktijk waarbij werkgevers en recruiters het online gedrag van een sollicitant onderzoeken voordat ze een aanstellingsbeslissing nemen, is daarmee niet ‘verboden’, of afgeraden, maar moet volgens de NVP wel voorzichtig benaderd worden. Of dat in de praktijk ook gebeurt? Onderzoek van CareerBuilder toonde aan dat het percentage Amerikaanse werkgevers dat sollicitanten op social media screent, steeg van 11% in 2006 naar 70% in 2018. Eerder onderzoek van SHRM liet zien dat 43% van de werkgevers profielen bekijkt en dat 36% al eens een kandidaat op basis daarvan al heeft afgewezen.
Lees dit artikel volledig
Word lid van Werf& voor onbeperkte toegang tot alle artikelen, onderzoeken en exclusieve inzichten over de arbeidsmarkt.
Geen verplichtingen Opzegbaar per direct Veilig betalen